BRAIN DRAIN, WIE BLIJFT ER NOG OVER?

Het zal niet lang meer duren of we zullen de helft van onze intellectuelen verliezen. De iets ouderen onder ons zullen er nog zijn, maar de helft van de professionals, die nu opgeleid worden, zullen ook wegtrekken. Nu al is het te merken, ongeveer de helft van de studenten die naar het buitenland vertrekt voor studie, keert niet terug om hier te werken. Een deel geeft aan, dat het niet in een klimaat wil komen werken, waar het niet gewaardeerd wordt. En als we de brain drain zo vaak zien en bijna alle professionals wetrekken, wie blijft er dan nog over? We lopen langzaam leeg. Jongeren vertrekken voor studie en keren niet terug. Professionals zoeken stabiliteit in het buitenland. Vakmensen volgen zodra er zich een kans voordoet. Het is een stille uittocht, maar met ernstige gevolgen.
Brain drain is geen nieuw fenomeen, maar de intensiteit lijkt toe te nemen. In sectoren zoals onderwijs en gezondheidszorg, worden de gaten steeds groter en zichtbaarder. Scholen hebben moeite om gekwalificeerde leerkrachten te vinden. Ziekenhuizen draaien nog op een beperkte groep die onder hoge druk blijft functioneren. Bedrijven zien kennis en ervaring verdwijnen, zonder dat er voldoende opvolging is. Vaak wordt dit afgedaan als een persoonlijke keuze, mensen zoeken simpelweg betere kansen voor zichzelf, maar ook voor hun kinderen.
Maar dat is slechts een deel van het verhaal. De vraag is, waarom die kansen hier niet voldoende aanwezig zijn. Het gaat niet alleen om salaris, maar om perspectief. Om vertrouwen in de toekomst. Om het gevoel te hebben dat inzet beloond wordt en dat groei mogelijk is zonder afhankelijk te zijn van connecties. Hoe vaak moeten onze professionals niet eerst aan de bel trekken, alvorens ze gehoord worden.
Het gevaar van deze ontwikkeling, is dat de gevolgen zich opstapelen. Minder kennisoverdracht, lagere productiviteit en een verzwakking van essentiële sectoren. Wanneer ervaren krachten vertrekken, gaat niet alleen hun arbeid verloren, maar ook hun ervaring, hun netwerk en hun rol als mentor voor de volgende generatie. Tegelijkertijd ontstaat er een vicieuze cirkel. Hoe meer mensen vertrekken, hoe zwaarder de druk wordt op degenen die blijven.
En hoe zwaarder die druk, hoe groter de kans, dat ook zij uiteindelijk vertrekken. De vraag die wij nu moeten stellen, is niet alleen hoe deze uitstroom kan worden gestopt, maar vooral hoe het land aantrekkelijker kan worden gemaakt voor zijn eigen mensen. Want ontwikkeling begint niet bij plannen op papier, maar bij mensen die willen blijven om ze uit te voeren.
The post BRAIN DRAIN, WIE BLIJFT ER NOG OVER? ..