Dat het stembureauersoneel maanden na de verkiezingen van 2025, nog steeds niet volledig is uitbetaald, is meer dan een administratieve misser. Het is een symptoom van een diepgeworteld probleem in de omgang van de overheid, met mensen die tijdelijk of projectmatig voor haar werken. Wie zijn werk naar behoren uitvoert, hoort daarvoor tijdig en volledig te worden betaald. Dit gegeven blijkt in de praktijk steeds opnieuw te worden genegeerd. Medewerkers die trainingen volgden, instructielessen bijwoonden en op de verkiezingsdag lange uren maakten, ontvingen slechts een deel van hun vergoeding. Dat de uitbetaling pas maanden later op gang kwam en vervolgens onvolledig bleef, maakt de teleurstelling groter en zeker begrijpelijk. Het gevolg is bijna voorspelbaar, steeds minder mensen zijn bereid om bij toekomstige verkiezingen te werken voor een onbetrouwbare lanti.
De uitleg van het ministerie van Binnenlandse Zaken, dat middelen gefaseerd worden ontvangen en daarom ook gefaseerd worden uitbetaald, mag boekhoudkundig kloppen, maar is voor de betrokkenen nauwelijks te verteren. De verantwoordelijkheid voor een soepele betaling, mag niet worden doorgeschoven naar medewerkers, die geen invloed hebben op begrotingen, tranches of doorgeleidingen via districtscommissariaten.
Het probleem reikt bovendien verder dan het verkiezingsproces. Stembureauperso-neel is slechts één van de vele groepen, die regelmatig aan de bel trekken, omdat betalingen door de overheid uitblijven. Leraren, zorgverleners, aannemers en andere dienstverleners kennen dit patroon maar al te goed. Wie voor de staat werkt, lijkt structureel te moeten “afwachten” en soms zelfs te moeten bedelen om geld dat rechtmatig moet worden verstrekt.
Deze praktijk tast niet alleen het vertrouwen in de overheid aan, maar ondermijnt ook cruciale processen zoals verkiezingen. Democratische legitimiteit rust mede op de inzet van burgers die bereid zijn hun tijd en expertise te verlenen. Als die inzet niet serieus wordt genomen, komt de basis van het systeem, zelf onder druk te staan. De vraag is dan ook niet of dit moet veranderen, maar zeker wanneer. Tijdige en volledige betaling is geen gunst, maar een verplichting. Zolang dat besef niet structureel wordt verankerd in beleid en uitvoering, blijft werken voor de overheid een risicovolle onderneming. En dat kan geen enkel land en of regering zich permitteren.
The post WERKEN VOOR DE STAAT MAG GEEN HERHAALDELIJK BEDELTOCHT ZIJN ..
- Eerste..
- Venezolaans Hooggerechtshof benoemt Rodríguez tot interim-p…..
- Baitali sleept staat opnieuw voor de rechter in kwestie Van…..
- President Simons: internationale rechtsorde moet worden ger…..
- Zorgen over alcoholmisbruik onder jongeren rond Owru Yari n…..
- Karin Refos haalt bakzeil bij de rechter inzake sloop monum…..
- DYNAMISCH DUO..
- AFVAL IS GEEN BIJZAAK: FALEND BELEID IS ZICHTBAAR OP STRAAT..
- Zuid-Korea en China in gesprek te midden van regionale span…..
- Vicepresident Rodríguez neemt leiding na arrestatie Maduro..
- In 2026 meer genieten van theater die verrijking van het le…..
- Dag van Nationale Rouw afgesloten met dienst in Kathedrale …..
- LEO ONVERVANGBAAR..
- GRAAIEN IN WEST-SURINAME..
- DE HAMER VAN ADHIN..
- Ophanging in politiecel roept vragen op over zorgplicht Sta…..
- Nederlands onderzoeksrapport coup 1980:Een poging tot gesch…..
- 24-jarige roofverdachte aangehouden..
- Van buschauffeur tot president: Nicolás Maduro bleef altijd…..
- ‘We moeten aandacht voor kunst weer aanwakkeren’..
- Voormalig Natio-assistent bondscoach Fraser aan de slag in …..