Groen – Suriname

MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard

Er is een onderzoek gehouden onder de Surinaamse bevolking. Daaruit is voortgekomen dat het grootste deel van de Surinamers het land graag ‘groen’ ziet. Onze bevolking wil dat we ons bos beschermen. Zelfs als dat betekent dat we eventueel minder economische groei hebben. Wat onze bevolking ook vindt, is dat wij inkomsten uit olie en gas moeten sparen voor volgende generaties. Zelfs als wij het slechter hebben, is de denkwijze dat wij er hoe dan ook voor moeten zorgen dat zij die na ons komen het beter zullen hebben. Mooi vind ik dat. Het betekent dat wij in de basis een goede inborst hebben.

Deze lijkt echter haaks te staan op wat de mensen die wij gekozen hebben om ons te dienen, zelf willen bereiken. Dollargeil kijken zij uit naar de inkomsten die voort zullen vloeien uit de destructie van de natuur. Niet eens voor het algemeen belang. Alleen voor hun eigen gewin. Hun eigen kleine groep die er, samen met de Amerikanen en Europeanen, beter van zullen worden. Willen wij onze toekomst groen maken, dan zullen we andere keuzes moeten maken. Het Westen is aan het radicaliseren. Men wordt steeds extremer in denkwijzen over ras en niet-Westerse culturen. Nouja, men wordt er steeds openlijker over. Zo is er een beweging die bruine mensen wil deporteren. Op basis van huidskleur willen zij mensen, ook al zijn zij in Europa geboren, naar het land van oorsprong van hun voorouders deporteren.

Diezelfde mensen lonken naar onze olie en gas. Diezelfde mensen zullen hier neerstrijken. Als ze er al niet zijn. Neerkijkend op ons terwijl ze onze rijkdommen delven ten gunste van hun racistische landen. Ten koste van ons. Alleen daarom al zouden wij niet moeten ambiëren om een olie en gas land te worden. Het zal ons weinig voordeel brengen. Wij kunnen beter inzetten op het vergroten van het besef over onze waarde. Dat is wat wij hebben. Waarde. Die moeten wij niet te grabbel gooien voor financieel gewin op de korte termijn. We zijn namelijk een land in wording. Een natie in wording. We maken fouten, waar we trouwens van moeten leren. Zo hoop ik bijvoorbeeld dat wij op de Dag der Inheemsen geen tweedracht meer zullen hebben.

Zoals ik eerder zei is dat iets waarvan ik denk dat het in handen is gewerkt door een deel van onze politici. Het feit dat de president slechts naar één zijde van de Palmentuin is geweest, is geen goed teken. Daarmee ontkent ze een deel van het volk dat voor haar gekozen heeft. Erg jammer. Juist dat doet mij denken dat die tweedracht bewust gezaaid is. Daarmee is de Inheemse stem, die symbool staat voor het bos, verzwakt. Misschien is het verregaand ‘to connect the dots’ op deze wijze. Maar we zijn vaker getuige geweest van verhalen die te bizar leken om waar te zijn en dat toch waren. Daarom blijf ik hameren op de Inheemsen. De beschermers van het bos. De mensen die weten dat ze onderdeel van de natuur zijn. De mensen die een voortrekkersrol zouden moeten hebben in deze groene toekomst van Suriname. Vernietig niet elkaar maar vernietig de hebzucht die maakt dat anderen van buiten zichzelf kunnen verrijken met onze waarde die wij te grabbel gooien.-.

christiowijnhard@gmail.com

...