Karuwiri faya voorkomen

door

HET WAREN WEER drie dagen vol workshops, discussies en exposanten die zich allemaal richtten op energie, gas, olie en de gevolgen daarvan voor de economie van ons land. De internationale ontwikkelingen op deze terreinen kwamen uitgebreid aan bod, evenals de ervaringen van Guyana en de verwachte wereldwijde energiebehoefte in de komende jaren.

Op de slotdag ging bijzondere aandacht uit naar de kansen op de arbeidsmarkt en de vraag wat het Surinaamse onderwijs momenteel te bieden heeft om jongeren voor te bereiden op een baan in deze sector. Minister Dirk Currie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur legde daarbij de nadruk op de inhaalslag die het onderwijs moet maken om jongeren klaar te stomen voor de olie- en gassector.

Volgens hem wordt de basis voor de toekomst van jongeren in het onderwijs gelegd. Zij moeten niet alleen vakkennis opdoen, maar ook vaardigheden ontwikkelen waarmee zij zich kunnen aanpassen aan een voortdurend veranderende arbeidsmarkt.

De minister wees er ook op dat de overheid samen met TotalEnergies het beroepsonderwijs verder wil versterken. Immers, vooral aan technisch geschoold personeel bestaat een enorme behoefte in de energie-, olie- en gassector. Currie stelde dat Suriname alles op alles moet zetten om deze, naar zijn zeggen, laatste grote kans te verzilveren.

Maar vervolgens dringt de realiteit zich weer op. Wat tijdens de SEOGS veelbelovend en toekomstgericht oogde, zal uiteindelijk moeten worden omgezet in concrete resultaten. En juist daar wringt de schoen. Het onderwijs, en met name het beroepsonderwijs, verkeert al jaren in een deplorabele staat.

Er is vooralsnog weinig reden om te verwachten dat de overheid daarin op korte termijn wezenlijke verbetering zal brengen. Op de begroting voor het dienstjaar 2026 gaat nog geen 10 procent van de totale overheidsuitgaven naar onderwijs. Van dat bedrag wordt bovendien bijna 95 procent besteed aan lonen, salarissen en bijkomende kosten, zoals het boottransport van leerlingen en leerkrachten in het binnenland. De vraag is dan ook hoe met zo’n beperkt investeringsbudget voldoende vooruitgang kan worden geboekt om de race tegen de klok richting 2028 niet te verliezen.

TotalEnergies en andere bedrijven met een direct economisch belang zullen ongetwijfeld blijven investeren in technisch onderwijs, omdat zij daarmee ook in hun eigen personeelsbehoefte voorzien. Maar dat alleen is onvoldoende. Er is een veel bredere investering nodig om ervoor te zorgen dat het Surinaamse olieverhaal daadwerkelijk een succes wordt.

Als niet nu de keuze wordt gemaakt om substantieel meer te investeren in het gehele onderwijs – en dus niet uitsluitend in technische opleidingen – dreigt Suriname in 2028 met lege handen te staan. Dan zal opnieuw worden toegelaten dat de kracht van het kapitaal het land overvalt, zonder dat het voldoende is voorbereid om die ontwikkeling om te zetten in duurzame economische groei en maatschappelijke vooruitgang.

In dat geval zal deze indrukwekkende SEOGS, die ongetwijfeld veel geld heeft gekost en zeker weten ook opdrachten heeft opgeleverd, uiteindelijk niet meer blijken te zijn geweest dan een karuwiwiri faya: een felle, kortstondige vlam die hoog oplaait, alles even verlicht en vervolgens dooft zonder blijvend resultaat.