DE AMBITIES VAN de nieuwe Sail-directeur Ifuel Alberg klinken vertrouwd en hoopvol. Na jaren van stilstand wil hij de visverwerking nieuw leven inblazen, de lokale markt ordenen en binnen twee jaar weer zelfstandig exporteren. Dat streven is begrijpelijk en noodzakelijk.
Maar het moment waarop deze ambities worden uitgesproken, staat in scherp contrast met de realiteit waarmee de Surinaamse visserijsector nu wordt geconfronteerd: een gedeeltelijk exportverbod naar de Verenigde Staten (VS), één van de belangrijkste afzetmarkten.
Terwijl Sail vooruitkijkt naar hernieuwde export, mag een deel van de Surinaamse visvangst de Amerikaanse markt niet binnen. Vangsten van SK-drijfnetboten en van Venezolaanse vaartuigen zijn uitgesloten. Dat is geen detail, maar een structureel probleem dat de geloofwaardigheid van exportplannen direct raakt. Een exportstrategie die niet alle schakels in de keten meeneemt, blijft kwetsbaar.
De oorzaak ligt niet in een plotseling protectionisme van de VS, maar in internationale afspraken die Suriname al jaren kent. De Marine Mammal Protection Act vereist aantoonbare bescherming van zeezoogdieren, zoals dolfijnen. Dat Suriname voor vrijwel alle soorten visserij goedkeuring kreeg, behalve voor de SK-drijfnetvisserij, is een duidelijk signaal. De sector en de overheid hebben te laat en te aarzelend gehandeld. Pas nu, onder druk, worden netten aangepast, afschrikmiddelen verplicht gesteld en elektronische monitoring ingevoerd.
Voor vangsten van Venezolaanse schepen is de situatie nog problematischer. Zolang deze vaartuigen onder vreemde vlag varen en hun vlaggenstaat geen verantwoordelijkheid neemt, blijft de toegang tot de Amerikaanse markt van red snapper, die door deze boten zijn gevangen, gesloten. Dat raakt niet alleen exporteurs, maar ook verwerkers zoals Sail, die afhankelijk zijn van een stabiele en toegestane aanvoer.
Wil Suriname werkelijk dat alle visvangst weer toegang krijgt tot de Amerikaanse markt, dan zijn halve oplossingen onvoldoende. De SK-drijfnetvisserij moet zo snel mogelijk volledig voldoen aan internationale normen, niet op papier maar in de praktijk, met streng toezicht en transparante data. Daarnaast moet het beleid rond buitenlandse vaartuigen worden herzien: ofwel door duidelijke afspraken over vlagvoering en verantwoordelijkheid of door het beperken van aanvoer uit visserij die geen exporttoegang heeft.
De ambities van Sail kunnen pas slagen als ze worden gedragen door een coherent nationaal visserijbeleid. Zonder naleving van internationale regels blijft export een belofte zonder markt. De weg naar herstel begint niet bij mooie plannen, maar bij harde keuzes en consequent bestuur.
- Vier minderjarige slachtoffers familiedrama Tamansarie vand…..
- Politie waarschuwt voor alcohol, drugs en onverantwoord rij…..
- AMERIKA EERST..
- Warm en wisselvallig weer met kans op regenbuien..
- Ronald Rozenblad leidt RvC bij SWM..
- China opent nieuwe hoofdstukken in grote-landendiplomatie o…..
- 41 doden in twee maanden bij besnijdenisritueel in Zuid-Afr…..
- Krijgsraad veroordeelt militair tot 14 jaar cel voor doodsl…..
- Onzekerheid blijft rond overlijden arrestant in politiecell…..
- Illegale verdovende middelen vermomd als kruiden verzonden …..
- Vliegverbod voor piloot en steward op Schiphol die werden b…..
- Nationale rouwdag op 2 januari gekozen omdat lichamen nog n…..
- Column: Een bewogen jaar aan het eind van een tijdperk..
- Moeder in verzekering gesteld na mishandeling dochter op vi…..
- Staatsolie draagt USD 387 miljoen over aan de staat in 2025..
- Oudejaarsdag in Commewijne: afscheid van kinderen Aroma..
- Shata op schema: ‘Wij werken gestaag aan duurzaam toerism…..
- Politie schaalt op voor jaarwisseling: “We verwachten extre…..
- Staatsolie verwacht in 2025 omzet van US$ 802 miljoen..
- China vuurt raketten af tijdens grootschalige militaire oef…..
- Minder laboratoriumtesten zorgen voor risico’s in patiënten…..