WAT IS EIGENLIJK HET PROBLEEM?

Bij vrijwel iedere maatschappelijke uitdaging in Suriname klinkt dezelfde constatering, problemen worden niet structureel aangepakt, of het nu gaat om onderwijs, gezondheidszorg, wateroverlast, problemen met rijstboeren, infrastructuur of economische ontwikkeling; vaak wordt pas ingegrepen, wanneer de situatie kritiek dreigt te worden. Het gevolg is, dat noodmaatregelen steeds vaker de plaats innemen van duurzaam beleid en of preventie. Daarmee lijkt kortetermijndenken een van de grootste obstakels voor ontwikkeling te zijn geworden. Ontwikkeling vereist dat beleidsmakers verder kijken, dan de problemen van vandaag en plannen maken voor de behoeften van morgen. Toch lijkt de aandacht vaak uit te gaan naar directe oplossingen, die snel resultaat moeten opleveren, terwijl structurele hervormingen worden uitgesteld. Dat zien we bijvoorbeeld in het onderwijs. Wanneer er onvoldoende klaslokalen beschikbaar zijn, wordt gezocht naar tijdelijke voorzieningen. Wanneer schoolgebouwen achterstallig onderhoud vertonen, worden noodzakelijke renovaties soms jarenlang uitgesteld. De problemen worden beheersbaar gehouden, maar niet opgelost. Ook op het gebied van infrastructuur zien we hetzelfde patroon. Wegen worden vaak aangepakt, wanneer zij al ernstige schade vertonen, terwijl regelmatig onderhoud veel goedkoper en effectiever zou zijn geweest. Hierdoor worden uiteindelijk hogere kosten gemaakt, dan nodig was. Kortetermijndenken heeft bovendien economische gevolgen. Investeerders zoeken stabiliteit en voorspelbaarheid. Wanneer beleid voortdurend wordt aangepast aan de uitdagingen van het moment, ontstaat onzekerheid. Dat kan investeringen afremmen en economische groei beperken.
Een andere consequentie is dat de samenleving gevangen raakt in een voortdurende cyclus van crisismanagement. Energie die besteed zou moeten worden aan vooruitgang, wordt gebruikt om bestaande problemen onder controle te houden. Daardoor blijft ontwikkeling achter bij de mogelijkheden die een land heeft. Suriname beschikt over natuurlijke hulpbronnen, ondernemende burgers en jonge mensen met ambitie. Dat potentieel is aanwezig. Wat vaak ontbreekt, is de langetermijnvisie die nodig is om dat potentieel, volledig te benutten. Ontwikkeling betekent niet alleen reageren op problemen. Het betekent problemen voorkomen, voordat zij ontstaan. Het betekent investeren in onderwijs voordat er tekorten zijn, infrastructuur onderhouden, voordat zij verslechtert en economische kansen creëren voordat werkloosheid toeneemt. De resultaten van langetermijnbeleid zijn immers niet altijd direct zichtbaar. Toch zijn het juist die investeringen die op termijn het grootste verschil maken. Wanneer wij als land voortdurend bezig zijn met het blussen van brandjes, blijft er weinig tijd over om daadwerkelijk vooruit te bouwen. Daarom moeten we nu verder kijken dan de volgende begroting, de volgende crisis of zelfs de volgende verkiezing, want duurzame ontwikkeling ontstaat niet door kortetermijnoplossingen, ze ontstaat door keuzes die vandaag worden gemaakt met de toekomst in gedachten.
The post WAT IS EIGENLIJK HET PROBLEEM? ..

...