Giftige metalen en de cognitief-emotionele ontwikkeling van het kind (2)

door

Het rapport over de massale vissterfte in de Boven-Saramaccarivier is inmiddels overhandigd aan de regering. Het is niet publiekelijk gemaakt, dus zal ik nog geen commentaar daarop kunnen leveren. Ik zal wel één van de rapporten bespreken van het onderzoek waaraan ik heb meegewerkt van 2016 tot 2019. Het werd op 28 mei 2020 gepubliceerd in het Journal of Exposure and Environmental Epidemiology.

Tekst en beeld Richenel Ellecom

Uit de rapporten blijkt dat de onderzochte zwangere vrouwen en hun ongeboren kinderen systematisch worden vergiftigd door het gebruik van kwik om het goud te winnen. De gepubliceerde rapporten had ik persoonlijk gestuurd naar het kabinet van de voormalige president ten behoeve van de commissie Ordening Goudsector. Wat is gebeurd met die rapporten is niet duidelijk.

“Waarom ik de kleinschalige goudwinners, die uit het binnenland afkomstig zijn, benoem, is omdat hun eigen kinderen en partners door de vervuiling die zij helpen creëren het onderspit moeten delven”

Het onderzoek, gesponsord door het National Institute of Health (NIH) van de Verenigde Staten in samenwerking met Tulane University en de Anton de Kom Universiteit, betrof ongeveer achthonderd zwangere vrouwen uit Paramaribo (505), Nickerie (172) en het binnenland: Goejaba, Djoemoe, Apetina, Palumeu, Tepoe, Alalaparoe, Kwamlasamutu en Coeroeni (130). Bij hen werd de aanwezigheid van kwik in het bloed en het haar onderzocht. Ook bij de geboorte van hun baby’s was er onderzoek onder hen. De twee vormen van kwik die werden gevonden waren: elementair kwik (gewone kwik die van de fabriek komt) en methylkwik (kwik die in het milieu door bepaalde micro-organismen wordt omgezet in methylkwik (CH3Hg).

Methylkwik

Methylkwik komt voornamelijk voor in rivieren, meren, waterreservoirs en het door water ondergelopen bos. Het is de meest schadelijke vorm voor mensen die de vergiftigde planten, vissen en dieren eten.

Alhoewel acute kwikvergiftiging van volwassen personen zorgwekkend is, ligt de grootste bezorgdheid bij kinderen, van wie zich het centrale zenuwstelsel aan het ontwikkelen is. Dit geldt voor de prenatale baby (vóór de geboorte) en kinderen van 0 tot 21 jaar, die een fysieke en cognitief-emotionele ontwikkeling doormaken.

Doordat methylkwik het zenuwstelsel dat in ontwikkeling is aantast, heeft dat een negatieve invloed op hun cognitieve ontwikkeling, die het leerproces moet aansturen. Wanneer het leerproces is verstoord, betekent dit dat het kind moeilijk kan leren op school en daardoor wordt zijn/haar toekomst belemmerd.

Zoals u in de afbeelding ziet, gaat het methylkwik van de micro-organismen naar de vissen en dieren in het milieu. De vissen worden vervolgens gegeten door de mensen en het kwik komt terecht in het bloed via het maag- en darmkanaal.

Zwangere vrouwen

Bij zwangere vrouwen bereikt het kwik de ongeboren baby via de navelstreng. Via de bloedsomloop van het ongeboren kind bereikt methylkwik de hersenen die zich aan het ontwikkelen zijn. Dit ontwikkelingsproces wordt verstoord en de belangrijke netwerken die uiteindelijk het leerproces moeten faciliteren functioneren niet optimaal. Deze verstoring zou kunnen leiden tot leerachterstanden, waardoor de beroepsontwikkeling van het kind niet optimaal verloopt en het kind in een lagere financiële categorie terechtkomt.

De literatuur geeft aan, uit onderzoek dat sinds de jaren 1950 van de vorige eeuw werd gedaan, dat hoe langer en hoe hoger de dosis van kwik is waaraan de zwangere moeder is blootgesteld, des te hoger het risico dat het geboren kind één of meerdere van de volgende symptomen kan hebben: lagere intellectuele ontwikkeling, aandachtsproblemen, geheugen- en leerproblemen, taalproblemen, executieve functiestoornissen, visuospatiële problemen en lagere verwerkingssnelheid.

Uit het onderzoek van de achthonderd vrouwen blijkt dat de zwangere vrouwen uit het binnenland een vijfmaal hogere concentratie van kwik in hun haar en bloed hadden vergeleken bij de vrouwen uit Paramaribo en Nickerie. Deze concentratie lag verontrustend hoger dan wat is toegestaan.

Ook bij de geboren kinderen van deze moeders zijn er hoge concentraties van kwik in het bloed en het haar gemeten. Verwacht mag dus worden dat er een cohort (groep) van kinderen van moeders uit het binnenland in de komende vijf tot tien jaren in de schoolbanken zal zitten, die te kampen kan hebben met cognitieve beperkingen. Deze beperkingen kunnen bovenop de andere sociale en economische uitdagingen zijn die ze kunnen ondervinden.

Goudzoekers binnenland

Jammer genoeg moet ik constateren dat heel wat jongemannen en enkele politici die aan de kleinschalige goudwinning doen en kwik gebruiken afkomstig zijn uit het binnenland. Hiermee dragen zij bij aan de vervuiling. Uiteraard geldt dit ook voor personen die niet afkomstig zijn uit het binnenland (Paramaribo, de kustvlakte en uit het buitenland).

Waarom ik de kleinschalige goudwinners, die uit het binnenland afkomstig zijn benoem, is omdat hun eigen kinderen en partners door de vervuiling die zij helpen creëren het onderspit moeten delven. Het tegenargument dat ik heb gehoord luidt als volgt: “We hebben geen alternatieve werkgelegenheid”.

Ik zou willen adviseren dat deze jongemannen, wiens gezinnen en kinderen de directe negatieve gevolgen van methylkwik vergiftiging ondervinden, moeten opkomen voor het gebruik van alternatieve – niet kwik en cyanide methoden – van goudwinning.

In het volgende deel zal ik verder bespreken hoe de goudzuiveringsbedrijven in Paramaribo bijdragen aan kwikvervuiling in hun bedrijfsvoering. Klik hier voor deel 1.

*Heeft u verdere vragen, dan kan u contact maken met de schrijver van het artikel

Richenel Ellecom (899-6441/ramdas1947@yahoo.com), Psy.D., Dr.P.H., HSPP, is preventieve geneeskundige- en medisch voedingskundige specialist, alsook klinisch en forensische neuropsycholoog.