VERWOEDE POGING TOT GESCHIEDVERVALSING

Gelukkig lijden wij bij deze krant niet aan amnesie en hebben genoeg data opgeslagen om te herleiden, wat zich in de afgelopen vijftig jaar na de staatkundige onafhankelijkheid van dit land, hier in de politiek heeft afgespeeld. Vooral wat zich heeft voorgedaan na februari 1980, december 1982 en ook in de periode van 1991 tot 1996 en daarna 1996 tot 2000. Je moet dan ook van goede huize komen, om ons ‘BS’ voor te houden en trachten, zodanig te verdraaien, dat derden het allemaal aannemelijk zouden kunnen gaan vinden, maar niet bij dit medium. We hebben daarvoor veel te veel meegemaakt en het was niet mals voor de vrije media en natuurlijk ook voor de gemeenschap.
Deze week geraakten wij meer dan verbaasd, toen werd vernomen, dat er in Amsterdam een lezing was gehouden, en vervolgens werd de Jules Wijdenbosch Foundation opgericht. Mensen uit de directe entourage van Wijdenbosch, zoals Henck Goedschalk en Andy Rusland, deden er alles aan om ‘Bosje’ en zijn verrichtingen als president, de hemel in te prijzen. We begrijpen dat de NDP thans verwoede pogingen onderneemt om toch nog een voorbeeldpresident van dit land en zijn samenleving, voor te houden. Maar de wijdenboschisten moeten niet vergeten, de keerzijde van de medaille van vier jaar en geen vijf jaar van zware verkwisting, corruptie, loodzware monetaire financiering van de overheidstekorten, verloren koopkracht, hyperinflatie en zware armoede van het volk te belichten, en zeker niet trachten, zulks onder de vloermat te vegen. Wijdenbosch, Goedschalk en ook Andy Rusland, hebben gezamenlijk dit land na 1996, naar de financiële en monetaire afgrond gebracht. Een krant kostte door dit wanbeleid en de daardoor ontstane hyperinflatie, maar liefst 1000 SFL.
Het wanbeleid van Wijdenbosch, die politieke wetenschappen had gestudeerd, liep over van verkeerde bestedingen. Voorts hadden we te maken met een president die ook overliep van zelfingenomenheid en vrijwel dagelijks de ‘prins’ op intensieve wijze sprak. Velen onder ons weten nog, dat Bosje slechts president kon worden als gevolg van een kapitaalcoup, aangestuurd door prominenten uit de VHP en de KTPI. We weten ook wat jaren later is gebeurd met deze politieke verraders en hun snel opgerichte politieke partijtjes. Wijdenbosch stond ook bekend om de uitvoer van grote civiele projecten en de aankoop van goederen, waar veel geld mee gemoeid was. Bij vrijwel alle projecten was er sprake van overfacturering, om zichzelf en politieke genoten te bevoordelen. Vele miljoenen in vreemde valuta en Surinaamse gulden, werden daarbij achterover gedrukt in deze zwendels. Bij de bruggenbouw over de Coppename- en Surinamerivier, liep de overfacturering in de tientallen miljoenen Nederlands courant en was het Nederlandse aannemingsbedrijf Ballast Nedam, nauw betrokken. De overtollige middelen in Nederlands courant, bestemd voor de corruptelingen uit het Bosje-kabinet, werden overgeboekt op rekeningen van een even grote zwendelaar in Hong Kong. De monetaire autoriteiten van de regering Wijdenbosch, waren heel goed op de hoogte van deze zwendel. Later moest ook Ballast Nedam in Nederland door het stof, toen uitlekte, wat voor corrupte praktijken er hadden plaatsgevonden bij de bouw van voormelde bruggen. Voor de terugbetaling van de bruggen, moesten de bauxietopbrengsten van Suralco en Billiton worden ingezet. Maar het bleef niet bij de bruggen.
Niet voldoende valuta? Dan maar lenen. En dat deed de ploeg van Bosje bij de Spaanse banken Santander en Banco de Bilbao. Maar liefst 44 miljoen dollar werd geleend voor de aanschaf van boten van ‘fiberglas’ voor de marine en ‘Casas’ vliegtuigen voor de luchtmacht. Later bleken het grote miskopen te zijn. Maar er moest via overfacturering ook hier door de corruptelingen, ‘n nyan gemaakt worden. Ook via het zogeheten Public Investment Fund, PIF, werden via lokale staatsbanken, miljoenen guldens geleend aan middenstanders die niet solvabel waren, maar wél gelieerd aan de NDP. Bij de bouw van de zogeheten Congreshal, werd er ook zwaar gesjoemeld om bepaalde mensen dik te laten verdienen. En terwijl de Bosje-gang bezig was zich te verrijken, werd het steeds onrustiger in het land. De vakbonden begonnen zich te roeren en men had schoon genoeg van een president, die steeds herhaalde, dat hij als executieve president de lakens uitdeelde en dat niemand eigenlijk maar wat in de melk te brokkelen had. Er werd à la dol geld bijgedrukt om ambtenaren met een zwaar gedepricieerde munt te betalen.
Security Print bedrijven Tomas de la Rue, Canadian Bank Note en Enschede en Zonen, drukten maar raak op verzoek van Goedschalk, maar werden gewoon niet volgens afspraak betaald, vandaar dat de regering Venetiaan II pas in 2004 erin slaagde, de SRD te introduceren. André Telting had toen de oude schulden aan de voormelde buitenlandse drukkerijen betaald. Bosje en zijn politieke vrienden uit de KTPI en de Naya Kadam, hadden het land aan het eind van hun rit in mei 2000, naar de financiële en macro-economische verdoemenis geleid. Vakbondsleider Fred Derby sprak toen van een augiasstal op de Centrale Bank. Goedschalk en Rusland proberen nu Wijdenbosch na 26 jaar op te hemelen en op een politiek voetstuk te plaatsen, en dat deden ze in Amsterdam. Het duo weet ook, dat Wijdenbosch te maken heeft gehad met massademonstraties, die maar niet ophielden om hem weg te krijgen. Door dit aanhoudende volksprotest, was hij verplicht met zijn gehele kabinet een jaar eerder en wel in mei 2000, het veld te ruimen. Hij probeerde achteraf na zijn politieke afgang via zijn politieke partij DNP 2000, een politieke comeback te maken, hetgeen een groot fiasco werd. In 2005 sloot hij zich weer aan bij de NDP, maar werd niet beloond voor zijn in 2000 gepleegd verraad. Bosje was de leider van een kabinet vol politieke en zakelijke rovers met meerdere portefeuilles, die het land tussen 1996 en 2000, zwaar hebben benadeeld. Na 2000 moest het kabinet Venetiaan II met Telting op de Centrale Bank en Hildenberg op Financiën, weer puin ruimen. Puin dat Bosje en zijn kapitaal coupplegers hadden veroorzaakt. Zijn vrienden Goedschalk, Rusland en misschien ook Adhin, moeten niet denken, dat wij allemaal aan amnesie lijden. Wij weten dat men mikt op veel jonge Surinamers om ze ‘BS’ voor te houden over de periode 1996-2000, maar er zijn nog steeds mensen in dit land, die zaken wensen voor te houden, zoals die echt zijn geschied.
The post VERWOEDE POGING TOT GESCHIEDVERVALSING ..

...