CRIMINEEL NEST HIER GEHUISVEST (DEEL 2)

In onze vorige editie van Keerpunt stelden wij de vraag, of Suriname langzaam maar zeker wordt gebruikt als uitvalsbasis door internationale criminele organisaties. Die vraag wordt steeds dringender door de opeenstapeling van incidenten die de afgelopen periode aan het licht zijn gekomen. De enorme drugsvangsten, de aanwezigheid van buitenlandse verdachten die worden gelinkt aan internationale criminaliteit, gewapende personen in het binnenland en signalen van mogelijke kwetsbaarheden binnen veiligheidsdiensten geven een zorgwekkend beeld. Niet omdat elke verdachte automatisch schuldig is, maar omdat de omvang en complexiteit van deze zaken aantonen, dat criminele groepen beschikken over geld, logistiek, contacten en toegang tot netwerken.
De onderschepping van 1.600 kilogram cocaïne op de Surinamerivier was geen kleine smokkelactie. Een dergelijke hoeveelheid drugs vereist organisatie, financiële middelen en mensen die weten hoe zij controles kunnen omzeilen. Dit soort operaties ontstaat niet toevallig. Achter elk groot drugstransport zit een netwerk van opdrachtgevers, financiers, transporteurs en mogelijk lokale facilitators. Alsof dat nog niet genoeg was, kwam vervolgens het nieuws dat de Braziliaanse autoriteiten bijna vier ton cocaïne onderschepten op de Atlantische Oceaan. Volgens het onderzoek zou de zogenaamde Surinameroute zijn gebruikt, een smokkelroute waarbij Zuid-Amerikaanse drugs via de regio naar West-Afrika worden vervoerd. Deze zaak toont opnieuw aan, dat Suriname zich bevindt in een geografisch gebied dat aantrekkelijk is voor internationale drugshandelaren. Onze uitgestrekte kustlijn, moeilijk controleerbare binnenlanden en beperkte middelen van de veiligheidsdiensten maken ons kwetsbaar. Wij vragen ons af, hoeveel van deze bewegingen wij niet zien. Maar de problemen beperken zich niet alleen tot drugs. De recente actie in het Sarakreekgebied, waarbij meer dan veertien Chinese mannen werden aangehouden en wapens en munitie werden aangetroffen, heeft voor veel ophef gezorgd. De autoriteiten geven aan dat het onderzoek moet uitwijzen, wat deze personen precies deden en waarom zij gewapend in het gebied aanwezig waren. Dat onderzoek moet zijn beloop hebben, maar wij zullen niet verbaasd zijn als deze zaak ineens in de doofpot belandt. Wij moeten als samenleving kritisch blijven. Hoe kan het dat buitenlandse personen zich in het binnenland bevinden met zware wapens, terwijl Suriname beschikt over officiële veiligheidsdiensten? Wie heeft toezicht gehouden? Wie wist hiervan? En hoe lang speelde deze situatie zich al af? Daarbovenop komt het incident waarbij een Colombiaanse verdachte, die vastzat in een zware drugszaak rond een onderzeebootoperatie bij Witagron, uit het cellenhuis wist te verdwijnen. Drie politieambtenaren zijn buiten functie gesteld omdat zij verantwoordelijk waren voor het toezicht. Ook hier geldt dat het onderzoek moet uitwijzen wat precies is gebeurd. Dit incident legt wederom de nadruk op het feit dat wij bijna niet meer kunnen vertrouwen op de instituties die juist belast zijn met het bestrijden van criminaliteit. Een crimineel netwerk kan alleen succesvol opereren wanneer er zwakke plekken bestaan. Dat kan gaan om gebrekkige controle, corruptie, intimidatie, gebrek aan middelen of personen die bereid zijn regels te overtreden. Daarom mag de strijd tegen criminaliteit niet alleen bestaan uit het oppakken van de uitvoerders. De financiële structuren, de opdrachtgevers en de personen die dergelijke operaties mogelijk maken, moeten worden aangepakt. Suriname mag naar onze mening, geen land worden waar crimineel vermogen wordt gezien als succes, waar luxeauto’s en grote villa’s zonder vragen worden geaccepteerd en waar personen met dubieuze inkomsten zich zonder problemen als gerespecteerde ondernemers kunnen presenteren. De samenleving moet zich afvragen hoe het mogelijk is dat sommige mensen plotseling beschikken over enorme rijkdom zonder dat duidelijk is hoe die is opgebouwd. Een sterke economie draait niet op geld waarvan de herkomst niet kan worden verklaard. De veiligheidsdiensten verdienen steun wanneer zij optreden tegen criminaliteit. De recente acties tonen dat er wel degelijk capaciteit aanwezig is. Maar tegelijkertijd moeten wij erkennen dat deze vangsten slechts het zichtbare deel van een groter probleem kunnen zijn. In Suriname zullen met de komst van de olie- en gassector economische kansen ontstaan. Juist nu moeten instituties sterker worden, controlemechanismen worden verbeterd en moet corruptie zonder aanzien des persoons worden aangepakt. Want een land waar criminelen vrij kunnen opereren, is uiteindelijk een land waar de gewone burger de prijs betaalt. De vraag blijft daarom overeind: zijn wij bezig internationale criminaliteit te bestrijden, of ontdekken wij slechts langzaam, hoe diep de wortels al in onze samenleving zijn doorgedrongen?
The post CRIMINEEL NEST HIER GEHUISVEST (DEEL 2) ..

...