Zien is geloven

door

“ER IS WEINIG geld, dus we moeten er efficiënt mee omgaan en weglekken daarvan voorkomen.” Met woorden van gelijke strekking maakte president Jennifer Simons tijdens de nieuwjaarsrede van de Vereniging van Economisten in Suriname duidelijk dat de overheid de hand op de knip zal houden en zuinig zal omgaan met staatsmiddelen.

De president hield ook een hartstochtelijk betoog om het land dat we hebben beter te gebruiken als productiefactor. Ze sprak over landbouw, toerisme, agroforestry, ordening van de goudsector en het toerisme.

Volgens Simons is het de regering menens om een sector als het toerisme, met haar vele spin-offs, serieus te ontwikkelen. Maar dit is in de afgelopen twintig jaar zo vaak gezegd dat zien geloven zal zijn. Na zes maanden is de balans die kan worden opgemaakt voor het toerisme echter geen hoopgevend verhaal.

Terwijl een project van de Wereldbank heeft voorzien in een waardeketenanalyse, er een Toerismewet met een Suriname Toerisme Autoriteit (STA) is en er een businessplan ligt om die autoriteit financieel onafhankelijk te maken van de staat, benoemt de president een Werkgroep Toerisme die haar moet adviseren.

Die werkgroep bestaat uit vertegenwoordigers van de particuliere en publieke sector. Laat dat nu net de samenstelling zijn van de Raad van Toezicht van de STA. Opmerkelijk is dat die werkgroep in deze tijd van Zoom, Teams en Google Meet een reis heeft gemaakt naar Nederland om zich samen met de minister van Transport, Communicatie en Toerisme te oriënteren op de Vakantiebeurs.

Dit terwijl we weten dat de nieuwe generatie reizigers het liefst zaken online doet en de oudere diaspora, met of zonder Vakantiebeurs, toch zou komen. De werkgroep bezoekt, als de ‘luchtvaartdeskundigen’ die ze zijn, luchthaven Hahn Airport in Frankfurt om een vliegtuig te bezichtigen, omdat dat volgens hen een benadering vanuit de toerist impliceert. Echter, Suriname mag nog niet zelfstandig vliegen op Europees grondgebied vanwege zorgpunten over de luchtvaartveiligheid; de Surinaamse Luchtvaartmaatschappij staat op de zwarte lijst.

Het enige wat de STA nodig heeft om te functioneren, is geld, onderkomen en personeel. Dan kan zij beginnen met datgene waarmee zij volgens de wet is belast. Geen rocket science, geen ingewikkelde besluiten: gewoon doen. Het bevreemdt dan ook enorm dat de president toch kiest voor een vliegende brigade van toerismeonderzoekers die haar moeten adviseren.

Zo lijkt het niet alsof de president werkelijk effectief wil werken. In de zes maanden achter ons had de STA al vele stappen kunnen zetten. Zeker met de aankomende olie- en gasexpats is de STA nodig om na meer dan twintig jaar praten eindelijk eens standaarden en normen te ontwikkelen voor de sector.

Het is meer dan jammer dat de regering onder leiding van Simons na haar aantreden niet meteen heeft gekozen om de STA te faciliteren. Van leiders wordt namelijk verwacht dat zij te allen tijde tonen dat wat ze zeggen menens is. Met deze manier van zaken tonen Simons en haar regering een bekend gezicht in de Surinaamse politiek: het ene zeggen en iets totaal anders doen.