Zonder ontmanteling koloniale structuren geen vooruitgang mogelijk in Suriname

door

INGEZONDEN

Een paradigmaverschuiving is noodzakelijk in Suriname. Een paradigma is een samenhangend stelsel van opvattingen, theorieën en modellen dat de basis vormt van waaruit wij de werkelijkheid beschouwen. Zo is in Suriname het gangbare denkkader binnen de maatschappij, politiek en cultuur dat het vrij normaal is dat politieke partijen hun mandaat ontlenen aan een bepaalde etnische bevolkingsgroep en aan een bepaalde geloofsovertuiging. Politieke leiders maken daarvan dankbaar gebruik. Zij maken daarbij gebruik van de koloniale structuren.

Mensen werden uit verschillende werelddelen naar Suriname gebracht en gehuisvest in verschillende districten. De inheemse bevolking was al aanwezig en op een gegeven moment vluchtten tot slaaf gemaakten ook het oerwoud in. Zo kon het gebeuren dat, toen Suriname zelfbestuur kreeg en politieke partijen hun intrede deden, zij hun kiezers wierf op basis van religie, maar ook via districten waarin bepaalde etnische groepen oververtegenwoordigd waren. Deze ontwikkeling werd versterkt door het districtenstelsel, dat bij de parlementsverkiezingen van 2025 werd vervangen door het landelijk evenredigheidsstelsel.

“Hoe komt het dat olielanden in het Midden Oosten wel welvarend zijn, ondanks de zogenoemde grondstoffenvloek”

Kiezers veranderen echter niet zomaar van etniciteit of geloof. Het neemt enkele eeuwen in beslag voordat verschillende bevolkingsgroepen op een grondgebied in elkaar opgaan. Een gemeenschappelijke taal, Sranan tongo en Nederlands kunnen daarbij uiteraard helpen. Dat geldt ook voor gemeenschappelijke ervaringen, zoals rampen en oorlogen. Allemaal niet slechts denkbeeldig, maar niet te hopen.

Natievorming is hierbij belangrijk. Men spreekt van een natie wanneer een groep mensen tot de conclusie komt bij elkaar te behoren op grond van een gemeenschappelijke taal, grondgebied, gemeenschappelijke ervaringen, een gemeenschappelijke cultuur, een gemeenschappelijke geschiedenis.

Suriname heeft echter een multi-etnische samenstelling. De Surinamer bestaat dus nog niet om de doodeenvoudige reden dat wij bestaan uit verschillende bevolkingsgroepen uit verschillende werelddelen en dus ook verschillende culturen. Wie denkt dat de Surinamer bestaat, moet eens een kijkje nemen op Facebook hoe sommige Surinamers de etnische kaart bespelen. Wij doen alsof wij het met elkaar menen om de lieve vrede te bewaren. Noch de politiek, noch kerkelijke leiders willen het probleem zien.

Nu worden Surinamers door de politiek in slaap gesust met de verwachte olie- en gasopbrengsten. Bauxietinkomsten hebben ons echter niet vooruitgebracht, ons goud ook niet. Het wordt tijd dat wij gaan nadenken waarom niet. Hoe komt het dat olielanden in het Midden Oosten wel welvarend zijn, ondanks de zogenoemde grondstoffenvloek? Ik hoop niet dat de Surinamevloek een wenkend perspectief is!

Rinaldo van Rhemen

De redactie van de Ware Tijd stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die worden geplaatst komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van de Ware Tijd. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.