Betterson: ‘Gebrek aan bevolkingspolitiek en eenduidig vreemdelingenbeleid oorzaak mennonieten-vraagstuk’

door

Tekst en beeld

PARAMARIBO — “Eenieder die een bijdrage kan leveren, is, wat mij betreft, welkom. We zijn met te weinig mensen in dit land om het goed te ontwikkelen. De mennonieten kunnen wel een discutabele trackrecord hebben, maar ik denk niet dat het voor allemaal geldt, want ze werken in een aantal landen.” Dit zegt Abop-parlementariër Stanley Betterson in gesprek met de Ware Tijd.

Hij is er geen voorstander van om de omstreden groep, die in het achterland van Suriname actief is, weg te sturen. De politicus denkt juist dat deze mensen “die wereldwijd bekend staan om hun discipline en expertise in de landbouw” een belangrijke bijdrage kunnen leveren in de agrarische sector.

“De mennonieten zijn toch niet zomaar hier gekomen. Wie heeft ze toegelaten en onder welke voorwaarden? Hoe zijn ze aan een werkvergunning gekomen? En het feit dat ze langer dan drie maanden hier zijn betekent dat ze een verblijfvergunning hebben. Hoe zijn ze daaraan gekomen?”

Regel- en wetgeving

Betterson schrijft het vraagstuk rond de mennonieten in Suriname toe aan het ontbreken van bevolkingspolitiek en eenduidig vreemdelingenbeleid. “Er zou duidelijk moeten worden vastgelegd wie we ons land willen binnenbrengen en wie we Surinamer willen laten worden. We hebben geen document laatstaan wetgeving waarbij je gereguleerd mensen zou kunnen toelaten en onder welke voorwaarden.”

De parlementariër wijst erop dat het naturaliseren van mensen op gezette tijden nog geen beleid is. “Dat is geen bevolkingspolitiek. Het is achter de feiten aan hollen. En ons vreemdelingenbeleid is daaraan gekoppeld.”

Om gestructureerd mensen binnen te laten zou de overheid eerst aan die dingen moeten werken. “De mennonieten zijn toch niet zomaar hier gekomen. Wie heeft ze toegelaten en onder welke voorwaarden? Hoe zijn ze aan een werkvergunning gekomen? En het feit dat ze langer dan drie maanden hier zijn betekent dat ze een verblijfvergunning hebben. Hoe zijn ze daaraan gekomen?” werpt hij retorisch op.

Het DNA-lid noemt eventueel wegsturen van de mennonieten “geen verstandig besluit” omdat ze het gat dat er is – door het gebrek aan Surinamers voor de landbouw – kunnen opvullen. “We planten alleen nog een beetje rijst.  Een aantal mensen doet nog aan tuinbouw, maar dat is het. Voor de rest importeren we bijna alles. Als we zeggen dat we voedselschuur van de regio willen worden, zullen we mensen nodig hebben die aan landbouw doen”, verdedigt hij zijn standpunt.

Primair bos beschermen

De parlementariër schaart zich wel achter de mensen, onder wie president Jennifer Geerlings-Simons, die menen dat het primaire bos van Suriname beschermd moet blijven. “Er is genoeg landbouwgrond in de kustvlakte die onbenut is en gebruikt kan worden”, stelt hij.

Betterson noemt het behouden van de ruim 92 procent bosbedekking van Suriname onhoudbaar. “We moeten daarover niet dromen. Het zal teruggaan naar 80 en misschien zelfs 70 procent, simpelweg omdat de bevolking én het land groeien. Je zal bijvoorbeeld infrastructuur moeten uitbreiden en voor voedsel moeten zorgen. Dat is de realiteit.”

De overheid moet dus, aldus Betterson, duidelijk beleid maken tot waar ze precies wil beschermen. “Maar gewoon roepen dat we het willen beschermen zonder duidelijke regelgeving en de randvoorwaarden die daarbij horen is gewoon gepraat. Er zijn genoeg landen in de wereld die hebben laten zien hoe het moet.” 

De politicus ziet voldoende kansen in natuurtoerisme, maar de regering moet wel bereid zijn om flink daarin te investeren. “Er zijn voldoende deskundige mensen en organisaties die weten hoe dit succesvol moeten worden aangepakt. De regering moet hen aantrekken en goede overeenkomsten met hen sluiten. Regeren is niet gemakkelijk, maar men moet wel durven om de dingen te doen die echt moeten worden gedaan.”