Van Batman tot Suriname

KEVINS KIJK / Kevin Headley

Na lange tijd heb ik weer eens een nieuwe comic gekocht: een ‘Batman’-strip, Absolute ‘Batman’. En ik was absoluut niet teleurgesteld. Een interessante insteek op het bekende ‘Batman’-verhaal, met prachtige illustraties. Ik was weer even een tiener en kreeg een nostalgisch gevoel. Ik heb nog dozen vol stripboeken bij mijn moeder liggen: de stapel strips die ik door de jaren heen heb verzameld.

Ik verzamelde ze niet alleen vanwege de indrukwekkende verhalen, maar ook omdat ik het fijn vond om bijzondere exemplaren te bezitten. Het gevoel dat ik een bijzondere verzameling aan het aanleggen ben.

“Stripverhalen kunnen geschiedenis, cultuur en maatschappelijke thema’s op een toegankelijke manier vertellen, zonder dat het verhaal aan diepgang hoeft te verliezen”

De illustraties van Greg Capullo, Todd McFarlane en Jack Kirby vind ik indrukwekkend. Het is bijzonder hoe verschillende tekenaars met hun eigen stijl verhalen en personages zo goed kunnen weergeven.

Ook de verhalen van Scott Snyder en Jim Lee vind ik interessant. Het fascineert me hoe je met bekende personages steeds nieuwe verhalen kunt ontwikkelen en ze soms in de meest onwaarschijnlijke situaties kunt plaatsen, waar ze toch weer uit weten te komen.

Ik ben ook een fan van ‘manga’, de Japanse traditie van het stripverhaal. Op de lagere school heb ik daarnaast veel ‘Suske en Wiske’-strips geruild met klasgenoten. Misschien is daar mijn fascinatie voor het lezen en de kunst gaan broeien. De fantasie achter deze verhalen heeft mij ook gemotiveerd om zelf fantasieverhalen te bedenken en te schrijven.

Jammer vind ik dat er in Suriname relatief weinig met stripverhalen wordt gedaan. Er zijn wel verschillende Surinaamse makers die strips hebben gemaakt, maar het genre heeft zich nooit echt sterk kunnen ontwikkelen. Dat heeft natuurlijk ook te maken met de beperkte mogelijkheden om eraan te verdienen en de waardering die ervoor is.

Het zou mooi zijn als dit aspect van de kunst wat meer erkenning zou krijgen en er meer ruimte zou komen voor stripmakers. De tijden zijn bovendien veranderd. Materiaal kan tegenwoordig gemakkelijk online worden geplaatst en daarmee een publiek over de hele wereld bereiken.

Stripverhalen geven een andere dimensie aan het lezen. De illustraties kunnen de drempel om te lezen verlagen, maar bieden ook andere uitgangspunten om een verhaal te vertellen. Wereldwijd worden er inmiddels ook prijzen uitgereikt voor graphic novels, zoals literaire stripverhalen ook wel worden genoemd.

Misschien ligt daar juist een kans voor Suriname. Stripverhalen kunnen geschiedenis, cultuur en maatschappelijke thema’s op een toegankelijke manier vertellen, zonder dat het verhaal aan diepgang hoeft te verliezen.

Denk aan verhalen over de slavernij, de marrongemeenschappen, de inheemse geschiedenis of het hedendaagse Suriname. Beeld kan daarbij helpen om werelden en gebeurtenissen zichtbaar te maken voor een nieuwe generatie lezers.

Een sterke Surinaamse stripcultuur zou bovendien niet alleen kinderen kunnen aanspreken, maar ook jongeren en volwassenen. Het zou mooi zijn als meer tekenaars, schrijvers, uitgevers en culturele organisaties die mogelijkheden gaan ontdekken en samen ruimte creëren voor een eigen Surinaamse striptraditie. Dus ik hoop dat er snel nieuwe Surinaamse stripverhalen verschijnen die ik aan mijn verzameling kan toevoegen.

headleydwt@gmail.com

...