LUCHTVERKEER ZONDER LEIDING

Het luchtverkeer is essentieel voor Suriname. Wij zijn een importeconomie. Wij hebben een valutatekort. Balans daarin komt van export. Voornamelijk export van waardevolle goederen en export producten. Wij zijn bezig een offshore operatie tot stand te brengen, ter waarde van minstens USD 13,5 miljard. Wij doen dat met de inzet van expertise die niet lokaal verkrijgbaar is. Medicijnen, chemicaliën en technologie die onze gezondheidszorg en industrie draaiende houden, moeten op termijn van dagen, het land binnenkomen en kunnen geen maanden wachten of stilliggen. Wij zijn geïsoleerd qua wegvervoer en hebben geen spoorwegvervoer. En tegelijkertijd verdienen de mensen die de garantie bieden dat dit plaatsvindt, minder dan een vijfde van wat de minister, die er toezicht op moet houden, verdient. Personen die glasharde schriftelijke garanties hebben gehad van de staat, dat als ze de opleiding zouden gaan doen, zij betaald zouden krijgen, wanneer hun inzetbaarheid en betrokkenheid begon, lopen al jaren van het kastje naar de muur. Opgeleid personeel en gepensioneerden kunnen in de regio meer verdienen dan de minister op dit moment verdient, om hetzelfde werk te doen. Wereldwijd is het werken in vekeerstorens een van de meest stressgevoelige banen, met hoge uitval, hoog verloop, hoge arbeidsongeschiktheid en een hoog zelfmoordcijfer.
Maar het gokken met onze economie, onze bereikbaarheid en onze luchtverkeersveiligheid, stopt niet daar. Bij de toezichthouder is vrij openlijk de partijpolitiek doorgedrongen tot de samenstelling van de top. Politieke voorkeur bepaalt wie de scepter zwaait, niet deskundigheid of ervaring. Er lopen mensen rond, die proberen een helpende en reddende hand te verlenen, die door de politieke sierpaarden zoet gehouden worden met beloftes, maar ook wachten op uitbetaling voor werkzaamheden.
Dan hebben we het nog niet gehad over onze luchtvaartmaatschappij zelf, waar een gepensioneerde directeur een veel jonger en aantoonbaar resultaatgericht directieteam vervangen heeft. Waar ironisch genoeg de gepensioneerde directeur en zijn gepensioneerde adviseurs, de pensioenovermakingen aan het pensioenfonds, nog steeds niet opgestart hebben. Waar bijna een jaar na aantreden, niet TCT, niet Financiën en niet het Kabinet van de President, een oplossing voor het groeiende pensioengat hebben gebracht, terwijl het pensioenfonds en de vorige directie, een plan voor herstel bij de toezichthouder en de vorige regering, neergelegd hebben. Overigens, aan politieke functionarissen, die allemaal meer verdienen dan de piloten, het grondpersoneel en de stewardessen.
Wie zoekt naar een economie die ongezond is, hoeft maar op een paar factoren te letten: is er een gebrek aan deskundige leiders, die zonder politieke bemoeienis, hun werk kunnen doen? En wie verdient beter: degenen die de essentiële industrie trekken of degenen die politieke praatjes houden, politieke vriendschappen onderhouden en smoesjes moeten verzinnen, over waarom de bureaucratie in de weg staat aan een leefbaar inkomen en een veilig pensioen, voor de mensen die het daadwerkelijke werk doen.
The post LUCHTVERKEER ZONDER LEIDING ..

...