Suriname heeft zelden een gebrek aan plannen. Beleidsdocumenten worden gepresenteerd, wetswijzigingen aangekondigd, commissies ingesteld en registraties georganiseerd. Het klinkt daadkrachtig en gaat in het begin goed. Maar dat duurt niet lang. Maar wie eerlijk kijkt, ziet een terugkerend probleem: de uitvoering blijft achter. Of het nu gaat om de sanering van het ambtenarenapparaat, de afbouw van elektriciteitssubsidies, prijscontrole, woningbouwprogramma’s, corruptiebestrijding of investeringsbeleid de intenties zijn er. Wat ontbreekt, zijn duurzame, meetbare resultaten die meerdere regeerperiodes overstijgen. Elke regering begint met beloofde hervormingen, maar zelden wordt een hervorming institutioneel verankerd.
Het echte probleem van Suriname, is dan ook niet uitsluitend economisch. Het is institutioneel. Instellingen zouden sterker moeten zijn, dan politieke wisselingen. In plaats daarvan zien we dat beleid vaak wordt aangepast aan politieke belangen van het moment. Wat onder de ene regering prioriteit heeft, verliest onder de volgende aan urgentie, of wordt zelfs teruggedraaid. Het gevolg is bestuurlijke onzekerheid. Ambtenaren wachten af. Investeerders twijfelen of houden de boot af. Burgers verliezen vertrouwen. Deze cyclus van kortetermijndenken, leidt tot brandjes blussen in plaats van fundamenten bouwen. Een crisis vraagt om een snelle maatregel, maar structurele hervormingen hoe noodzakelijk ook, worden vooruitgeschoven omdat zij tijd, discipline en soms impopulaire beslissingen vereisen. Dat patroon is kostbaar. Niet alleen financieel, maar ook maatschappelijk. Want vertrouwen in de overheid groeit niet door aankondigingen, maar door voorspelbaarheid en consistentie. Wanneer burgers merken dat goed beleid standhoudt, ongeacht wie regeert, ontstaat er stabiliteit. Zonder die stabiliteit blijft elke hervorming fragiel. Suriname staat op een kruispunt. Met toekomstige inkomsten uit de energiesector in het vooruitzicht, is dit hét moment om instituties te versterken, in plaats van zaken aanhoudend uit te stellen. Meer middelen zonder sterk bestuur, vergroten juist de risico’s op inefficiëntie en politieke beïnvloeding. De kernvraag is dus niet hoeveel plannen er zijn, maar hoe we ze uitvoeren en vasthouden.
The post SURINAMES GROOTSTE PROBLEEM IS NIET GELD, MAAR GOEDE PLANNING EN UITVOERING ..
- IMF: “Beleid eerste helft 2025 deed inflatie en valutadruk …..
- Rvc Wegenautoriteit doet aangifte tegen op non-actief geste…..
- Situatie rond chikungunya blijft zorgwekkend..
- Schuld en resistentie bemoeilijken bestrijding chikungunya..
- Monorath: ‘De regering is er niet om zaken te laten escaler…..
- Nieuwe offshore contracten in Suriname en Guyana bieden kan…..
- Parlementaire discussie over hervormingen rechterlijke mach…..
- TCT start basistraining voor luchtverkeersleiders om tekort…..
- Wet Arbeidsadviescollege aangenomen; zittingsduur verlengd …..
- Zwaargewapende beroving bij King’s Drankenpaleis: buit van …..
- Update: Vrouw die door partner is aangereden, overlijdt in …..
- Vrouw gewond bij gewapende straatroof..
- Vader, zoon en neef veroordeeld voor verkrachting twaalfjar…..
- NOB lanceert “Level-Up Krediet” voor jonge ondernemers..
- ‘Tragisch overlijden MULO-leerlinge benadrukt gevaren van p…..
- Gewapende overval bij King’s: personeel ongedeerd..
- Agrarisch onderwijs sleutel tot groei landbouwsector..
- ABOP viert 36 jaar: van binnenlandse verzetsbeweging tot na…..
- Gevaar van eigen woorden..
- President Simons: “25 februari wordt geen vrije dag, het ga…..
- Diaspora als brug: wat Suriname en India van elkaar kunnen …..