Rodney Deekman: ‘Als wij onze eigen kunst niet waarderen, wie dan wel?’

door

Jarenlang kende het publiek Rodney Deekman als de man die Suripop-evenementen aan elkaar praatte met flair, humor en liefde voor de Surinaamse muziekcultuur. Maar nu staat hij niet naast de muziek, maar er middenin. Zijn song is namelijk één van de twaalf geselecteerde finalenummers voor Suripop 2026. Daar wil hij voorlopig niet te veel over zeggen. In plaats van meer te onthullen, koos hij voor een wekelijkse Suripop-coverreeks op social media. Wat begon als een spontaan idee tijdens een karaokeavond, groeit intussen uit tot een online serie.

Tekst Shanavon Arsomedjo

Waardering

“Eigenlijk wist ik al dat ik met een soort roll-out moest komen,” vertelt Deekman. Hij zegt dat in deze tijd een artiest niet zomaar een liedje kan droppen en hopen dat het vanzelf leeft. Je moet bouwen, zichtbaar zijn en mensen meenemen in het proces. Vandaar dat hij op deze manier zichtbaarheid creëert. “Je moet werken aan je fanbase, dus ik wist dat ik iets wilde doen richting de lancering van mijn Suripop-song en richting de finaleavond.” Alleen wist hij nog niet wat. Tot een karaokeavond onverwacht het antwoord gaf. “Ik zong ‘Safri’ van Powl Ameerali. En toen dacht ik: misschien is het leuk om dit te delen.” Dat ene moment groeide uit tot een concept. Niet alleen als promotie richting Suripop 2026, maar ook als eerbetoon aan een stuk Surinaamse cultuur dat volgens hem meer aandacht verdient. “Niemand praat er nog echt over, terwijl er zóveel prachtige Suripop-songs zijn.”

Wie Deekman kent, weet dat hij trots op Suriname is en ook fan van Suripop. “Ik ben heel nationalistisch,” zegt hij lachend. Hij kreeg meerdere kansen om naar het buitenland te vertrekken, maar koos er bewust voor om hier te blijven wonen. “Ik hou echt van dit land, dus ik probeer altijd iets terug te doen voor het Surinaamse product.” En precies daarom voelt deze coverreeks voor hem belangrijk. “Als wij onze eigen kunst en cultuur niet waarderen, wie dan wel?” In elke aflevering legt hij iets uit over niet alleen over het nummer, maar ook over de geschiedenis, de schrijver(s), de arrangeur(s) en de betekenis achter het lied. Op deze manier toont hij zijn waardering voor de artiesten van toen, de schrijvers en de muzikanten die met veel minder middelen als nu tijdloze muziek maakten.

Oude muziek, nieuwe waardering

Deekman kiest de meeste nummers niet zelf. Dat zou voor hem ook heel moeilijk zijn, omdat zijn lijst van favoriete Suripopnummers al op zeker 25 staat. “De eerste cover was toevallig, maar daarna kwam alles uit de comments. Het publiek bepaalt eigenlijk volledig wat de volgende cover wordt.” Volgens hem maakt dat het project extra bijzonder. “Het is bijna een public service geworden,” lacht hij. Maar het werkt ook emotioneel door. Mensen delen in de comments of in privéberichten herinneringen, verhalen en nostalgische momenten die plots weer naar boven komen door een liedje dat ze misschien jaren niet hebben gehoord. “Dan lees ik reacties en denk ik: ja… hiervoor doen we het!”

Wat hem misschien het meest verrast, is hoeveel respect hij opnieuw heeft gekregen voor de generatie muzikanten vóór hem. “Als je kijkt naar hoe men toen schreef… dat is genius,” zegt hij bewonderend. Hij verwijst naar de beeldspraak in oude Suripop-teksten, de arrangementen en de keuzes die producers en muzikanten toen moesten maken met beperkte middelen. “Nu kan ik thuis op mijn AirPods een demo opnemen, alles syncen op een iPad en editen in CapCut. Maar toen hadden ze minder middelen of moesten ze verplicht naar de studio.” En toch maakten ze muziek die tientallen jaren later nog steeds leeft. “Dat laat me hun werk nóg meer appreciëren.”

Deekman zingt de nummers niet één op één na. Elke cover krijgt een eigen benadering. “Ik luister eerst naar het arrangement en dan tweak ik hier en daar dingen.” Soms maakt hij het nummer meer R&B. Soms meer akoestisch. Alles hangt af van welke ervaring het lied bij hem oproept. “Naar welk moment brengt het me terug?” Vanuit dat gevoel bouwt hij zijn interpretatie op. “De melodie blijft misschien hetzelfde, maar de ervaring verandert.” En dat hoor je terug. Zijn versies voelen herkenbaar én nieuw tegelijk.

Nieuwe realiteit van artiesten

Achter de schermen gaat er meer werk in de reeks zitten dan veel mensen kunnen vermoeden

“Ons huis verandert elke week in een productiehuis,” lacht hij. Samen met zijn videograaf schuift hij meubels aan de kant, bouwt hij opnamesets in de woonkamer en werkt hij soms dagenlang aan één aflevering. Want elke week verschijnen er eigenlijk twee video’s. Zo brengt hij elke dinsdag op Facebook en TikTok een video uit waarin hij het volgende nummer in het kort zingt en daarnaast een korte uitleg of interpretatie geeft. De dag er na wordt de volledige cover song wordt gepost. “We stoppen er echt hart en ziel in,” zegt hij. En zodra één video online staat, zijn ze eigenlijk alweer bezig met de volgende.

Deekman erkent dat zichtbaarheid tegenwoordig essentieel is. Waar artiesten vroeger simpelweg een nummer naar radiostations konden sturen, draait het nu om online aanwezigheid, strategie en consistentie. “Zonder online kom je er tegenwoordig niet.”

Maar ondanks die realiteit probeert hij trouw te blijven aan zichzelf. Hij wil geen algoritme zijn en vooral geen trend najagen. Hij is gewoon iemand die oprecht houdt van Suripop muziek en dat op zijn eigen manier naar voren brengt.

“Mensen hoeven me niet per se te begrijpen,” zegt hij. Maar als er één ding duidelijk mag zijn, dan is het: “Suriname staat hoog op mijn prioriteitenlijst.” En misschien is dat precies wat deze coverreeks zo bijzonder maakt.  Niet alleen de zang en nostalgie. En ook niet alleen de voorbereiding richting Suripop 2026. Maar het gevoel dat iemand met volle overtuiging zegt: “Dit is van ons en het verdient het om gehoord te worden.”.-.

Hij kreeg meerdere kansen om naar het buitenland te vertrekken, maar koos er bewust voor hier te blijven.

Wat hem misschien het meest verrast, is hoeveel respect hij opnieuw heeft gekregen voor de generatie muzikanten vóór hem. ‘Als je kijkt naar hoe men toen schreef… dat is genius. ‘

Waar artiesten vroeger simpelweg een nummer naar radiostations konden sturen, draait het nu om online aanwezigheid, strategie en consistentie. ‘Zonder online kom je er tegenwoordig niet.’

‘Mensen hoeven me niet per se te begrijpen. Maar als er één ding duidelijk mag zijn, dan is het: Suriname staat hoog op mijn prioriteitenlijst.’