Dat het stembureauersoneel maanden na de verkiezingen van 2025, nog steeds niet volledig is uitbetaald, is meer dan een administratieve misser. Het is een symptoom van een diepgeworteld probleem in de omgang van de overheid, met mensen die tijdelijk of projectmatig voor haar werken. Wie zijn werk naar behoren uitvoert, hoort daarvoor tijdig en volledig te worden betaald. Dit gegeven blijkt in de praktijk steeds opnieuw te worden genegeerd. Medewerkers die trainingen volgden, instructielessen bijwoonden en op de verkiezingsdag lange uren maakten, ontvingen slechts een deel van hun vergoeding. Dat de uitbetaling pas maanden later op gang kwam en vervolgens onvolledig bleef, maakt de teleurstelling groter en zeker begrijpelijk. Het gevolg is bijna voorspelbaar, steeds minder mensen zijn bereid om bij toekomstige verkiezingen te werken voor een onbetrouwbare lanti.
De uitleg van het ministerie van Binnenlandse Zaken, dat middelen gefaseerd worden ontvangen en daarom ook gefaseerd worden uitbetaald, mag boekhoudkundig kloppen, maar is voor de betrokkenen nauwelijks te verteren. De verantwoordelijkheid voor een soepele betaling, mag niet worden doorgeschoven naar medewerkers, die geen invloed hebben op begrotingen, tranches of doorgeleidingen via districtscommissariaten.
Het probleem reikt bovendien verder dan het verkiezingsproces. Stembureauperso-neel is slechts één van de vele groepen, die regelmatig aan de bel trekken, omdat betalingen door de overheid uitblijven. Leraren, zorgverleners, aannemers en andere dienstverleners kennen dit patroon maar al te goed. Wie voor de staat werkt, lijkt structureel te moeten “afwachten” en soms zelfs te moeten bedelen om geld dat rechtmatig moet worden verstrekt.
Deze praktijk tast niet alleen het vertrouwen in de overheid aan, maar ondermijnt ook cruciale processen zoals verkiezingen. Democratische legitimiteit rust mede op de inzet van burgers die bereid zijn hun tijd en expertise te verlenen. Als die inzet niet serieus wordt genomen, komt de basis van het systeem, zelf onder druk te staan. De vraag is dan ook niet of dit moet veranderen, maar zeker wanneer. Tijdige en volledige betaling is geen gunst, maar een verplichting. Zolang dat besef niet structureel wordt verankerd in beleid en uitvoering, blijft werken voor de overheid een risicovolle onderneming. En dat kan geen enkel land en of regering zich permitteren.
The post WERKEN VOOR DE STAAT MAG GEEN HERHAALDELIJK BEDELTOCHT ZIJN ..
- Klimaatrampen troffen afgelopen jaar miljoenen mensen en ko…..
- Achtjarige jongen aangevallen en verwond door poema..
- Kwaadwilligen zorgen voor ‘poep’-overlast bij EBS-onderstat…..
- De mythe van de integrale benadering in het Surinaams bestu…..
- Minder laboratoriumonderzoek vergroot gezondheidsrisico’s..
- Brand verwoest Vondelkerk in Amsterdam..
- Oplichters actief met valse bankoverschrijvingen..
- Geen geldige visvergunning na 1 maart: LVV trekt harde lijn…..
- Debipersad: Waar staan we, wat zijn de uitdagingen, wat gee…..
- Bisschop Karel Choennie: ‘Harder werken en meer naar elkaar…..
- Drie oud-bestuursleden van Alcoa-pensioenfonds verdacht van…..
- Wisselvallig weer met zon en regen..
- Xi: Hereniging China en Taiwan niet te stoppen..
- Rusland vraagt aan VS om te stoppen met het volgen van olie…..
- Koorts, pijn en misselijkheid: wat zegt de arts?..
- 45-jarige man levenloos aangetroffen in auto op nieuwjaarsm…..
- Spectaculair oud en nieuw Tokyo...
- Bulgarije stapt over op euro en wordt 21e lid van eurozone..
- Column: Mentale gezondheidszorg nú prioriteit nummer één..
- Oecumenische rouwdienst sluit nationale rouwdag af..
- Man in kritieke toestand op ICU door illegaal vuurwerk..