OMSTREDEN AMBASSADEUR

STANDPLAATS PARAMARIBO
Suriname heeft er weer een ambassadeur bij. Apostel Steve Meye is onlangs beëdigd als ambassadeur met accreditatie voor Israël. Op zichzelf hoeft daar niets mis mee te zijn. Landen benoemen immers regelmatig niet-residerende ambassadeurs die vanuit hun thuisland opereren. De vraag die echter gesteld moet worden, is niet waar de ambassadeur woont, maar wie wij als land benoemen om de Republiek Suriname te vertegenwoordigen. Want hoe kan het dat iemand die in het verleden in verband is gebracht met een verdenking van seksueel misbruik, worden belast met een functie die integriteit, geloofwaardigheid en moreel gezag vereist? Nog belangrijker: welk signaal geeft de regering hiermee af aan de samenleving?
De kwestie rond Steve Meye is niet nieuw, want reeds in 2018 ontstond grote maatschappelijke commotie, nadat de beschuldiging van seksueel misbruik openbaar werd. Destijds besloot het ministerie van Buitenlandse Zaken zelfs het aanbieden van zijn geloofsbrieven in Israël aan te houden. Bestuurskundige August Boldewijn waarschuwde toen, dat Suriname internationaal voor schut zou kunnen worden gezet, wanneer iemand die zo zwaar onder vuur lag, als officiële vertegenwoordiger van het land zou optreden. De argumentatie van toen, lijkt vandaag vergeten. Natuurlijk geldt in een rechtsstaat dat iemand onschuldig is, totdat het tegendeel bewezen is. Dat principe moet altijd worden gerespecteerd. Maar publieke functies, zeker functies op het hoogste diplomatieke niveau, vragen meer dan alleen juridische onschuld. Zij vragen ook om maatschappelijk vertrouwen, morele geloofwaardigheid en een reputatie die niet voortdurend onderwerp van discussie is.
Diplomatie draait immers niet alleen om verdragen en protocollen. Een ambassadeur is het visitekaartje van een land. Hij vertegenwoordigt de waarden, normen en het aanzien van de staat. Wanneer de persoon die deze taak vervult zelf een bron van controverse blijft, verschuift de aandacht van Surinames belangen naar de persoon van de ambassadeur. Wat nog opmerkelijker is, is dat Suriname beschikt over talloze gekwalificeerde burgers met internationale ervaring, diplomatieke kennis en een onbesproken reputatie. Waarom komen steeds dezelfde namen terug voor belangrijke functies? Waarom lijkt politieke of persoonlijke loyaliteit vaker doorslaggevend dan deskundigheid en maatschappelijke acceptatie? Deze benoeming raakt bovendien een gevoelige snaar in een tijd waarin slachtoffers van seksueel grensoverschrijdend gedrag wereldwijd steeds vaker worden aangemoedigd, naar voren te treden. Welk signaal ontvangen zij, wanneer iemand die jarenlang onderwerp van dergelijke beschuldigingen is geweest, alsnog wordt beloond met een prestigieuze staatsfunctie?
Het gaat hier niet om een persoonlijke aanval op Steve Meye. Het gaat om de normen die wij als samenleving hanteren voor publieke ambten. Het gaat om de vraag, welke boodschap de overheid uitzendt over integriteit, voorbeeldgedrag en publieke verantwoordelijkheid. Een regering heeft het recht om ambassadeurs te benoemen. Maar burgers hebben het recht om die keuzes kritisch te beoordelen. Want zolang die uitleg uitblijft, zal de indruk blijven bestaan dat in Suriname politieke nabijheid soms zwaarder weegt dan moreel gezag. En dat is een boodschap die geen enkele ambassadeur succesvol kan uitdragen in het buitenland. Deze versie richt zich vooral op bestuurlijke integriteit en publieke verantwoordelijkheid, zonder juridische conclusies te trekken over de beschuldigingen zelf. Daardoor blijft het artikel scherp, maar ook juridisch beter verdedigbaar.
Tot slot willen wij, in de context van de eerdere berichtgeving en beschuldigingen rond Meye, erop wijzen dat in 2018 eveneens werd gemeld dat een vermeend slachtoffer, een jonge vrouw woonachtig in België, zou hebben verklaard dat het vermeende misbruik, zich in het buitenland zou hebben afgespeeld. Daarnaast wordt in bredere zin in de media en academische literatuur al jaren aandacht besteed aan gevallen van seksueel misbruik binnen verschillende religieuze instellingen wereldwijd, waaronder ook de gebrekkige wijze waarop in sommige gevallen met meldingen is omgegaan. Tegelijkertijd blijft het belangrijk te benadrukken dat dergelijke beschuldigingen per geval binnen de rechtsstaat moeten worden onderzocht en dat generalisaties met de nodige voorzichtigheid moeten worden benaderd, om recht te doen aan zowel vermeende slachtoffers als aan het beginsel van onschuld, totdat het tegendeel bewezen is.
The post OMSTREDEN AMBASSADEUR ..

...