COMPTABILITEITSLEUGENS

Het is goed om te onthouden, wie wie is in de Surinaamse politiek. De glibberige natuur van de politicus in het algemeen, komt nog sterker tot uiting in een tijd waarin online nieuws, een wildgroei aan mediaplatformen en de mogelijkheid om vrijwel gratis te herhalen en te verkondigen wat men wil, ervoor hebben gezorgd dat schaamte kan worden bedekt en gecamoufleerd op manieren die eerdere generaties niet ter beschikking stonden.
Zo lukt het figuren met lijken – en misschien wel meer dan lijken – in de kast om zichzelf te verkopen en hun goedheid en heiligheid te verkondigen. Omdat de leugenaar baat heeft bij herhaling, heeft hij er ook de energie voor.
En omdat degenen die zich met waarheid en realiteit bezighouden een veelheid aan slakken hebben om zout op te werpen, loopt men niet iedere keer terug om hetzelfde onkruid uit te trekken. En voor wij het weten, is een hoek van het democratische erf zodanig overwoekerd geraakt dat wij, onder alle glamour, foto’s en internationale interviews, niet meer goed kunnen herkennen, wie bij elke bespreking met Bouterse en Hoefdraad, aanwezig was toen USD 4 miljard in rook opging. Wiens naam op elke pagina van de strafdossiers voorkomt als aanwezige en actieve gesprekspartner. Wie ons als volk probeerde wijs te maken dat uien en aardappelen door de overheid, best wel aangekocht mochten worden met reserves van de spaarders bij de banken.
De leugen die nu verkondigd wordt, is dat een wijziging in de Comptabiliteitswet met grote spoed noodzakelijk is om de begroting voor het reeds lopende jaar aan te kunnen nemen.
De wet van 2024 is mooi en prachtig, maar we zijn er zogenaamd nog niet klaar voor. En dat is in zekere zin waar. Als we nu de wet moeten naleven, riskeren sommige politieke toppers uit deze regering en de vorige regering een grondig onderzoek, een tik op de vingers en misschien zelfs wel een gevangenisstraf.
Wat er mis is met de redenering dat de wijziging noodzakelijk is, zijn twee zaken. Ten eerste moeten niet de politici gespaard worden zodat wij op ons dooie gemak de overheidsfinanciën op orde kunnen brengen, maar moeten de overheidsfinanciën op orde gebracht worden als politici gespaard willen worden.
Anders hadden zij de functie niet moeten aanvaarden. De wet van 2024 is niet onuitvoerbaar, maar wel oncomfortabel. Maar dat hoort zo, anders komt er nooit verandering.
Het tweede dat mis is, is dat de regering niet om een of twee jaartjes uitstel vraagt, maar vrijwel de gehele termijn volgens de oude regels wil blijven werken. Daarmee komt een aardig staaltje boutisme naar boven. Namelijk het leggen van valkuilen voor de volgende regering, zeker op het gebied van financiën en in het bijzonder de overheidsfinanciën.
Het politiek verbond tussen de coalitiepartijen kan er best in resulteren dat de wijziging aangenomen wordt. Dat maakt het niet minder verkeerd. Leugens zijn leugens en comptabiliteitsleugens in het bijzonder, hebben dit land decennia aan problemen gebracht.
Aan de coalitiepartijen en coalitieleden die tegen wil en dank samenwerken met ui- en aardappeleconomen is de opdracht duidelijk: amendeer het wijzigingsvoorstel van 2029 naar 2027, lik de wonden, verhoog de interne druk en zorg ervoor dat de onzin van 2019 plaatsmaakt voor het goed bestuur dat in 2024 door de wetgever werd opgelegd.
Niet als berenklem voor een volgende regering, maar als leidraad voor de zittende regering.
The post COMPTABILITEITSLEUGENS ..

...