Economische visie: stabiliteit zonder herverdeling blijft leeg

De analyse van president Jennifer Simons over inflatie kanalen is technisch correct, maareconomisch onvolledig. Wisselkoers , aanbodschokken en inflatieverwachtingen verklaren hetprobleem, maar verklaren niet waarom de lasten structureel bij dezelfde groepen terechtkomen.Inflatie is in Suriname geen neutraal macro verschijnsel, maar een sociaal selectief proceswaarbij lage en middeninkomens disproportioneel koopkracht verliezen terwijl kapitaal enrentegevoelige vermogens zich sneller aanpassen.

De waarschuwing tegen algemene loonstijgingen is vanuit orthodox stabiliteitsdenken logisch,maar negeert de asymmetrie tussen prijzen en lonen. Prijzen reageren onmiddellijk op koers enmarktmacht, lonen volgen vertraagd en onvolledig. Het categorisch afwijzen van looncorrectieszonder bindende prijsbeheersing, winstmarges of huurregulering verankert reële verarming.Gericht beleid wordt genoemd, maar niet geconcretiseerd in afdwingbare mechanismen.Ook het deviezendiscours blijft eenzijdig.

Dat deviezen moeten “werken voor Suriname” is juist,maar zonder structurele herverdeling van exportopbrengsten blijft dit een financiëlecirculatieoefening. Zolang goud, hout en toekomstige olieopbrengsten primair via privatekanalen en fiscale uitzonderingen weglekken, verandert monetaire discipline niets aaninkomensongelijkheid. Het dichten van economische lekken vereist harde keuzes:royaltyherziening, progressieve winstbelasting en het beperken van transfer pricing, niet alleenhet aantrekkelijk maken van formele kanalen via de Centrale Bank van Suriname.

De gemelde groei van overheidsinkomsten in 2025 klinkt positief, maar een linkse benaderingvraagt de vraag wie die groei heeft gedragen. Zonder expliciete verschuiving van indirectebelastingen naar progressieve directe heffingen blijft belastingverbreding regressief. Watontbreekt is een expliciet herverdelingskader: automatische loon en uitkeringsindexatie voor lageinkomens, prijsplafonds op basisgoederen, publieke investeringen in voedselproductie enbetaalbare huisvesting, en sociale uitgaven als stabilisator, niet als kostenpost.Stabiliteit zonder sociale correctie is geen verantwoordelijkheid maar uitstel van conflict.