BRUNSWIJK: DE LAATSTE EN GEVAARLIJKSTE DINOSAURUS

door

Het Surinaamse politiek landschap bevindt zich in een diepe transitiefase, waarbij de gezichten die de politiek decennialang gevormd hebben, het tijdelijke voor het eeuwige verruilen. Het recente interview van DTV met ABOP-voorzitter Ronnie Brunswijk, onderstreept zijn status als een van de meest pragmatische politieke routiniers van het land en een overblijfsel, uit dat bijna prehistorisch politiek tijdperk. Ondanks zijn carnavalsstunts, toont zijn aankondiging van een strategische, gecoördineerde evaluatie, een opvallende politieke volwassenheid. Door bewust een jaar rust te nemen na de politieke verschuivingen, voorkomt Brunswijk dat de ABOP geleid wordt door emotie. Ze etaleert een dieper politiek bewustzijn van hoe macht zonder idealen of principes, behouden en geconsolideerd moet worden, in tijden van politieke schaarste.
De gebroeders Brunswijk opereren niet langer in de marge, maar beïnvloeden de wetten van het politieke handwerk tot in de finesses. In een tijd waarin Suriname geconfronteerd wordt met het wegvallen van historische zwaargewichten, is deze transformatie cruciaal. Na het overlijden van Desi Bouterse en Chan Santokhi, is Brunswijk de laatste overgebleven strohalm van die traditie van de populistische, centrale partijleider. Hij is de laatste dinosaurus van die stijl van politiek. Iemand die de gemarginaliseerde massa gebruikt om de formele machtsstructuren over te nemen en ze af en toe, kruimels toe te werpen.
Het toneelspel als barmhartige vaderfiguur, die dagelijks honderden burgers in zijn achtertuin ontvangt met acute noden, kent echter een diepe schaduwzijde. Wat Brunswijk presenteert als pure sociale bewogenheid, is in feite de brandstof voor een geoliede machine van patronage en nepotisme. Het direct oplossen van individuele financiële problemen – buiten de officiële kanalen van de rechtsstaat om – plant onmiskenbaar de zaden voor corruptie en institutionele uitholling. Het houdt een systeem in stand, waarin de burger niet leunt op sterke instituten, maar op de gratie van de leider. Deze gecultiveerde persoonscultus rondom de ‘Bigi Man’, reduceert politiek tot een transactie en ondermijnt het fundament van een transparante democratie.
Tegelijkertijd dwingt de realiteit van de cijfers respect af. Hoewel de zware electorale en politieke onderhandelingen Brunswijk in deze regeringsperiode niet het formele vicepresidentschap brachten, blijft zijn persoonlijke populariteit, een factor van betekenis. De grassroots-populariteit van Brunswijk, passeert die van opvolger Gregory Rusland van de NPS, nog altijd ruimschoots. Brunswijk spreekt de taal van het volk, begrijpt hun directe overlevingsstrijd en weet dat electorale winst in Suriname, niet in de ivoren torentjes wordt behaald, maar op straat.
De weg naar de volgende verkiezingen is echter lang en bezaaid met obstakels. Brunswijk bezit op zijn huidige leeftijd nog altijd een schier onuitputtelijke energie en een schat aan ervaring, maar de politieke kaarten zijn drastisch geschud. De recente breuk met de familie Somohardjo en Pertjajah Luhur (PL) – gesymboliseerd door de harde dynamiek in de kwestie-Bronto – heeft de voorheen onbreekbare band, politiek doormidden gezaagd. Na decennia van strategische en vaak succesvolle samenwerking, is deze as zwaar beschadigd. Voor Brunswijk betekent dit dat hij het verlies van een trouwe partner moet compenseren, terwijl de tijd wegtikt naar een electorale strijd waarin ABOP zich zonder de formele vp-hefboom moet bewijzen. Surinames laatste populistische dinosaurus blijft een gevaar voor sterke instituten en voor geplande vooruitgang.
The post BRUNSWIJK: DE LAATSTE EN GEVAARLIJKSTE DINOSAURUS ..