Eerst voor onszelf

KEVINS KIJK / Kevin Headley

In de vakantie maak ik graag tijd om mijn land beter te leren kennen. Ik bezoek plekken waar ik normaal gesproken misschien aan voorbijga. Juist tijdens een vakantie heb je de ruimte om rustig naar een plek buiten de stad te gaan of gewoon lekker door de stad te wandelen.

Je ontdekt nieuwe plekken, maar komt er soms ook achter dat andere plekken zijn verdwenen of veranderd. Banken zijn vervangen of anders geplaatst. Tegelijkertijd word je aangenaam verrast wanneer je ziet dat bepaalde plekken helemaal zijn gerenoveerd of gerehabiliteerd, zoals de Waterkant en historische gebouwen die voorheen in slechte staat verkeerden.

“Als we er met elkaar voor zorgen dat onze omgeving schoon en verzorgd blijft en dat we dat ook meegeven aan onze kinderen, kunnen we over enkele jaren een heel ander Suriname zien”

Maar soms worden deze plekken ontsierd door het grote aantal dak- en thuislozen dat er rondhangt en bezoekers regelmatig om geld vraagt. Er wordt veel gesproken over het vergroten van het toerisme in Suriname. Maar als we eerlijk zijn, hebben we nog een lange weg te gaan.

Als het gaat om het aantrekkelijk en gastvrij maken van bepaalde plekken, laten we nog veel kansen liggen. Dat komt niet alleen door de aanwezigheid van dak- en thuislozen, maar ook doordat sommige plekken er vies en onverzorgd uitzien.

Daarbij moeten we ook naar onszelf kijken. We gooien afval op straat, omdat er maar weinig vuilnisbakken zijn. Dat is een slecht excuus. Kunnen we ons afval niet gewoon meenemen en thuis in de vuilnisbak gooien? Het zijn kleine dingen, maar ze maken een groot verschil in hoe een plek wordt ervaren.

Daarnaast moeten we ervoor zorgen dat onze openbare plekken interessant en aantrekkelijk worden gemaakt voor zowel bezoekers als inwoners. Persoonlijk vind ik het vreemd dat we bij het aantrekkelijk maken van plekken vooral aan toeristen denken. Moeten wij niet in de eerste plaats zorgen dat ons eigen land mooi en aangenaam is voor onszelf?

Als wij zelf trots zijn op onze omgeving en ervan genieten, zullen toeristen dat uiteindelijk ook ervaren. Suriname wordt internationaal gezien als het meest beboste land ter wereld. Ruim 92 procent van ons land is bedekt met bos. Verder heeft ons land een interessante geschiedenis. Maar tegelijkertijd lijken we zelf soms weinig te doen om dat groene en bijzondere karakter te behouden.

Veel mensen wijzen daarbij op betere educatie op school en in onze directe omgeving. Daar ben ik het mee eens. Maar ik geloof dat we veel verder kunnen komen als iedereen zijn steentje bijdraagt: niet alleen door onderwijs, maar ook door verantwoordelijkheid te nemen voor onze omgeving.

Als we er met elkaar voor zorgen dat onze omgeving schoon en verzorgd blijft en dat we dat ook meegeven aan onze kinderen, kunnen we over enkele jaren een heel ander Suriname zien. Een land waar toeristen plekken kunnen bezoeken en waarderen, maar vooral ook een land waarin wijzelf graag tijd doorbrengen.

Sommige landen richten zich sterk op toerisme. Denk bijvoorbeeld aan stranden die vooral voor toeristen aantrekkelijk en toegankelijk worden gemaakt. Daar hoeven we wat mij betreft niet naartoe. Wij moeten er juist voor zorgen dat we zelf kunnen genieten van het mooiste dat Suriname te bieden heeft.

Want als wij ons land aantrekkelijk, schoon en gastvrij maken voor onszelf, geven we daarmee tegelijkertijd iets moois mee aan toeristen die Suriname bezoeken.

headleydwt@gmail.com

...