´BaZo-bestand geeft geen inzicht in aantal mensen met hiv’

De BaZo-gegevens geven geen volledig beeld van het aantal mensen met hiv in Suriname. Volgens Imran Taus, hoofd van de afdeling BaZo van het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (SoZaVo), kan uit het aantal aanvragen en cliënten bij BaZo, niet worden afgeleid, hoeveel mensen in het land met hiv leven. Hij benadrukt dat mensen met hiv vanwege hun medische situatie, toegang moeten kunnen krijgen tot een BaZo-kaart, zonder dat schaamte of stigma daarbij een rol speelt.
Taus zegt dat hoewel hiv een zorgwekkende stijgende trend vertoont, er niet op basis van de BaZo-gegevens, conclusies getrokken kunnen worden over het aantal mensen met hiv. ‘’De BaZo-populatie vormt volgens hem, geen volledige afspiegeling van de Surinaamse bevolking’’, stelt Taus. Het BaZo-bestand bestaat volgens hem, ook uit veel kinderen en ouderen. Daarnaast zijn er mensen die een BaZo-kaart aanvragen, omdat zij aangeven, dat zij financieel niet in staat zijn om zelf voor een verzekering te zorgen. ‘’En niet iedereen die hiv heeft, komt bij een BaZo-kantoor terecht’’, aldus Taus.
Zo is volgens Taus een deel van de verzekerden via een werkgever verzekerd. Hij wijst daarbij ook op ambtenaren en gezinsleden die via die verzekering toegang tot medische zorg hebben. ‘’Ook onder deze groep kunnen mensen met hiv voorkomen, maar zij hoeven zich niet bij BaZo te melden voor medische hulp. Daarnaast worden mensen met hiv soms via hulpverleningsorganisaties bij BaZo aangemeld.’’ Volgens Taus zijn er verschillende stichtingen en organisaties die cliënten begeleiden en hen bij de afdeling aanmelden, wanneer zij geen andere vorm van verzekering hebben. ‘’Op basis van het BaZo-bestand kan er dus geen betrouwbare conclusie worden getrokken over het aantal mensen met hiv in Suriname’’, benadrukt Taus.
‘’De regering wil met de huidige werkwijze, rekening houden met mensen die vanwege hun medische situatie, extra kwetsbaar zijn’’, zegt hij. ‘’Het gaat ook om mensen met bijvoorbeeld kanker, diabetes, psychische problemen en andere chronische aandoeningen.’’ Deze mensen moeten volgens Taus, aan kunnen tonen dat zij onder een specifieke kwetsbare groep vallen. Het uitgangspunt is daarbij dat iemand niet per se tot de groep minvermogenden hoeft te behoren om vanwege een ernstige medische aandoening, ondersteuning nodig te hebben.
‘’Medische omstandigheden en de beoordeling van iemands financiële situatie komen samen’’, legt Taus uit. Vanuit de medische kant is er de behoefte om iemand te verzekeren, terwijl er volgens Taus vanuit Sociale Zaken, ook wordt gekeken naar de financiële positie van de persoon.
Taus benadrukt dat het doel uiteindelijk is om te voorkomen dat mensen door het ontbreken van een verzekering, hun behandeling uitstellen of hun ziekte verwaarlozen. “Je wilt juist dat ze verzekerd zijn en dat zij de ziekte niet gaan verwaarlozen”, zegt hij. ‘’Wanneer hiv bijvoorbeeld niet wordt behandeld, kan de infectie zich ontwikkelen tot aids. Met tijdige behandeling kan het virus worden onderdrukt’’, zegt Taus.
Volgens hem hebben mensen met hiv die goed worden behandeld, in veel gevallen slechts één tablet per dag nodig om het virus onder controle te houden. Daarmee kunnen zij volgens hem, een normaal leven leiden en oud worden zonder dat hiv de directe oorzaak van hun overlijden hoeft te zijn. Taus zegt dat er vanuit het BaZo-kantoor aan wordt gewerkt om stigma’s rond welke ziekte dan ook, weg te nemen. ‘’Het gaat erom dat mensen van een ziekteverzekering voorzien moeten zijn en op tijd naar de dokter kunnen. En niet wanneer het al laat is.’’ Een belangrijk onderdeel van de BaZo-benadering is volgens Taus dat mensen met hiv zonder schaamte of angst naar de afdeling moeten kunnen stappen. Hij vindt dat hiv niet langer als een taboe moet worden behandeld.
Taus zegt dat nog steeds het beeld bestaat dat iemand met hiv vanwege zijn of haar leefwijze, besmet zou zijn geraakt. ‘’Dat kan leiden tot stigmatisering, waardoor mensen zich voor hun aandoening schamen en medische hulp kunnen vermijden. Hiv kan op verschillende manieren worden overgedragen en het hebben van hiv zegt niet automatisch iets over iemands levensstijl of gedrag.’’ Volgens Taus moeten mensen daarom niet worden veroordeeld vanwege hun medische situatie. Taus benadrukt dat de medische behandeling van hiv de afgelopen decennia sterk is veranderd. Mensen die hun hiv goed onder controle houden, kunnen volgens hem normaal oud worden en overlijden zonder dat hiv daarvan de oorzaak is.
Taus stelt dat iemand met hiv zich vrij en veilig moet kunnen voelen om een BaZo-kaart aan te vragen. “Mensen met hiv moeten vrij en in alle rust en in alle zekerheid zo’n aanvraag kunnen doen”, stelt hij. Voorlichting geven over hiv is geen kerntaak van het BaZo-kantoor, maar volgens Taus wordt dit onderwerp regelmatig met zijn medewerkers besproken. Hij vindt het belangrijk dat medewerkers van de afdeling, mensen met hiv niet anders behandelen en geen negatieve reacties geven, wanneer zij zich voor een BaZo-kaart aanmelden. Volgens Taus moet de medische aandoening van een cliënt geen reden zijn om die persoon zich ongemakkelijk te laten voelen tijdens het aanvraagproces. De afdeling moet juist een omgeving bieden waarin mensen zonder stigma, hun zorg kunnen regelen.
The post ´BaZo-bestand geeft geen inzicht in aantal mensen met hiv’ ..