SABOTAGE DOOR ‘ZIJTAKKEN EN WORTELEN’ IN DE AMBTENARIJ

In zijn recente media-optreden op D-TV Express, trok politiek activist en parastataal RvC-lid Stefano Biervliet, beter bekend als Pakkitow, van leer tegen de corruptie en het wanbestuur binnen onze staatsbedrijven, ministeries en ambtenarij. Met de hem kenmerkende passie sprak hij over de ‘zijtakken en wortelen’ in het overheidsapparaat die de vooruitgang van het land belemmeren. Wie tussen de regels door luistert, merkt al snel dat Pakkitow een sterke partijpolitieke invalshoek gebruikt. Hij opereert hierin deels als een doorgewinterde propagandist die de huidige regeringsleiding wil vrijpleiten door de schuld af te schuiven op politieke tegenstanders uit de vorige regeerperiode.
Toch is hij, bewust of onbewust, gestuit op een eigen wortel van gedeeltelijke waarheid: corruptie in Suriname is geen incident aan de oppervlakte, maar een diep gewoekerd gezwel dat het gehele systeem doordringt.
Waar Pakkitow de plank echter ernstig misslaat, is in zijn veronderstelling dat het louter elementen uit ‘de vorige regering’ zijn die ‘de nieuwe regering’ met opzet een slechte naam bezorgen door middel van sabotage en de verkoop van illegale vergunningen. Dit is een veel te eenvoudige en misleidende voorstelling van zaken. De haarden van corruptie in ons land laten zich niet opsluiten in één specifieke bestuursperiode of politieke kleur. Zij vormen een zelfstandig, duister schaduwrijk op zichzelf.
Deze netwerken werken op uiterst geraffineerde wijze op alle niveaus – in de top, de middengroepen en aan de onderkant van de bureaucratie. Jaarlijks ontfutselen zij op sluwe wijze miljoenen aan middelen aan de rest van de Surinaamse bevolking, ten koste van onze gezondheidszorg, ons onderwijs en de algemene economische stabiliteit.
Het is geen louter politieke pesterij, maar een ingesleten graai- en regelkring die zichzelf in stand houdt, ongeacht wie er aan de macht is.
De remedie die Pakkitow aandraagt – het openlijk ontmaskeren van boosdoeners, een strenge en gelijke toepassing van het recht en een drastische omslag in de bestuurscultuur – is inhoudelijk juist. Het hardnekkige onkruid kan alleen verdelgd worden als de bezem er genadeloos doorheen wordt gehaald en er niet langer met twee maten wordt gemeten.
Maar een dergelijke zuivering kan en mag niet halt houden bij de politieke oppositie. Als er werkelijk sprake zal zijn van een oprechte, diepgaande corruptiebestrijding, zullen noch de huidige regeercoalitie, noch de NDP gespaard blijven. De wortels van de graaicultuur lopen immers kriskras door alle politieke partijen en maatschappelijke geledingen heen.
Hiermee roept Pakkitow principiële vragen op, die de kern van zijn eigen politieke adoptie raken. Is hij hier geesten aan het oproepen die hij straks niet meer zal kunnen bezweren, wanneer er daadwerkelijk gehoor wordt gegeven aan zijn luide roep om meedogenloze corruptiebestrijding? Zodra het zwaard van de rechtsstaat echt begint te snijden, ontziet het geen enkele politieke kleur of vriendendienst. De vraag is dan ook of de paarse muren van het Babylon waarin ook Pakkitow op dit moment de zoete druiven van politiek privilege plukt, wel stand zullen houden wanneer die storm eenmaal opsteekt. Echte hervorming eist immers dat ook het eigen nest, niet ontzien wordt.
The post SABOTAGE DOOR ‘ZIJTAKKEN EN WORTELEN’ IN DE AMBTENARIJ ..

...