ZIJN DE DISTRICTEN GEEN DEEL VAN SURINAME?

door

In de afgelopen jaren hebben we steeds gemerkt, dat bepaalde districten op de tweede en soms laatste plaats stiefmoederlijk worden geplaatst. Terwijl Paramaribo steeds verder groeit, lijkt het alsof de districten langzaam worden vergeten. Voor veel burgers buiten de hoofdstad ontstaat de indruk dat zij slechts meetellen tijdens verkiezingstijd. Daarna verdwijnen hun problemen weer naar de achtergrond. Maar de vraag die gesteld moet worden, is simpel: zijn de districten geen deel van Suriname?
Zoals we nu al weten, zien we dat er dan weer rond de verkiezing periode, veel ´hulp´ gaat naar het binnenland, of de andere delen van het achterland die nu moeilijk te bereiken zijn.  Als je regelmatig naar de districten als Commewijne, Coronie, Marowijne, Sipaliwini of Brokopondo reist, zie je duidelijk het verschil in ontwikkeling. Slechte wegen, beperkte gezondheidszorg, weinig werkgelegenheid en een tekort aan onderwijsvoorzieningen zijn daar de dagelijkse realiteit. Jongeren trekken noodgedwongen naar Paramaribo of Wanica, omdat zij in hun eigen woongebied weinig toekomstperspectief zien. Hierdoor raken sommige gebieden langzaam leeg, terwijl de druk op de hoofdstad, alleen maar groter wordt. De overheid spreekt vaak over nationale ontwikkeling, maar echte ontwikkeling betekent dat iedere burger gelijke kansen zou moeten krijgen, ongeacht waar hij of zij woont. Het kan niet zo zijn, dat iemand in Paramaribo sneller toegang heeft tot medische hulp, beter onderwijs en meer economische kansen, terwijl mensen in de districten jarenlang wachten op basisvoorzieningen. Dat vergroot niet alleen de ongelijkheid, maar ook de frustratie onder grote delen van de bevolking. Daarnaast spelen de districten een belangrijke rol in de economie van Suriname. Veel landbouwactiviteiten vinden juist buiten Paramaribo plaats. Ook beschikken verschillende districten over natuurlijke rijkdommen en toeristische mogelijkheden. Toch krijgen deze gebieden vaak onvoldoende ondersteuning, om zich verder te ontwikkelen. Er wordt veel gesproken over decentralisatie, maar in de praktijk blijft de aandacht geconcentreerd rond de hoofdstad.
Het probleem is niet alleen financieel, maar ook politiek. Beleidsmakers lijken vaak te vergeten, dat Suriname groter is dan Paramaribo alleen. Burgers in de districten verdienen dezelfde aandacht, veiligheid en kansen als iedere andere Surinamer. Een land kan immers niet vooruitgaan, wanneer een groot deel van de bevolking zich achtergesteld voelt. Als Suriname werkelijk wil bouwen aan nationale eenheid en vooruitgang, dan moet ontwikkeling zichtbaar worden in alle districten. Niet alleen met woorden tijdens campagnes, maar met concrete investeringen in infrastructuur, gezondheidszorg, onderwijs en werkgelegenheid. Want een land ontwikkelt pas echt, wanneer niemand zich vergeten hoeft te voelen.
The post ZIJN DE DISTRICTEN GEEN DEEL VAN SURINAME? ..