HUIDIG MIGRANTENBELEID: ACHTERHAALD, ONDOORDACHT EN ZELFS ONRECHTMATIG

We hebben er al zo vaak over geschreven: het zwaar haperende migrantenbeleid, dat steeds bedenkelijkere vormen aan het aannemen is. Steeds meer vreemdelingen, voornamelijk uit onze eigen regio, stromen dit land binnen met een zogeheten toeristenvisum, waar misbruik van wordt gemaakt. Een dergelijk visum geeft de vreemdeling drie maanden om hier legaal te mogen verblijven en het is dan de bedoeling, dat die het land dan, gebruikmakend van zijn retourticket, weer verlaat.
Veel van deze zogeheten ‘toeristen’ vertrekken niet en blijven hier illegaal vertoeven. Deze lui komen hoofdzakelijk uit Brazilië, Cuba, Venezuela, de Dominicaanse Republiek, Venezuela en enkelen uit Colombia. Tienduizenden uit Cuba zijn in de afgelopen tien jaar hier neergestreken, waarvan zeker driekwart is doorgereisd naar Brazilië en andere bestemmingen. Uit voorzichtige berekeningen kan worden opgemaakt, dat minimaal tienduizend Cubanen hier illegaal vertoeven en ook illegaal werken. Over de Brazilianen in de goudvelden willen het niet eens hebben, want hun aantal is vele malen groter. En toch hebben opeenvolgende regeringen hun ogen gesloten voor dit toenemende vraagstuk van hier illegaal verblijvende buitenlanders. Een gedegen registratie van wie ze zijn en waar ze zich ophouden, is maar op zeer amateuristische wijze via de Vreemdelingendienst, vallende onder het ministerie van Justitie en Politie, geschied. En juist omdat er zoveel onoverzichtelijkheid en lethargie plaatsvindt binnen dit vraagstuk, wordt het steeds groter. Een hier illegaal vertoevende vreemdeling mag volgens de wet niet arbeiden. Maar om te overleven, werken toch de meesten in allerhande sectoren van onze maatschappij. Daarbij wordt door veel werkgevers die geen werkers kunnen vinden voor bepaalde baantjes, gretig gebruik gemaakt van deze buitenlanders die het minimumloon toucheren of zelfs vaak genoeg minder. Maar ze zijn hier bij de duizenden en hun aanwezigheid wordt gedoogd, omdat Suriname niet de middelen heeft om massaal te deporteren. In het geval van de Cubanen hebben opeenvolgende regeringen het toenemende probleem uit vermoedelijk humanitaire overwegingen gedoogd, omdat deze mensen hun land wegens de erbarmelijke omstandigheden zijn ontvlucht en zij zoeken, in welk land dan ook, een betere toekomst zonder verder te pienaren, zoals dat thans op het Caribische eiland geschiedt. Maar Suriname moet voor deze toevloed van buitenlanders en in dit bijzonder geval de Cubanen, een oplossing zien te brengen. Althans, wil ze van een goed werkende bevolkingspolitiek spreken, die tot op heden naar onze mening, totaal ontbreekt. En in deze situatie van onoverzichtelijkheid zijn er mensen bij de opsporing die er regelmatig toe overgaan, op volledig onrechtmatige wijze buitenlanders en dan wel in het bijzonder Cubanen, de paspoorten af te pakken. Een kopie van het paspoort wordt dan aan de houder overhandigd en meegedeeld, het reisdocument dat de Cubaanse staat toebehoort, te kunnen ophalen, wanneer de houder in staat is een bepaald bedrag in valuta aan de autoriteit, belast met vreemdelingenzaken, te overhandigen. Dit is flessentrekkerij van het hoogste soort en kan onmogelijk worden geaccepteerd. De houders van dergelijke geconfisqueerde reisdocumenten geraken zeer bevreesd voor zogeheten deportatie, en durven er haast niet over te spreken. Maar deze handelingen binnen de opsporing zijn naar wij vernemen, schering en inslag. De jacht op vreemde valuta door werkers binnen de publieke sector ten opzichte van vreemdelingen die hier illegaal vertoeven en werken, is allang geopend en de razzia’s in bepaalde bedrijven, zijn ons niet onbekend. Denkt men nou werkelijk dat het migrantenvraagstuk hiermede wordt opgelost? Wij denken eerder dat de corruptie door middel van afpersing, alleen maar grotere vormen zal aannemen. Dit soort handelingen schaadt de naam van de Republiek Suriname alleen nog meer. De regering heeft de taak hier verandering in te brengen. Wanneer door de overheid van de vreemdeling wordt verwacht dat die elk jaar minimaal 600 US-dollar bij de Vreemdelingendienst inlevert, om pas na vijf jaar in aanmerking te kunnen komen voor een permanent verblijf, dan zal de illegaliteit onder de migranten alleen maar toenemen. Om deze illegaliteit te doen stoppen, lijkt het ons verstandig een soepelere c.q. goedkopere regeling te introduceren, waar deze mensen in vreemde valuta wél aan kunnen voldoen. Deze migranten kunnen dan legaal werken en ook aan hun fiscale verplichtingen voldoen. Ze kunnen dan ook op onbevreesde wijze, deelnemen aan het arbeidsproces en een significante bijdrage leveren aan de economie. We moeten erkennen dat vooral de Cubanen in veel sectoren van de economie, al een grote bijdrage leveren. We denken daarbij aan de bouwsector, landbouw, horeca bij civiele projecten. Kortom, vaak genoeg heel zwaar werk waar onze mensen al geruime tijd de neus voor ophalen. Niet louter in Paramaribo, maar ook in de districten, zijn deze werkers zeer actief, tot grote tevredenheid van hun werkgevers. We dienen ook toe te geven dat door ons zeer verontrustende brain drain vraagstuk, migranten misschien wel arbeidsplaatsen, die om tal van redenen maar niet ingevuld kunnen worden, komen overnemen. En dat heeft niets te maken met het afpakken van baantjes. Veel werkgevers zitten met de handen in het haar, omdat er nauwelijks of niet wordt gereageerd op sollicitatieoproepen. En de taalbarrière is niet een probleem dat aanhoudend is. Het laatste is in zoveel landen reeds bewezen.
The post HUIDIG MIGRANTENBELEID: ACHTERHAALD, ONDOORDACHT EN ZELFS ONRECHTMATIG ..

...