Harish, Saya en eerlijkheid

door

DE SNIJD / Armand Snijders

Laat mij maar gelijk met de deur in huis vallen en één ding heel duidelijk naar voren brengen: de twee namen die in de kop boven dit verhaal staan, hebben helemaal niets met eerlijkheid te maken. Integendeel zelfs, maar dat weet u waarschijnlijk ook. U heeft ook de bizarre klucht rondom het adviseurschap van Saya meegekregen en de lulsmoezen van Harish en dat hij daar op de valreep mee weg kwam in ons nationale praathuis.

Juridisch gezien is Saya volgens Harish dus geen adviseur op zijn ministerie. Maar de Abop-minister had daags daarvoor voor de camera’s van Sign TV wel het tegenovergestelde beweerd en daarmee het halve land in rep en roer gekregen. Want de Haïtiaanse broeder is niet echt zuivere koffie. Hij is weliswaar niet veroordeeld, zijn schimmige manier van zaken doen laat al jaren de alarmbellen in het land luiden. Dat hij nooit tegen de lamp is gelopen, komt hoogstwaarschijnlijk door zijn connecties binnen de politieke top.

Al jaren doen verhalen de ronde dat hij flink verdient aan de mensenhandel rond Haïtianen door ze massaal uit hun geteisterde land in Suriname in te vliegen. Zelfs tijdens de coronapandemie kon hij dat naar verluidt ongestoord doen – dankzij de steun van onder meer toenmalig koning Albert van Bibisland. Keiharde bewijzen zijn nooit geleverd, maar er hangt hierdoor wel een bedenkelijk geurtje om hem heen.Wat je ook van hem denkt en vindt, en of hij nu wel of niet schuldig is aan al die zaken waar hij van werd – en wordt – beticht, feit is dat Harish een ongelooflijke blunder heeft begaan door hem aan te merken als zijn adviseur. Loopt er nou echt geen integerder persoon in Suriname rond die je kan adviseren? Want Saya is wél regelmatig met justitie in aanraking gekomen – ook al heeft hij geen veroordeling aan zijn broek. Iedere minister – zeker die van JusPol – kan vooraf op zijn klompen aanvoelen dat het op gedonder zou uitlopen als het bekend zou worden. Maar Harish niet dus.

Toen waren de poppen aan het dansen en iedereen vond er het zijne of hare van. Los van de publieke opinie – die geen spaan van Harish en Saya heel hield – deed men vooral in het nationale praathuis een flinke duit in de zak. Raymond van de NDP sprak van ‘teleurstelling’ en ‘grote bezorgdheid’, terwijl namens de oppositie Krishna (VHP) stelde dat een minister van Justitie en Politie ‘extra zorgvuldig moet omgaan met publieke uitspraken’ en dat Harish publiekelijk moet erkennen dat hij een fout heeft gemaakt.

De kritiek was hard, maar ook weer niet zó hard: niemand wil immers een man met zoveel invloed én geld, waarvan vrijwel alle partijen profiteren, tegen de schenen schoppen. Voor de VHP geldt bovendien dat haar president – wijlen Chan – Saya ook had gevraagd om hem te adviseren in het kader van nationale dialogen, die volledig zinloos in de soep liepen. Dus de partij moet oppassen dat ze de bal niet keihard krijgt teruggekaatst. Dat zou immers niet leuk zijn naar Chan toe.

Vooral de opmerkingen van allerlei gele partijtoppers op de Saya-affaire waren in mijn ogen echter opzienbarend en maakten het eigenlijk allemaal erger. Niet zozeer voor Harish – want die heeft zijn krediet al volledig verspild – maar voor de partij, die het woord integriteit allang bij het grofvuil heeft gezet. Praathuis-lid Stanley praatte de blunder van Harish enigszins goed, maar hield het vrij algemeen en politiek correct. “Er moet worden gekeken naar kennis, kunde en integriteit van personen”, zo zei hij plichtmatig, om de indruk te wekken dat hij kritisch is.

Vervolgens liet de onaantastbare ex-koning Ka van Abop blijken dat hij neks no fout zag in het handelen van zijn discipel. Dat valt te begrijpen, want binnen de partij hebben ze in het eigen handelen nog nooit iets verkeerds gezien, met Ronnie voorop. Dus het verbaasde niemand dat hij zei dat de enige fout die Monorath heeft gemaakt is ‘dat hij niet bekend had moeten maken dat Saya zijn adviseur is’. Oftewel: je kan doen wat je wil als minister, maar loop daar vooral niet mee te koop naar het volk – en dus ook je kiezers. Zo werkt het al jaren binnen Abop, waar het liefst zoveel mogelijk wordt gezwegen en in de doofpot wordt gestopt.

Kenneth, de voorganger van Harish, was zo druk met het vullen van die doofpot, dat hij nauwelijks toekwam aan het nakomen van zijn verplichtingen als minister, zoals de aanpak van de criminaliteit. De lijst is oneindig lang, wat hij als bewindsman allemaal níet heeft gedaan. Ik zal – ter opfrissing van uw geheugen – er, naast criminaliteit aanpakken, nog een paar opnoemen. Te denken valt aan het feit dat hij totaal geen actie ondernam toen in mei 2022 de Braziliaanse justitie vijf Surinaamse politici had gelinkt aan een gearresteerde Braziliaanse piloot die betrokken was bij drugstransporten.

Kenneth greep in 2020/2021 niet in bij grove overtredingen van de strikte coronaregels van collega-politici (in het bijzonder van Abop-partijgenoten), en tolereerde dat drugscrimineel Piet Wortel – met de zegen van veepee Ronnie – jarenlang ongestoord in Suriname kon rondlopen, terwijl hij in Nederland gezocht werd om een straf uit te zitten. En crimineel/partijgenoot Bordo kon dankzij een lek binnen het justitiële apparaat de benen nemen naar het buitenland toen de politie hem wilde oppakken. Dat de veroordeelde ex-president Desi ook kon ontsnappen voordat hij de cel in moest, kan ook op het conto van Kenneth worden geschreven.

Dus van een partij die op dit ministerie een slaafs poppetje mag plaatsen, hoef je in de Saga-gate geen opzienbarende uitspraken te verwachten, zeker niet met een voorzitter die zich gedraagt als een supreme leader. En die vindt Harish met zijn 45 jaar nog een beetje jong en zegt dat hij nog moet leren. “Ik ga met hem praten en dan zullen we hem een aantal tactieken leren over hoe te handelen bij bepaalde gevallen”, aldus Brunswijk. Ofwel, hij wil hem leren liegen, wat natuurlijk compleet haaks staat op de steeds maar weer door alle politici gepropageerde transparantie.

Volgens Harish zelf is de zaak afgerond. “Het parlement heeft gevraagd dat ik aangeef dat de persoon in kwestie geen adviseur moet zijn in de zin van de wet. Dat heb ik gedaan. That’s it”, stelde de minister. “Men mag zeggen wat men wil”, reageerde de gebeten hond. “De dag dat de president er genoeg van heeft, gaat de minister naar huis. Zo simpel is dat.”

Ik vermoed ten zeerste dat tante Jenny – mede gezien al zijn eerdere missers – spijt heeft hem onderdeel van haar regeerteam te hebben gemaakt. Maar ze had kunnen weten bij haar gele coalitiepartner dat ‘eerlijkheid’ niet bestaat. Deze keer is het met Saya, volgende keer is het iets of iemand anders. Met Abop weet je het nooit.-.

armand.snijders@gmail.com

STREAMERSIedere minister – zeker die van JusPol – kan vooraf op zijn klompen aanvoelen dat het op gedonder zou uitlopen als het bekend zou worden. Maar Harish niet dus.

Vervolgens liet de onaantastbare ex-koning Ka van Abop blijken dat hij neks no fout zag in het handelen van zijn discipel.