Wanneer er iets misgaat in Suriname, duurt het meestal niet lang alvorens de vraag wordt opgeworpen: Wie is verantwoordelijk? De regering wijst te vaak naar de vorige regering. De overheid wijst naar de uitvoerende instantie. De instantie wijst naar personeelstekort. De werknemer wijst naar het management. De burger wijst vervolgens weer naar de overheid. Recentelijk nog het geval van de vergiftiging in de Saramaccarivier. En zo blijft het vingerwijzen. Wat ondertussen nauwelijks verandert, is het probleem zelf. Natuurlijk moet verantwoordelijkheid worden vastgesteld. Wie fouten maakt, moet daarover uitleg geven. Maar verantwoordelijkheid zoeken, mag geen excuus worden, om zelf niets te doen. Suriname heeft geen tekort aan mensen, die kunnen vertellen, waarom iets niet lukt. We hebben vooral behoefte aan mensen die zeggen, dit is het probleem, dit is mijn verantwoordelijkheid en dit ga ik eraan doen. Dat geldt voor de overheid, maar ook voor burgers, bedrijven en maatschappelijke organisaties. Een overheid kan niet alles oplossen. Burgers hebben ook verplichtingen. Ondernemers moeten zich aan regels houden. Werknemers moeten hun werk serieus nemen. Burgers moeten zich niet alleen laten horen wanneer een probleem hen persoonlijk raakt.
Het probleem is dat we verantwoordelijkheid vaak zien, als iets dat bij de ander hoort. De overheid wil betere dienstverlening en heeft daarvoor onder meer hervormingen en digitalisering, op de agenda staan. Maar plannen krijgen pas betekenis, wanneer mensen binnen organisaties ze daadwerkelijk uitvoeren. En burgers kunnen op hun beurt gebruikmaken van bestaande meldpunten en digitale voorzieningen, wanneer dienstverlening niet goed verloopt. Vooruitgang ontstaat niet wanneer iedereen wacht totdat iemand anders begint. Misschien moeten we daarom minder vaak vragen: “Wie heeft dit veroorzaakt?”
En vaker vragen wat gedaan kan worden, om het probleem niet groter te maken. Dat betekent niet dat iedereen dezelfde verantwoordelijkheid draagt. Een minister heeft andere verantwoordelijkheden dan een burger. Een directeur heeft andere bevoegdheden dan een werknemer. Maar iedereen heeft ergens invloed. Een land verandert niet door wijzen. Een land verandert wanneer verantwoordelijkheid wordt waargenomen en geaccepteerd.
The post ONGEPASTE VINGERWIJZINGEN ..
- Nog veel oliehuiswerk..
- President Simons bij vertrek naar VN: “Wij moeten afhankeli…..
- DE LIJST IS NOG NIET AF!..
- Caribische landen bereiden juridische stappen voor in strij…..
- Gajadien kondigt twee borstbeelden voor Santokhi aan..
- Benefietconcert in Nederland ter ere van Bongo Charlie..
- SWM vraagt EBS productiestations buiten loadshedding te hou…..
- Grasverbranding leidt tot verwoestende brand in Wanica: won…..
- VHP herdenkt geboortedag van grondlegger en eerste voorzitt…..
- DE RIEM STEEDS STRAKKER AANHALEN..
- Braganza wil dat milieustudie wordt afgewacht..
- Ruim 2000 ambtenaren uit dienst, dubbele salarissen stopgez…..
- Omwonenden vragen NMA Halliburton-projecten opnieuw te beoo…..
- Sociale paragraaf investeringen GranMorguproject niet vastg…..
- Cheuk-Alam wil BOG versterken: “Ik heb geen toverstok”..
- MILIEUCRIMINELEN VERNIETIGEN ONS LAND EN WIJ KIJKEN TOE..
- Bewolkte maar nog steeds zeer warme dag..
- VS en China voeren overleg in aanloop naar ontmoeting Trump…..
- Verkeersomleidingen rond Politie Academie voor oefeningen E…..
- VHP herdenkt geboortedag Lachmon en Nationale Dag van Verbr…..
- VS stelt US$ 7,7 miljoen beschikbaar voor opvang gedeportee…..