TAS beschermen

door

DE ESCALERENDE BESTUURSCRISIS bij de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS) verdient een zorgvuldige en evenwichtige benadering. De beschuldigingen die de raad van commissarissen (rvc) en de directie over en weer uiten, zijn ernstig genoeg om grondig onderzoek te rechtvaardigen. Tegelijkertijd schuilt in deze kwestie een groter gevaar: politieke bemoeienis die de onafhankelijkheid van een goed functionerend instituut kan ondermijnen.

Immers, TAS is niet zomaar een overheidsinstelling. Ze behoort tot de schaarse groep staatsinstituten die zichzelf financieel kunnen bedruipen en niet jaarlijks aankloppen bij de minister van Financiën en Planning voor subsidie. In een tijd waarin de staatskas onder druk staat en verschillende staatsbedrijven afhankelijk zijn van belastinggeld, is dat een prestatie die bescherming verdient.

De regering moet voorkomen dat TAS slachtoffer wordt van politieke machtsspelletjes of zakelijke belangen van individuen

Juist daarom moet worden gewaakt voor politieke inmenging die verder gaat dan noodzakelijk toezicht. Een onafhankelijke telecom autoriteit moet haar taken kunnen uitvoeren zonder dat politieke belangen of machtswisselingen de dagelijkse bedrijfsvoering beïnvloeden. Dat geldt des te meer voor een sector die cruciaal is voor de economische ontwikkeling en digitale toekomst van Suriname.

Maar onafhankelijkheid mag nooit worden verward met onaantastbaarheid. Een instelling die publieke bevoegdheden uitoefent en publieke middelen beheert, mag zich niet gedragen als een staat binnen een staat. Indien de rvc inderdaad onvoldoende inzicht krijgt in financiële cijfers, jaarrekeningen en andere relevante documenten, dan is dat een probleem dat niet mag worden gebagatelliseerd. Transparantie en verantwoording zijn geen gunsten die worden verleend, maar wettelijke verplichtingen.

Even belangrijk is dat alle betrokkenen zich houden aan hun wettelijk vastgelegde rol. De directie bestuurt de organisatie en draagt verantwoordelijkheid voor de dagelijkse leiding. De raad van commissarissen houdt toezicht op die uitvoering. Wanneer commissarissen de neiging krijgen om op de stoel van de directie te gaan zitten, ontstaat een ongezonde vermenging van verantwoordelijkheden. Omgekeerd mag een directie het toezicht niet frustreren door informatie achter te houden of controlemechanismen te bemoeilijken.

De regering heeft hierbij een delicate taak. Ze moet voorkomen dat TAS slachtoffer wordt van politieke machtsspelletjes of zakelijke belangen van individuen, maar mag ook niet wegkijken wanneer de bedrijfsvoering of taakuitoefening van de autoriteit in gevaar komt. Indien onafhankelijk onderzoek uitwijst dat sprake is van onbehoorlijk bestuur, financiële onregelmatigheden of structurele schendingen van governance-regels, dan moet kordaat worden opgetreden.

Helaas, Suriname kent voldoende voorbeelden van overheidsbedrijven waar problemen jarenlang zijn blijven sudderen omdat verantwoordelijke autoriteiten niet tijdig ingrepen. Het spreekwoord dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken, heeft zich meer dan eens bewezen. Dat mag bij TAS niet gebeuren. Bescherming van de onafhankelijkheid en handhaving van de verantwoordingsplicht zijn geen tegenstrijdige doelen. Integendeel: alleen wanneer beide principes gelijktijdig worden bewaakt, kan het vertrouwen in een belangrijke publieke instelling behouden blijven.