BRANDSTOF, INFLATIE EN KOOPKRACHT

Er wordt al geruime tijd, en wel de afgelopen maanden, steen en been geklaagd over de alsmaar stijgende kosten voor levensonderhoud. Vooral de prijzen voor basisbehoeften zijn in de afgelopen maanden gestadig gestegen. Door velen die hun koopkracht wederom aanmerkelijk zien dalen, wordt geopperd, dat onze wisselkoersen vrij stabiel zijn gebleven, oftewel gehouden, maar dat de prijzen daarentegen niet zijn gestabiliseerd.
Velen wijzen dan ook met een verwijtende vinger naar de regering, die niet voldoende zou ondernemen om de prijzen in bedwang te houden. Dit verwijt is op dit moment niet terecht, omdat de mensen die zich slechts concentreren op een wisselkoers, niet verder kijken dan hun neus lang is en geen of zeer weinig, rekening houden met factoren die ver buiten onze grenzen spelen. Velen beseffen nog steeds niet dat Suriname een importeconomie heeft en dat verreweg de meeste goederen die we dagelijks nodig hebben en aanschaffen, niet van onze eigen bodem komen en dus worden geïmporteerd en waarvoor er harde dollars en of euro’s voor zijn betaald. Wanneer goederen in het buitenland duurder worden in dollars en of euro’s, moeten wij veel meer SRD’s op tafel leggen, om ze te kunnen binnenhalen. Deze verhogingen in SRD, komen dan uiteraard op het bord van de consument. Een zaak waar zeer weinigen thans bij stil staan, betreft de wereldmarktprijs voor een ‘barrel’, oftewel vat ruwe aardolie, die enorm is gestegen, sinds er een oorlog woedt tussen de Verenigde Staten van Amerika en Iran. De ruwe olie uit dat deel van de wereld, kan niet gemakkelijk meer naar de afnemers internationaal worden vervoerd, omdat een belangrijke zeeweg, de zogeheten Straat van Hormuz, geblokkeerd is door zowel Iran als de Verenigde Staten van Amerika. Deze blokkade heeft gemaakt dat de prijs voor een barrel aardolie enorm is gestegen en daar lijden alle landen die brandstof in welke vorm dan ook nodig hebben, erg onder. Overal worden de transportkosten duurder door deze enorm gestegen kosten voor diesel, gasoline, zware stookolie en alles wat met aardolie van doen heeft. Ook de kosten voor de scheepvaart rijzen de pan uit en worden doorberekend aan de leverancier en afnemer van goederen. Deze kosten blijven ons als klein land met een importeconomie niet bespaard en dat merken we dan ook gelijk in de winkel en supermarkt. Dit heeft niets te maken met een wisselkoers, die de regering Simons-Rusland zoals het assembleelid Parmessar zelf heeft aangegeven, met stunt- en vliegwerk tot nog toe stabiel heeft weten te houden. Zolang de vraag naar aardolie door de oorlog in het Midden-Oosten tussen de Verenigde Staten en Iran zeer groot blijft en het internationaal zeer ontoereikend blijft, zullen de kosten voor alle landen op deze wereld blijven stijgen en dus ook bij ons. Voor onze eigen Staatsolie betekent een veel hogere prijs voor een barrel aardolie natuurlijk een groot voordeel, maar daarentegen is dit voor een ieder die brandstof nodig heeft om zich te kunnen verplaatsen, een ware ramp. Velen beseffen het niet direct, maar indien de overheid de maandelijkse subsidie op gasoline en diesel weghaalt en de prijzen loslaat, zal dat zeer verstrekkende consequenties hebben voor de koopkracht van elke consument. Een dergelijke stap van de regering, die naar zeggen van minister Wijnerman van Financiën en Planning onvermijdelijk is, zal verstrekkende inflatoire gevolgen hebben en de koopkracht nog verder ondergraven. Nogmaals, onze niet al krachtige wisselkoersen zijn niet de oorzaak van de thans stijgende prijzen over de gehele linie binnen onze economie, maar externe verhogingen veroorzaakt door een sterk gestegen prijs voor ruwe aardolie. We moeten daarom bidden en hopen, dat er spoedig vrede komt tussen Iran en de Verenigde Staten en dat de prijzen voor aardolie teruggaan naar het punt van voor dit gewapend treffen, waar niemand voordeel bij heeft.
The post BRANDSTOF, INFLATIE EN KOOPKRACHT ..

...