Steeds meer Surinamers kijken naar Nederland als een mogelijkheid om hun financiële en professionele toekomst te verbeteren. Dat is begrijpelijk. De verschillen tussen Surinaamse en Nederlandse inkomens kunnen op het eerste gezicht enorm lijken.
Maar wie alleen naar het salaris kijkt en niet naar de kosten van levensonderhoud, kan voor een onaangename verrassing komen te staan. Een salaris in euro’s klinkt vanuit Suriname, al snel indrukwekkend. Maar een werknemer die naar Nederland verhuist, krijgt niet alleen een Nederlands inkomen. Hij krijgt ook te maken met huurprijzen, boodschappen, zorgverzekering, energie, vervoer, belastingen en andere vaste lasten in Nederland. De werkelijke vraag is daarom niet hoeveel hoger het salaris is dan wat iemand in Suriname gewend is, maar hoeveel koopkracht dat inkomen in Nederland oplevert. Dat onderscheid wordt vooral belangrijk bij werknemers die vanuit Suriname worden geworven voor de zorg, het onderwijs en andere sectoren waarin personeel nodig is. Een aanbod dat voor Surinaamse begrippen aantrekkelijk lijkt, hoeft naar Nederlandse maatstaven helemaal niet uitzonderlijk te zijn. Wie een relatief laag inkomen gewend is, loopt het risico een aanbod te accepteren zonder eerst te onderzoeken wat iemand met dezelfde opleiding, ervaring en verantwoordelijkheid in Nederland normaal gesproken verdient.
Daarom moeten Surinamers die overwegen naar Nederland te vertrekken, hun marktwaarde leren kennen. Het feit dat een salaris meerdere malen hoger ligt dan het huidige inkomen, betekent niet automatisch dat het een goed aanbod is. Er moet worden gekeken naar de toepasselijke cao, de salarisschaal, de inschaling op basis van werkervaring en alle aanvullende arbeidsvoorwaarden.
Ook vakantiegeld, pensioen, reiskosten, toeslagen en eventuele andere vergoedingen moeten worden meegenomen in de vergelijking. Een salarisbedrag zonder de rest van het arbeidsvoorwaardenpakket zegt onvoldoende over de werkelijke waarde van een baan.
Bij arbeidsmigratie speelt bovendien een andere factor een rol: de positie van bemiddelaars en uitzendbureaus. Het aantrekken van buitenlandse werknemers is een economische activiteit. Werkgevers hebben behoefte aan personeel en intermediairs verdienen aan het tot stand brengen van arbeidsrelaties. Dat betekent niet dat iedere bemiddelaar misbruik maakt van werknemers, maar het betekent wel dat een werknemer zich bewust moet zijn van de economische belangen aan de andere kant van de onderhandelingstafel.
Vooral werknemers uit landen waar de lonen aanzienlijk lager liggen, kunnen aantrekkelijk zijn voor werkgevers. Dat maakt het des te belangrijker om niet automatisch akkoord te gaan met het eerste aanbod.
Ook huisvesting verdient veel meer aandacht voordat iemand vertrekt. De Nederlandse woningmarkt staat onder grote druk en betaalbare huisvesting is niet vanzelfsprekend. Een werknemer die naar Nederland komt zonder vooraf duidelijkheid over woning, huurprijs en contractuele verplichtingen kan snel financieel in de problemen raken. Wanneer huisvesting bovendien gekoppeld is aan de werkgever, ontstaat een extra afhankelijkheid die vooraf goed moet worden onderzocht.
Wie met een gezin verhuist, moet helemaal zorgvuldig rekenen. Kinderopvang, schoolkosten, vervoer en dagelijkse uitgaven kunnen het verschil maken tussen een financieel aantrekkelijke verhuizing en een situatie waarin het inkomen nauwelijks voldoende is.
De beslissing om naar Nederland te vertrekken zou daarom niet moeten beginnen met de vraag: “Hoeveel euro krijg ik?” De betere vraag is: “Wat blijft er iedere maand over nadat ik alle noodzakelijke kosten heb betaald?” Een eenvoudige begroting kan veel duidelijk maken. Bereken het netto-inkomen en trek daar huur, energie, zorgverzekering, boodschappen, vervoer, telefoon, internet, belastingen en eventuele kosten voor kinderen vanaf. Vergelijk vervolgens wat daadwerkelijk overblijft met de situatie in Suriname. Nederland biedt zeker kansen. Werken in het buitenland kan leiden tot professionele groei, meer financiële ruimte en nieuwe mogelijkheden. Maar een buitenlandse kans is niet automatisch een betere kans.
Surinamers die worden geworven voor hun kennis en ervaring moeten daarom beseffen dat zij niet uitsluitend werk zoeken, maar ook onderhandelen vanuit een bepaalde waarde. Diploma’s, ervaring, vakkennis en taalvaardigheid hebben een economische betekenis.
The post HOLLAND A NO PARADIJS ..
- Parmessar stelt voorwaarden aan invoering Algemene Wet Bela…..
- SML groeit financieel, publiek blijft achter..
- Debipersad ziet geen bewijs voor kunstmatig lage dollarkoer…..
- Warme dag met kans op buien en plaatselijk onweer..
- Nog geen aanhoudingen na onderschepping van ruim twee ton c…..
- Trump’s nieuwe economische druk op Iran stuit op grote uitd…..
- Uriel Freedrik deelt realiteit van leven op zee..
- Praat minder over olie en gas, regel eerst de stroom..
- Sapoen vraagt drastisch ingrijpen bij Cevihas..
- 71-jarige man overlijdt plotseling tijdens tuinwerkzaamhede…..
- Canawaima mogelijk binnen enkele dagen weer in de vaart..
- Suriname en Guyana regelen tijdelijke legale grensoversteek…..
- Budike: plan voor opvang dak- en thuislozen binnenstad verg…..
- Canawaima-veerdienst stilgelegd: Onduidelijkheid over MAS-v…..
- Wijnerman: ‘Wet Geldtransactiekantoren is niet te vergelijk…..
- Potentie alleen is niet genoeg..
- Suriname neemt afscheid van cultuuricoon Borger Breeveld..
- BBS’er met schotwond opgenomen in ziekenhuis..
- Bijrijder slaat truckchauffeur met ijzeren staaf na ruzie o…..
- Ons wonderbaarlijk brein (24)..
- Simons: Borger Breeveld onlosmakelijk verbonden met de ziel…..