RETENTIE DWAASHEID DUURT VOORT

Retentie, de dwaasheid die de exporteconomie in de kiem smoort, duurt voort. Het laagst hangend verboden fruit voor iedere regering, blijft telkens weer politiek aantrekkelijk. Men voert verkwistend beleid, waarbij valuta schaars raakt. Voert jaar na jaar geen echte bezuinigingen door in de overheidsuitgaven. En brengt geen restricties aan voor de besteding van valuta aan luxe goederen en extreem luxe goederen. En wanneer het einde van geleend geld in zicht is, probeert men het te halen bij een groep die niet op straat zal komen en niet zal huilen op sociale media: de producenten en exporteurs. Het draaiboek is ook tijdens zowel Bouterse, Santokhi als Simons, precies hetzelfde. Op de voorgrond gebruikt men de goudsector als hoofdattractie, maar in hetzelfde programma legt men het mes op de keel van de agrarische sector. Overigens sectoren, die ieder van de politieke leiders beloofd had te zullen stimuleren, duurzaam te maken en in te zullen investeren. Wat retentie zo een werkgelegenheid smorende maatregel maakt, is dat retentie niet gebaseerd is op winst, maar op opbrengsten, op omzet. Ongeacht wat jouw kostenplaatje is als ondernemer of wat jouw valuta behoefte is, mag je alvast bij betalingen uit het buitenland, een derde van je inkomsten inleveren. De theorie is natuurlijk, dat de overheid je weer aan valuta zal helpen, wanneer je die nodig hebt voor investeringen. Maar welke ondernemer kan ervan spreken de ervaring te hebben gehad, om binnen een paar dagen en zonder bureaucratie of corruptie te hoeven trotseren, naar hartenlust valuta tegen een redelijke koers aan te kunnen kopen, voor de buitenlandse investeringsbehoefte? Geen enkele.
President na president gebruikt de deviezencommissie als slagersmes voor de gans met de gouden eieren en president na president komt tot dezelfde ontdekking. Sectoren worden verlieslatend, kunnen niet concurreren met de regio, werkplekken gaan verloren, economische groei wordt belemmerd. Voor een paar maanden aan wat meer dollars of euro’s die men beter uit structurele bezuinigingen of restricties aan de uitgavenzijde had kunnen halen.
Wie het straatbeeld in de gaten houdt, heeft Bentley’s en Cybertrucks zien rondrijden, van recente bouwjaren, om nog van de Mercedessen en BMW’s te zwijgen. Denkt er iemand dat die rijdende fortuinen aangekocht zijn in SRD? Men kan wel zeggen dat de waarde ervan verdiend is met hard en eerlijk werk en dat de eigenaar moet kunnen genieten van diens eigendom. Maar datzelfde geldt voor degenen die in plaats van luxe consumptie, kapitaalinvesteringen in productie en export doen. Een retentiemaatregel is geen taboe. Maar iedere maatregel die gebaseerd is op het wegnemen van de sectoren die men wil laten groeien, zou gebaseerd moeten zijn op winst, niet op omzet. Daarnaast zal inhouding in de grote, trage ‘kluis’ van de overheid, niet de snelheid van internationale handel en productie kunnen bijbenen. Voor zover er al retentie plaats zou moeten vinden, dienen de sectoren, via eigen productschappen met eigen fondsen en een eigen beheer, binnen 24 uur de middelen weer beschikbaar kunnen krijgen voor de investeringsbehoeften die hun ondernemingen draaiende houden en Suriname banen garanderen.
The post RETENTIE DWAASHEID DUURT VOORT ..

...