SURINAME HEEFT EEN CULTUUR VAN TIJDELIJKE OPLOSSINGEN ONTWIKKELD

In Suriname heeft het er steeds meer van dat problemen pas serieus worden genomen, als zij volledig uit de hand zijn gelopen. Of het nu gaat om wateroverlast, infrastructuur, criminaliteit, onderwijs of de afvalproblematiek wanneer de vuilophaaldienst staakt. Simpel gezegd, structurele oplossingen blijven vaak uit, terwijl noodmaatregelen worden genomen. Daarmee is een cultuur ontstaan, waarin reageren belangrijker lijkt geworden, dan planmatig te werken. Maar de verantwoordelijkheid daarvoor ligt niet alleen bij de overheid. Ook binnen delen van de samenleving, is een afwachtende houding gegroeid. Veel burgers verwachten dat de overheid uiteindelijk alles oplost, terwijl tegelijkertijd weinig eigen initiatief wordt genomen, om problemen gezamenlijk aan te pakken of preventief te handelen.
Een voorbeeld daarvan is de wateroverlast van de afgelopen dagen. Waar burgers vroeger voorzorgsmaatregelen namen om de riolering voor hun inrit schoon te houden, doet slechts een deel dat nog. Anderen dumpen grofvuil is goten en kanalen. Natuurlijk geldt dit niet voor iedereen. Er zijn genoeg burgers, organisaties en buurtbewoners die wel verantwoordelijkheid nemen en actief bijdragen aan oplossingen. Toch valt niet te ontkennen, dat er in brede delen van de samenleving een mentaliteit ontstaat, waarin men wacht tot de situatie, zeer ernstig wordt, voordat er actie komt. De overheid zelf versterkt die cultuur vaak onbedoeld. In plaats van tijdig beleid uit te voeren, wordt dikwijls pas ingegrepen, wanneer de maatschappelijke druk groot wordt of wanneer een crisis zichtbaar wordt. Wegen worden aangepakt, nadat ze bijna onbegaanbaar zijn geworden. Afwatering krijgt aandacht, nadat buurten onder water staan. Sociale problemen worden besproken, wanneer criminaliteit stijgt of jongeren ontsporen. Daardoor ontstaat een vicieuze cirkel. Burgers wachten op de overheid, terwijl de overheid op haar beurt vaak veel te laat reageert. Tegen de tijd dat maatregelen worden genomen, zijn problemen meestal uit de hand gelopen, duurder en moeilijk op te lossen.
Een dergelijke manier van besturen kost het land uiteindelijk veel meer. Tijdelijke oplossingen bieden vaak slechts korte verlichting, terwijl dezelfde problemen zich later opnieuw manifesteren. Het ontbreken van een langetermijnplanning, zorgt ervoor dat Suriname voortdurend achter de feiten aanloopt. Een belangrijk deel van ontwikkeling draait juist om preventie. Landen die vooruitgang boeken, investeren niet alleen in crisisbeheer, maar vooral in voorbereiding, onderhoud, educatie en toekomstgericht beleid. Dat vraagt visie, discipline en continuïteit, eigenschappen die moeilijk samengaan met kortetermijndenken en politieke improvisatie. Ook burgers hebben daarin een rol. Een samenleving kan niet volledig afhankelijk blijven van de overheid voor iedere vorm van initiatief of verantwoordelijkheid. Ontwikkeling vraagt ook om burgerzin: zorg voor de leefomgeving, gemeenschapszin en het besef dat vooruitgang een gezamenlijke verantwoordelijkheid betreft. Suriname beschikt over talent, natuurlijke rijkdommen en potentieel. Maar zolang zowel bestuur als samenleving blijven functioneren vanuit uitstel en reactief handelen, zal duurzame vooruitgang moeilijk bereikbaar blijven.
The post SURINAME HEEFT EEN CULTUUR VAN TIJDELIJKE OPLOSSINGEN ONTWIKKELD ..

...