Hittegolf

door

GANGA / Sharda Ganga

Verschrikkelijk moet dat zijn, om in bijvoorbeeld Nederland te zijn tijdens de hittegolven die Europa teisteren, of in de Verenigde Staten waar hetzelfde klimaatprobleem zich voordoet.

Het ergste wat ik ooit heb meegemaakt was een weekje in de bloedhete zomer van 2010. Ik zat in Wenen, in een historisch hotel. Hoe historisch, vraagt u? Zo historisch dat er slechts een piepklein raampje was en een ventilator van 20 cm met één snelheidstand. Hoe heet het was?

Ik bewoog me de hele avond tussen mijn bureau en de koude douche en bracht de nachten door tussen mijn bed en de koude douche. Dat is niet erg bevorderlijk voor de nachtrust, vooral niet als je de volgende dag op een internationaal podium moet speechen, en al zenuwachtig wordt bij dat vooruitzicht. Ik bedoel, er waren wel 20.000 mensen aanwezig bij die conferentie. Achteraf had ik me helemaal niet zo druk hoeven te maken; er waren welgeteld 20 mensen naar mij komen luisteren, het gros van de mensen koos voor zalen met airconditioning, en als ik had kunnen kiezen zou ik ook niet naar mezelf gaan luisteren in die bloedhete zaal. Die paar extreme nachten vergeet ik nooit meer. Ik ben het even gaan opzoeken en de temperaturen waren in die periode wel 35 graden. Ongekend, zuchtte iedereen, dit was wel erg uitzonderlijk.

De uitzonderingen zijn nu de regel. En 35 graden Celsius? Over een paar jaar zullen ze in Europa terugverlangen naar deze ‘normale’ temperaturen in de zomer, vermoed ik. Want beter en koeler zal het niet worden. De jaren met extreme hitte zullen elkaar steeds sneller opvolgen tot ze normaal zijn. De natuurrampen die daarmee gepaard gaan zullen ook normaal worden, een bosbrand hier, een droge rivierbedding daar, gesmolten gletsjers, ach ja.

Grappig dat er nog steeds mensen zijn die denken dat deze extreme weerstoestanden niet door mensen zijn veroorzaakt. Terwijl oceanen steeds warmer worden, vissen daardoor bij bosjes zullen sterven, orkanen heviger zullen worden, zijn er zat mensen die vinden dat het een hoax is, een verzinsel van extreme mensen.

Al decennia gaan in arme landen mensen bij bosjes dood door extreme hitte. Eigenlijk moet ik zeggen: gaan arme mensen dood door de hitte, want als je in India woont en een airco kan betalen ga je niet dood aan de smog en de hitte. Er sterven per jaar bijkans een half miljoen mensen aan de hitte, is bekend, maar pas nu er ook in het mondiale noorden duizenden mensen door de hitte overlijden, dringt het langzaamaan door tot de wereld dat extreme hitte wellicht toch problematisch kan zijn.

Dat het niet verstandig is om bij 35 graden en meer buiten in de zon te ploeteren en dat als het heet is mensen minder snel en scherp kunnen denken. Dat het alleszins verstandig is om, als de zon hoog aan de hemel staat, even een rustpauze in te lassen, verkoeling te zoeken en de dag anders in te delen.

Nu de tropische hitte niet alleen iets is voor arme sloebers in het zuiden, wordt de middagpauze pas serieus genomen en niet alleen iets voor luie mensen in arme landen; geen wonder dat die arm blijven.

Intussen maak ik me op voor El Niño.Ik zet me schrap en geniet van de schaarser wordende regenbuien. Ik klaag steeds minder over de straten die onderlopen. Over de gaten die de stortbuien maken in het asfalt. Ik weet dat over luttele weken ik zal terugverlangen naar die plensbuien, als mijn grasveld is verschroeid en mijn bomen lusteloos hun bladeren laten hangen. En ik, opgesloten in mijn airco kamer, alleen vooral bezig zal zijn alle goden te verzoeken dat de EBS de vraag naar vermogen aankan, zodat ik nog helder genoeg kan denken om valse stukjes te schrijven voor u.-.

gangadwt@gmail.com