57 VERKEERSDODEN IN ZEVEN MAANDEN

De Indira Gandhiweg, het Garnizoenspad en de Martin Luther Kingweg komen volgens het Verkeersveiligheidsinstituut (VVI), vaker voor in de registraties van dodelijke verkeersongevallen. Dat zou voldoende reden moeten zijn om deze wegen grondig onder de loep te nemen. Niet pas nadat er opnieuw een dodelijk ongeval heeft plaatsgevonden, maar voordat er nog meer slachtoffers vallen. De cijfers over de eerste zeven maanden van 2026 zijn ronduit zorgwekkend. In Suriname zijn volgens beschikbare gegevens 57 verkeersdoden gevallen. Daarnaast werden 2.259 mensen na een verkeersongeval geregistreerd bij de Spoed Eisende Hulp van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo. Dat betekent dat dagelijks mensen gewond raken in het verkeer, terwijl tientallen gezinnen inmiddels met het verlies van een dierbare worden geconfronteerd.
Volgens Purcy Landveld, onderdirecteur Data, Educatie en Voorlichting van het VVI, zouden de genoemde wegen nader moeten worden onderzocht op onder meer snelheid, wegontwerp, verlichting en verkeerssituaties. Dat klinkt logisch, maar de vraag is, waarom dergelijke onderzoeken kennelijk nog steeds nodig zijn, wanneer bepaalde wegen herhaaldelijk voorkomen in de ongevallenregistraties. Een verkeersveiligheidsbeleid hoort niet uitsluitend te reageren op ongevallen. Als uit data blijkt dat bepaalde locaties structureel gevaarlijk zijn, moet dat aanleiding zijn voor preventieve maatregelen. Verlichting verbeteren, verkeerssituaties aanpassen, snelheid beperken en de inrichting van gevaarlijke wegdelen veranderen kunnen mogelijk levens redden.
Tegelijkertijd kan niet alles op de infrastructuur worden afgeschoven. Uit de analyse blijkt dat het verliezen van de controle over het voertuig, het niet verlenen van voorrang en een te hoge snelheid veelvoorkomende oorzaken zijn van dodelijke verkeersongevallen. Ook verkeersdeelnemers dragen dus een grote verantwoordelijkheid. Verkeersregels zijn er niet om vrijblijvend te worden geïnterpreteerd. Wie te hard rijdt, geen voorrang verleent of roekeloos rijdt, brengt niet alleen zichzelf, maar ook anderen in gevaar. V
ooral jongeren betalen een hoge prijs. Van de 2.259 slachtoffers die bij de SEH werden geregistreerd, waren 1.130 tussen 15 en 29 jaar. Wanneer de leeftijd wordt doorgetrokken tot en met 34 jaar, vertegenwoordigt deze groep 59,1 procent van alle slachtoffers. Dat betekent dat een aanzienlijk deel van de verkeersslachtoffers bestaat uit mensen die nog volop in het leven staan. Ook motorrijders en bromfietsers vormen een kwetsbare groep. Met 1.327 registraties waren zij goed voor 58,7 procent van alle SEH-slachtoffers. Voor deze verkeersdeelnemers kunnen een botsing, een val of een fout van een andere weggebruiker ernstige of zelfs fatale gevolgen hebben.
Opvallend is bovendien dat bijna 45 procent van de SEH-registraties plaatsvond van vrijdag tot en met zondag, met zondag als drukste dag. Dit patroon verdient nader onderzoek, zodat gericht kan worden vastgesteld welke factoren tijdens het weekend bijdragen aan het hoge aantal ongevallen. De oproep van het VVI voor betere infrastructuur, strengere verkeershandhaving, verkeerseducatie, veiligere voertuigen en betere verkeersdata is daarom terecht. Ook het voorstel om een verkeersautoriteit in te stellen die het beleid van verschillende instanties centraal coördineert, verdient serieuze aandacht.
Suriname beschikt inmiddels over voldoende cijfers om te weten dat verkeersveiligheid een structureel probleem is. Wat nodig is, zijn geen nieuwe rapporten, maar actie op basis van de informatie die er al ligt. Een weg die herhaaldelijk voorkomt in dodelijke ongevallenregistraties, verdient onmiddellijke aandacht. Een verkeersdeelnemer die structureel regels overtreedt, moet worden aangepakt. En een overheid die weet waar de risico’s liggen, heeft de verantwoordelijkheid om maatregelen te nemen. 57 verkeersdoden in zeven maanden zijn 57 waarschuwingen dat het huidige verkeersbeleid tekortschiet.
The post 57 VERKEERSDODEN IN ZEVEN MAANDEN ..