Suriname heeft zelden een gebrek aan plannen. Beleidsdocumenten worden gepresenteerd, wetswijzigingen aangekondigd, commissies ingesteld en registraties georganiseerd. Het klinkt daadkrachtig en gaat in het begin goed. Maar dat duurt niet lang. Maar wie eerlijk kijkt, ziet een terugkerend probleem: de uitvoering blijft achter. Of het nu gaat om de sanering van het ambtenarenapparaat, de afbouw van elektriciteitssubsidies, prijscontrole, woningbouwprogramma’s, corruptiebestrijding of investeringsbeleid de intenties zijn er. Wat ontbreekt, zijn duurzame, meetbare resultaten die meerdere regeerperiodes overstijgen. Elke regering begint met beloofde hervormingen, maar zelden wordt een hervorming institutioneel verankerd.
Het echte probleem van Suriname, is dan ook niet uitsluitend economisch. Het is institutioneel. Instellingen zouden sterker moeten zijn, dan politieke wisselingen. In plaats daarvan zien we dat beleid vaak wordt aangepast aan politieke belangen van het moment. Wat onder de ene regering prioriteit heeft, verliest onder de volgende aan urgentie, of wordt zelfs teruggedraaid. Het gevolg is bestuurlijke onzekerheid. Ambtenaren wachten af. Investeerders twijfelen of houden de boot af. Burgers verliezen vertrouwen. Deze cyclus van kortetermijndenken, leidt tot brandjes blussen in plaats van fundamenten bouwen. Een crisis vraagt om een snelle maatregel, maar structurele hervormingen hoe noodzakelijk ook, worden vooruitgeschoven omdat zij tijd, discipline en soms impopulaire beslissingen vereisen. Dat patroon is kostbaar. Niet alleen financieel, maar ook maatschappelijk. Want vertrouwen in de overheid groeit niet door aankondigingen, maar door voorspelbaarheid en consistentie. Wanneer burgers merken dat goed beleid standhoudt, ongeacht wie regeert, ontstaat er stabiliteit. Zonder die stabiliteit blijft elke hervorming fragiel. Suriname staat op een kruispunt. Met toekomstige inkomsten uit de energiesector in het vooruitzicht, is dit hét moment om instituties te versterken, in plaats van zaken aanhoudend uit te stellen. Meer middelen zonder sterk bestuur, vergroten juist de risico’s op inefficiëntie en politieke beïnvloeding. De kernvraag is dus niet hoeveel plannen er zijn, maar hoe we ze uitvoeren en vasthouden.
The post SURINAMES GROOTSTE PROBLEEM IS NIET GELD, MAAR GOEDE PLANNING EN UITVOERING ..
- Monorath treedt op tegen onwettige ‘bemiddeling’ in gevange…..
- Chikungunya keert terug: PAHO waarschuwt voor uitbraken..
- Marissa Kalloe renoveert toiletten AMS: ‘Geef terug aan de …..
- Tekort zorgpersoneel wordt gefaseerd weggewerkt..
- NOB lanceert krediet tot SRD 400.000 voor jonge ondernemers..
- Duo opgesloten wegens illegaal vuurwapenbezit; twee anderen…..
- Noersalim: agrarisch onderwijs sleutel tot duurzame groei..
- Oprichter ContactCare: ‘Ik had geen idee wat ik kon verwach…..
- Wisse jaagt op historische Glory-dubbel..
- Bescherming zwakkere partij bij internationale overeenkomst…..
- Zittingstermijn Arbeidsadviescollege bij wet verlengd..
- OM waarschuwt na dood 16-jarige: “Pesten kan strafbaar zijn…..
- Regering vervangt RvC Centrale Bank..
- Melvin van der Tap levend teruggevonden..
- Ministerie VWA versterkt werkgelegenheid en samenwerking op…..
- Ramadhin: Misiekaba vertelt niet de waarheid over schulden …..
- Van rondhoutexport naar uitvoering van verwerkt hout: ‘Het …..
- President Simons wil Constitutioneel Hof binnen twee maande…..
- Politie Redi Doti houdt twee verdachten aan; twee anderen v…..
- OM roept op voor alertheid tegen pesten; betreurt tragisch …..
- Openbaar Ministerie onderzoekt suïcide mulo-leerlinge door …..