Fiti Makandra: ‘Ons mooiste erfgoed ligt niet in olie, stenen of bomen, maar in de mens’

door

INGEZONDEN

De eerste Heritage Month loopt ten einde. Wat een prachtig initiatief om een hele maand stil te staan bij de rijkdom van ons erfgoed! Vaak beseffen we niet hoe kostbaar het is dat wij – mensen van zoveel verschillende etnische achtergronden, culturen en tradities – hier samenleven in vrede. Deze maand hebben we die diversiteit gevierd met muziek, dans, kunst, culinaire hoogstandjes, en met academische en educatieve bijeenkomsten. Het heeft ons dichter bij elkaar gebracht.

Als leiders van de Inheemse en Tribale volken en van de plantagegemeenschappen willen wij, bij de afsluiting van deze eerste Heritage Month, graag een boodschap delen met heel ons land. Een boodschap van liefde, bezorgdheid en hoop.

“Helaas dreigt dit sociale erfgoed te verschralen. Sommigen zeggen dat het al verloren is”

Erfgoed is alles wat we van vorige generaties hebben ontvangen, wat wij nu waardevol achten en wat we samen willen bewaren voor de generaties na ons. Wij denken allereerst aan onze wateren en bossen. Met onvoorstelbare zorg hebben de generaties vóór ons de rivieren, kreken en bossen beschermd en heel gehouden – als een kostbaar geschenk van de Schepper. Nog altijd mogen wij genieten van die schoonheid.

De vele vakantiegangers die de kreken in Para bezoeken, weten daarvan mee te praten. Vis en wild uit deze gebieden zijn niet meer weg te denken uit onze Surinaamse keuken, en internationale gasten prijzen onze bossen en producten. Daarom roepen wij elkaar, in deze maand van het erfgoed, op om dit kostbare geschenk te koesteren. Laten we samen de verleidingen van kortstondig gewin en hebzucht weerstaan, en onze bossen en wateren beschermen tegen vernietiging en vervuiling. Niet uit angst, maar uit liefde voor wat ons is toevertrouwd.

Boven alle natuurlijke rijkdommen echter staat de mens. Het mens-zijn zelf is ons grootste erfgoed. Wat onze voorouders ons hebben nagelaten aan gezonde intermenselijke relaties – dat mogen we niet verloren laten gaan. Het doet er niet toe welke etnische achtergrond iemand heeft.

Vroeger kenden onze voorouders een vanzelfsprekende sociale controle: mensen zorgden voor elkaar, werkten samen aan het welzijn van hun omgeving en koesterden bijzondere banden, zoals die binnen gezinnen en families. Onze kinderen weten vaak niet meer wat het betekent om beschermd te worden door volwassenen – ook al zijn die niet altijd bloedverwanten. Of het nu ging om een dorp in het binnenland, een plantage aan de kust, of een wijk in Nickerie of Commewijne: overal gaven mensen aandacht aan elkaar.

Helaas dreigt dit sociale erfgoed te verschralen. Sommigen zeggen dat het al verloren is. Maar wij geloven dat het nooit te laat is om het weer tot leven te wekken. Het begint bij ons allemaal: door weer naar elkaar om te zien, door te luisteren, door vergeving te zoeken en door te delen. Laten we de liefde die onze voorouders ons hebben voorgeleefd, opnieuw tot onze leidraad maken.

Laten we niet aan de “voorkant” onze heritage koesteren en beschermen als staat, bedrijf, organisatie, gemeenschap en burger, terwijl we die aan de achterkant bedreigen, beschadigen en ten eigen voordeel inkapselen. Heritage is erfenis en geen bron van ergernis. Daarom vragen wij, als leiders, niet alleen aandacht voor onze bossen en wateren, maar bovenal voor de Surinaamse mens – aan elkaar gegeven als geschenk van de Schepper. Mogen we, na deze Heritage Month, elke dag beseffen dat ons mooiste erfgoed niet in olie, stenen of bomen ligt, maar in de ogen van onze broeder en zuster. A bigi fu wan fowru na en wiwiri.

Met alle respect en genegenheid,

De leiders van Fiti Makandra

De redactie van de Ware Tijd stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die worden geplaatst komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van de Ware Tijd. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.