Suriname heeft zelden een gebrek aan plannen. Beleidsdocumenten worden gepresenteerd, wetswijzigingen aangekondigd, commissies ingesteld en registraties georganiseerd. Het klinkt daadkrachtig en gaat in het begin goed. Maar dat duurt niet lang. Maar wie eerlijk kijkt, ziet een terugkerend probleem: de uitvoering blijft achter. Of het nu gaat om de sanering van het ambtenarenapparaat, de afbouw van elektriciteitssubsidies, prijscontrole, woningbouwprogramma’s, corruptiebestrijding of investeringsbeleid de intenties zijn er. Wat ontbreekt, zijn duurzame, meetbare resultaten die meerdere regeerperiodes overstijgen. Elke regering begint met beloofde hervormingen, maar zelden wordt een hervorming institutioneel verankerd.
Het echte probleem van Suriname, is dan ook niet uitsluitend economisch. Het is institutioneel. Instellingen zouden sterker moeten zijn, dan politieke wisselingen. In plaats daarvan zien we dat beleid vaak wordt aangepast aan politieke belangen van het moment. Wat onder de ene regering prioriteit heeft, verliest onder de volgende aan urgentie, of wordt zelfs teruggedraaid. Het gevolg is bestuurlijke onzekerheid. Ambtenaren wachten af. Investeerders twijfelen of houden de boot af. Burgers verliezen vertrouwen. Deze cyclus van kortetermijndenken, leidt tot brandjes blussen in plaats van fundamenten bouwen. Een crisis vraagt om een snelle maatregel, maar structurele hervormingen hoe noodzakelijk ook, worden vooruitgeschoven omdat zij tijd, discipline en soms impopulaire beslissingen vereisen. Dat patroon is kostbaar. Niet alleen financieel, maar ook maatschappelijk. Want vertrouwen in de overheid groeit niet door aankondigingen, maar door voorspelbaarheid en consistentie. Wanneer burgers merken dat goed beleid standhoudt, ongeacht wie regeert, ontstaat er stabiliteit. Zonder die stabiliteit blijft elke hervorming fragiel. Suriname staat op een kruispunt. Met toekomstige inkomsten uit de energiesector in het vooruitzicht, is dit hét moment om instituties te versterken, in plaats van zaken aanhoudend uit te stellen. Meer middelen zonder sterk bestuur, vergroten juist de risico’s op inefficiëntie en politieke beïnvloeding. De kernvraag is dus niet hoeveel plannen er zijn, maar hoe we ze uitvoeren en vasthouden.
The post SURINAMES GROOTSTE PROBLEEM IS NIET GELD, MAAR GOEDE PLANNING EN UITVOERING ..
- Waarnemend korpschef: sociale media ondermijnen criminalite…..
- Asabina: ‘We zijn geen tegenstander van een meerkoppige lei…..
- President Simons: digitalisering moet leiden tot banen en b…..
- Familie Van der Tap: “We hebben sporen van Melvin aangetrof…..
- Parlement wil overleg met ministers over ontruiming goudzoe…..
- Kemnaad nieuwe veteranen damkampioen..
- China breidt invloed in Bangladesh uit terwijl relatie met …..
- Cleopatra Jessurun benoemd tot president-commissaris van AZ…..
- Nieuwe RvC Canawaima geïnstalleerd: focus op veerverbinding…..
- Podosiri-tandpasta verovert publiek tijdens FHR Business Fa…..
- Guyana profiteert volop van offshore olie..
- Mungra pleit voor strengere ordening van goudsector..
- Volksgezondheid stelt samenleving gerust over Nutrilon-kwes…..
- De les van Staatsolie..
- Salaris niet-geregistreerde ambtenaren wordt stopgezet..
- MCP: Monchémel slechts voor eerste 100 stuks; officiële naa…..
- Vrouw (43) overleden na opzettelijke aanrijding door partne…..
- Hugo Essed waarschuwt voor ‘politieke inkapseling’ Openbaar…..
- Afonsoewa pleit voor legale werkgebieden voor goudzoekers..
- Jhauw: ‘Geen brandstoftekort voor vliegtuigen’..
- Arrestant gewond na steekincident in cellenhuis Uitvlugt..