BOVEN OP DE HELLING

Na een hevige strijd een ondubbelzinnige overwinning voor het zittende bestuur van de EBS-vakbond OWOS en Marciano Hellings, die de afgelopen jaren het gezicht van het bestuur naar buiten toe was. Kortgedingen, perikelen rond de inschrijving, kogelregens en een bemoeizuchtige werkgever konden de herverkiezing niet in de weg staan. De cijfers liegen er niet om: een overtuigende meerderheid koos opnieuw voor herkenbaarheid, strijdbaarheid en continuïteit.
De invloed van Leo Brunswijk, formeel of informeel, geoorloofd of ongeoorloofd, bleek niet onbegrensd. Waar de directie in de aanloop tot de stembusgang openlijk of stilzwijgend de tegenstander leek te faciliteren, toonden de leden zich ongevoelig voor externe druk. Net als broer Raoul voor hem bij de politiebond, moeten de keiharde cijfers van Marciano bij de stembus tot de verbeelding spreken van de landelijke politiek. Een vakbondsleider die onder vuur blijft liggen en toch wint, is geen incident. Het is een signaal.
Vakbondsverkiezingen hebben geprofiteerd van komkommertijd in het medialandschap en zijn het verhaal van de grote vakantie geworden. Tussen de tropische buien en de politieke stilte, groeide een strijd die veel meer blootlegde dan alleen interne rivaliteit. Team Bondru wijt het verlies onterecht aan de sensatie rondom het incident in de laatste paar dagen. De weigering om een centrale naam, een centrale figuur en persoonsgebonden herkenning centraal te stellen, heeft een vacuüm geplaatst tegenover een herkenbare leider. De weigering om door middel van felle inhoudelijke kritiek, ruime afstand te nemen van de zittende directie en directe, scherpe aanvallen op Leo Brunswijk te openen, heeft de perceptie nooit volledig weggenomen of de werknemers van de EBS wel volledig op de eerste plaats zouden kunnen worden gesteld met de verve die daarvoor nodig is.
De strijd is nog lang niet voorbij voor het lot en het belang van de werknemer. Rancune heeft in de afgelopen jaren geen grenzen gekend. Ontslagen die later onrechtmatig bleken, non-actiefstellingen, looninhoudingen en juridische trajecten hebben de verhoudingen verhard.
De enorme achterstand in zowel de cijfers als de tijdelijke afdrachten, maakt het bedrijf financieel ondoorgrondelijk en onoverzichtelijk. Loadshedding vernietigt intussen het draagvlak van de regering. Burgers zitten in het donker, terwijl managers toelagen ontvangen die het salaris van een doorsnee medewerker vele malen overtreffen. Politiek en bestuurlijk werkt wanbeleid en gebrek aan rekenschap en vooruitzien, met name van lang zittende ABOP-kopstukken, hard door. Dat wordt aangerekend aan de zittende president van de Republiek Suriname, haar voorganger, en aan de vicepresident, die enorme dossierkennis van het bedrijf behoort te hebben.
Hellings en zijn team hebben een mandaat gekregen, geen vrijbrief. De cao moet nu eindelijk van de grond komen. De loonstructuur mag niet langer blijven hangen. Verdeeldheid binnen de gelederen moet worden geheeld, niet genegeerd. Andere vakbonden hebben al solidariteit betoond en geweld en inmenging veroordeeld. Dat is terecht.
Een onafhankelijke vakbeweging is geen luxe, maar een noodzakelijke tegenmacht in een staatsbedrijf dat te lang heeft gefunctioneerd als speelveld van persoonlijke en politieke belangen.
De helling is beklommen. Nu moet worden bewezen dat de top niet alleen stevig is, maar ook dienstbaar. De werknemers van EBS hebben gekozen. De rest van Suriname kijkt mee.
The post BOVEN OP DE HELLING ..

...