Suriname heeft zelden een gebrek aan plannen. Beleidsdocumenten worden gepresenteerd, wetswijzigingen aangekondigd, commissies ingesteld en registraties georganiseerd. Het klinkt daadkrachtig en gaat in het begin goed. Maar dat duurt niet lang. Maar wie eerlijk kijkt, ziet een terugkerend probleem: de uitvoering blijft achter. Of het nu gaat om de sanering van het ambtenarenapparaat, de afbouw van elektriciteitssubsidies, prijscontrole, woningbouwprogramma’s, corruptiebestrijding of investeringsbeleid de intenties zijn er. Wat ontbreekt, zijn duurzame, meetbare resultaten die meerdere regeerperiodes overstijgen. Elke regering begint met beloofde hervormingen, maar zelden wordt een hervorming institutioneel verankerd.
Het echte probleem van Suriname, is dan ook niet uitsluitend economisch. Het is institutioneel. Instellingen zouden sterker moeten zijn, dan politieke wisselingen. In plaats daarvan zien we dat beleid vaak wordt aangepast aan politieke belangen van het moment. Wat onder de ene regering prioriteit heeft, verliest onder de volgende aan urgentie, of wordt zelfs teruggedraaid. Het gevolg is bestuurlijke onzekerheid. Ambtenaren wachten af. Investeerders twijfelen of houden de boot af. Burgers verliezen vertrouwen. Deze cyclus van kortetermijndenken, leidt tot brandjes blussen in plaats van fundamenten bouwen. Een crisis vraagt om een snelle maatregel, maar structurele hervormingen hoe noodzakelijk ook, worden vooruitgeschoven omdat zij tijd, discipline en soms impopulaire beslissingen vereisen. Dat patroon is kostbaar. Niet alleen financieel, maar ook maatschappelijk. Want vertrouwen in de overheid groeit niet door aankondigingen, maar door voorspelbaarheid en consistentie. Wanneer burgers merken dat goed beleid standhoudt, ongeacht wie regeert, ontstaat er stabiliteit. Zonder die stabiliteit blijft elke hervorming fragiel. Suriname staat op een kruispunt. Met toekomstige inkomsten uit de energiesector in het vooruitzicht, is dit hét moment om instituties te versterken, in plaats van zaken aanhoudend uit te stellen. Meer middelen zonder sterk bestuur, vergroten juist de risico’s op inefficiëntie en politieke beïnvloeding. De kernvraag is dus niet hoeveel plannen er zijn, maar hoe we ze uitvoeren en vasthouden.
The post SURINAMES GROOTSTE PROBLEEM IS NIET GELD, MAAR GOEDE PLANNING EN UITVOERING ..
- Staatsolie en Local Content Board voeren gesprek over samen…..
- Verkiezingen Bangladesh 2026: wie won, wie verloor en wat s…..
- Essed ziet CCJ wel als optie..
- Nieuwe bezoldigingsreeks rechterlijke macht vastgesteld vla…..
- Marron Awareness Platform Suriname pleit voor dialoog over …..
- Loonreeksen rechters lopen op tot ruim SRD 600.000 per maan…..
- Man aangehouden na zware mishandeling en bedreiging van par…..
- Man overlijdt na ontploffing in woning..
- Salarisstrook SRD 1 miljoen pg duikt op na kritiek Van der …..
- Veiligheidssituatie rond goudwinningsgebied Nieuw Koffiekam…..
- Woning aan de Moyweg afgebrand..
- Woning aan Moyweg volledig afgebrand..
- Monorath: Duizenden vreemdelingen zonder geldige verblijfss…..
- NDP opent sociaal-maatschappelijk bureau in centrum Paramar…..
- Landelijke Coordinator Buurtmanagement presenteert jaarpla…..
- Regering mag niet zwijgen..
- President Simons onderzoekt mogelijke wegafsluiting bij won…..
- TCT start basistraining om tekort aan luchtverkeersleiders …..
- UNDP kennismakings – en oriëntatiebezoek aan het Korps Poli…..
- Politie onderzoekt ontploffing na overlijden man..
- Bewoners van Moengo en Albina kampen wederom met stroomonde…..