Meer actie, minder hopen

door

SURINAME ZIT IN een moeilijke periode. Prijzen stijgen, hulp van de overheid is niet genoeg en veel salarissen zijn beschamend laag. Soms zijn die zelfs zo laag dat het een ontmoedigend effect heeft op de motivatie om te gaan werken. Ook de criminaliteit grijpt om zich heen; gewapende overvallen zijn aan de orde van de dag.

In zo’n lastige periode is het nu eenmaal zo dat mensen steun zoeken bij het bovennatuurlijke: God moet hen bijstaan in hun tijd van nood. Het geloven in een kracht die alles gaat oplossen, geeft hoop en dat op zich houdt mensen op de been. Mensen doneren hun laatste centen aan de kerk of de doeman in de hoop dat de volgende dag hun problemen als sneeuw voor de zon zullen verdwijnen. En in sommige gevallen gebeurt dat op de een of andere manier ook.

Het geloof in een God, een opperwezen, is dus menselijk, omdat mensen het gevoel hebben het niet alleen te kunnen. We zien ook dat vertegenwoordigers van politieke partijen tijdens verkiezingscampagnes inzegeningen houden en veel kerkdiensten bezoeken. Ze bidden samen en spreken de mensen toe.

Sommige leiders wanen zichzelf het verlengde van God op aarde. ‘God heeft mij hier geplaatst’ is een vaak gehoorde uitspraak geweest van vorige presidenten. Natuurlijk wordt bedoeld: ‘Vertrouw op mij, want als God mij hier heeft gezet, komt het wel goed.’ Kennelijk maakt God dus fouten, want dezelfde leiders die dat beweerden, hebben daarna de verkiezingen verloren.

Zo zijn er dus leiders geweest die via gebedsdiensten het volk probeerden te bereiken. Nu zit er een partij met een duidelijke christelijke grondslag in de regering. Maar die spreekt zich niet hard uit over misstanden. Integendeel, A20 van pastor Steven Reyme is de partij die erbij staat en ernaar kijkt. Het kan wel zijn dat die partij achter gesloten deuren haar stem laat horen, maar terwijl de meest kwetsbare groepen in de samenleving het zeer slecht hebben, is A20 publiekelijk stil. De godsdienstleer die deze partij aanhangt, vraagt juist om meer actie voor deze groepen.

In het afgelopen weekend liet president Jennifer Simons zich ook zien bij een gebedsdienst voor land en volk. Ze zat daarbij naast niemand minder dan pastor Steve Meye, die voor velen een omstreden figuur is. De Ware Tijd heeft uitgebreid geschreven over een vermoedelijke zaak van seksueel misbruik in het buitenland. Ook zijn rol als geestelijk adviseur van president Desi Bouterse, inmiddels wijlen, waaraan een riante vergoeding verbonden was, deed de wenkbrauwen fronsen.

Ook andere regeringsleiders, zoals de onlangs overleden Chandrikapersad Santokhi, bezochten tijdens hun ambtstermijn gebedsdiensten en hielden toespraken. Iedereen mag zijn geloof vrij belijden, daar gaat het niet om. Maar de kerk leert mensen vooral om te hopen en te bouwen op een kracht buiten henzelf. Die kracht zal alles goedmaken: als men maar gelooft, bidt en werkt.

Suriname heeft op dit moment echter juist leiders nodig die mensen inspireren en aanzetten tot zelfredzaamheid en actie. Onze landgenoten moeten niet gerust zijn, want als zij niet zelf hun eigen toekomst ter hand nemen, komt er niets van terecht. Hopen op God en de overheid is niet verkeerd, maar tegenwoordig is het verstandiger eerst jezelf te helpen; dan is elke extra hulp mooi meegenomen.