Suriname heeft zelden een gebrek aan plannen. Beleidsdocumenten worden gepresenteerd, wetswijzigingen aangekondigd, commissies ingesteld en registraties georganiseerd. Het klinkt daadkrachtig en gaat in het begin goed. Maar dat duurt niet lang. Maar wie eerlijk kijkt, ziet een terugkerend probleem: de uitvoering blijft achter. Of het nu gaat om de sanering van het ambtenarenapparaat, de afbouw van elektriciteitssubsidies, prijscontrole, woningbouwprogramma’s, corruptiebestrijding of investeringsbeleid de intenties zijn er. Wat ontbreekt, zijn duurzame, meetbare resultaten die meerdere regeerperiodes overstijgen. Elke regering begint met beloofde hervormingen, maar zelden wordt een hervorming institutioneel verankerd.
Het echte probleem van Suriname, is dan ook niet uitsluitend economisch. Het is institutioneel. Instellingen zouden sterker moeten zijn, dan politieke wisselingen. In plaats daarvan zien we dat beleid vaak wordt aangepast aan politieke belangen van het moment. Wat onder de ene regering prioriteit heeft, verliest onder de volgende aan urgentie, of wordt zelfs teruggedraaid. Het gevolg is bestuurlijke onzekerheid. Ambtenaren wachten af. Investeerders twijfelen of houden de boot af. Burgers verliezen vertrouwen. Deze cyclus van kortetermijndenken, leidt tot brandjes blussen in plaats van fundamenten bouwen. Een crisis vraagt om een snelle maatregel, maar structurele hervormingen hoe noodzakelijk ook, worden vooruitgeschoven omdat zij tijd, discipline en soms impopulaire beslissingen vereisen. Dat patroon is kostbaar. Niet alleen financieel, maar ook maatschappelijk. Want vertrouwen in de overheid groeit niet door aankondigingen, maar door voorspelbaarheid en consistentie. Wanneer burgers merken dat goed beleid standhoudt, ongeacht wie regeert, ontstaat er stabiliteit. Zonder die stabiliteit blijft elke hervorming fragiel. Suriname staat op een kruispunt. Met toekomstige inkomsten uit de energiesector in het vooruitzicht, is dit hét moment om instituties te versterken, in plaats van zaken aanhoudend uit te stellen. Meer middelen zonder sterk bestuur, vergroten juist de risico’s op inefficiëntie en politieke beïnvloeding. De kernvraag is dus niet hoeveel plannen er zijn, maar hoe we ze uitvoeren en vasthouden.
The post SURINAMES GROOTSTE PROBLEEM IS NIET GELD, MAAR GOEDE PLANNING EN UITVOERING ..
- Illegale landingsbaan en in aanbouw zijnde duikboot aangetr…..
- Illegale landingsbaan en semi-duikboot in aanbouw ontdekt i…..
- BGVS meldt verlies van US$ 1,3 miljoen aan vervallen medici…..
- Porknokkers Zijinmijn..
- Ramsaran wil defensiematerieel weer volledig inzetbaar make…..
- Dertien bruggen in Saramacca worden hersteld..
- Monorath: ‘Het is niet normaal dat kinderen wapens meenemen…..
- Buurtmanagers belangrijk bij preventief optreden politie..
- Brand in olieraffinaderij in Havana verergert Cubaanse bran…..
- Trio aangehouden wegens mensenhandel en -smokkel..
- Tussentijds rapport: RO kampt met achterstanden en structur…..
- Monorath: “Tienduizenden vreemdelingen zonder papieren druk…..
- Kan politiek Suriname werkelijk ontwikkelen?..
- Veerboot Canawaima in dienst, servicebeurt op komst..
- Fernandes Group eert 94 collega’s voor jarenlange inzet..
- Dringend beroep aan weggebruikers..
- Bromfiets dieven in de kraag gevat..
- Minister Bee distantieert zich van salarisbesluit rechterli…..
- Zeldzame aortaletsel succesvol behandeld in AZP..
- LVV start trainingstraject om lokale kipproductie fors te v…..
- Familie-opstelling: zelfliefde doorbreekt oude patronen..