Suriname heeft zelden een gebrek aan plannen. Beleidsdocumenten worden gepresenteerd, wetswijzigingen aangekondigd, commissies ingesteld en registraties georganiseerd. Het klinkt daadkrachtig en gaat in het begin goed. Maar dat duurt niet lang. Maar wie eerlijk kijkt, ziet een terugkerend probleem: de uitvoering blijft achter. Of het nu gaat om de sanering van het ambtenarenapparaat, de afbouw van elektriciteitssubsidies, prijscontrole, woningbouwprogramma’s, corruptiebestrijding of investeringsbeleid de intenties zijn er. Wat ontbreekt, zijn duurzame, meetbare resultaten die meerdere regeerperiodes overstijgen. Elke regering begint met beloofde hervormingen, maar zelden wordt een hervorming institutioneel verankerd.
Het echte probleem van Suriname, is dan ook niet uitsluitend economisch. Het is institutioneel. Instellingen zouden sterker moeten zijn, dan politieke wisselingen. In plaats daarvan zien we dat beleid vaak wordt aangepast aan politieke belangen van het moment. Wat onder de ene regering prioriteit heeft, verliest onder de volgende aan urgentie, of wordt zelfs teruggedraaid. Het gevolg is bestuurlijke onzekerheid. Ambtenaren wachten af. Investeerders twijfelen of houden de boot af. Burgers verliezen vertrouwen. Deze cyclus van kortetermijndenken, leidt tot brandjes blussen in plaats van fundamenten bouwen. Een crisis vraagt om een snelle maatregel, maar structurele hervormingen hoe noodzakelijk ook, worden vooruitgeschoven omdat zij tijd, discipline en soms impopulaire beslissingen vereisen. Dat patroon is kostbaar. Niet alleen financieel, maar ook maatschappelijk. Want vertrouwen in de overheid groeit niet door aankondigingen, maar door voorspelbaarheid en consistentie. Wanneer burgers merken dat goed beleid standhoudt, ongeacht wie regeert, ontstaat er stabiliteit. Zonder die stabiliteit blijft elke hervorming fragiel. Suriname staat op een kruispunt. Met toekomstige inkomsten uit de energiesector in het vooruitzicht, is dit hét moment om instituties te versterken, in plaats van zaken aanhoudend uit te stellen. Meer middelen zonder sterk bestuur, vergroten juist de risico’s op inefficiëntie en politieke beïnvloeding. De kernvraag is dus niet hoeveel plannen er zijn, maar hoe we ze uitvoeren en vasthouden.
The post SURINAMES GROOTSTE PROBLEEM IS NIET GELD, MAAR GOEDE PLANNING EN UITVOERING ..
- Jogi: “Wat wij in 2020 hebben aangetroffen, een vernietigd …..
- Man vast na verduistering SRD 60.000 voor houttransport in …..
- Flora in eerste helft klaar met Inter Wanica..
- PARANOÏDE OVER SAFE CITY CAMERA’S..
- SURINAMES GROOTSTE PROBLEEM IS NIET GELD, MAAR GOEDE PLANNI…..
- Wereld Kinderkankerdag: Samen bouwen aan hoop, zorg en bete…..
- Operatie Clean Sweep van start: 40 kampen neergehaald..
- Monorath: Vreemdelingenbeleid moet integraal worden aangepa…..
- Rinia Shilawati Ragobir..
- CENTRALE BANK POLITIEKE SPEELBAL..
- UKKEPUKJES TUSSEN ONS..
- Slechts 10 procent van faciliteiten Campus Village function…..
- Minister Misiekaba geeft groen licht voor NCD Jaarplan 2026..
- Tarique Rahman wil Bangladesh democratischer maken na verki…..
- Personeelstekort en middelengebrek drukken op politie..
- Vrijspraak taxichauffeur Vishal S. in omvangrijke oplichtin…..
- BANKEN KRIJGEN EURO 19,5 MILJOEN NIET MEER TERUG..
- Warm en vochtige zondag..
- Ruim 40 kampen neergehaald rond Zijin/Rosebel mijn..
- Man spaart voor 130.000 euro aan goud, maar zet zijn gevuld…..
- Conducteurs in Chicago verboden uien te eten..