Wanneer er iets misgaat in Suriname, duurt het meestal niet lang alvorens de vraag wordt opgeworpen: Wie is verantwoordelijk? De regering wijst te vaak naar de vorige regering. De overheid wijst naar de uitvoerende instantie. De instantie wijst naar personeelstekort. De werknemer wijst naar het management. De burger wijst vervolgens weer naar de overheid. Recentelijk nog het geval van de vergiftiging in de Saramaccarivier. En zo blijft het vingerwijzen. Wat ondertussen nauwelijks verandert, is het probleem zelf. Natuurlijk moet verantwoordelijkheid worden vastgesteld. Wie fouten maakt, moet daarover uitleg geven. Maar verantwoordelijkheid zoeken, mag geen excuus worden, om zelf niets te doen. Suriname heeft geen tekort aan mensen, die kunnen vertellen, waarom iets niet lukt. We hebben vooral behoefte aan mensen die zeggen, dit is het probleem, dit is mijn verantwoordelijkheid en dit ga ik eraan doen. Dat geldt voor de overheid, maar ook voor burgers, bedrijven en maatschappelijke organisaties. Een overheid kan niet alles oplossen. Burgers hebben ook verplichtingen. Ondernemers moeten zich aan regels houden. Werknemers moeten hun werk serieus nemen. Burgers moeten zich niet alleen laten horen wanneer een probleem hen persoonlijk raakt.
Het probleem is dat we verantwoordelijkheid vaak zien, als iets dat bij de ander hoort. De overheid wil betere dienstverlening en heeft daarvoor onder meer hervormingen en digitalisering, op de agenda staan. Maar plannen krijgen pas betekenis, wanneer mensen binnen organisaties ze daadwerkelijk uitvoeren. En burgers kunnen op hun beurt gebruikmaken van bestaande meldpunten en digitale voorzieningen, wanneer dienstverlening niet goed verloopt. Vooruitgang ontstaat niet wanneer iedereen wacht totdat iemand anders begint. Misschien moeten we daarom minder vaak vragen: “Wie heeft dit veroorzaakt?”
En vaker vragen wat gedaan kan worden, om het probleem niet groter te maken. Dat betekent niet dat iedereen dezelfde verantwoordelijkheid draagt. Een minister heeft andere verantwoordelijkheden dan een burger. Een directeur heeft andere bevoegdheden dan een werknemer. Maar iedereen heeft ergens invloed. Een land verandert niet door wijzen. Een land verandert wanneer verantwoordelijkheid wordt waargenomen en geaccepteerd.
The post ONGEPASTE VINGERWIJZINGEN ..
- Verzekerd en tóch betalen: wordt de patiënt de financierder…..
- Bouva en Cubaanse minister bespreken energie, landbouw en z…..
- SURINAME, PION IN DE GEOPOLITIEK..
- ONGEPASTE VINGERWIJZINGEN..
- Politie neemt zware wapens in beslag; vier verdachten aange…..
- Edwin Noordzee sinds zaterdag nieuwe voorzitter van BEP..
- Mighty Sparrow, een van de bekendste calypsonians van het C…..
- Simons ziet Panama als toegangspoort tot rest van de Amerik…..
- Auteur geschrapt uit nominatie vanwege AI..
- Man opgepakt na doodsbedreiging van zus in Moengo..
- SLECHT FUNCTIONEREN WORDT LANGZAAM NORMAAL..
- Ex-militair vast op verdenking van langdurig misbruik minde…..
- ‘Marcel Blijd was slachtoffer van ‘doelgerichte afrekening”..
- Auto slaat over de kop aan Kennedyweg, bestuurder overleden..
- Buitenlandse goudzoekers aangehouden in Sarakreekgebied, zw…..
- Bouva bespreekt met Cuba samenwerking landbouw en zonne-ene…..
- ÉÉN KLIK EN UW GELD IS WEG..
- CULTUURBARBAREN VANUIT DE POLITIEK..
- Erwt..
- Jarbandhan: banken maken winst, burgers betalen de rekening..
- Suriname en Panama bespreken visumvrij reizen en nauwere sa…..