Zeventien

door

MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard

De kosten voor het pinnen van geld uit ATMs worden weer verhoogd. Belachelijk. Het is de zoveelste keer dat kosten worden verhoogd voor een dienst die veel te wensen overlaat. Van SRD 11 naar meer dan zeventien Surinaamse dollar per transactie.

Wat zal de volgende stap zijn? Dat we per transactie weer minder kunnen opnemen, zodat we nog meer moeten neertellen om aan ons geld te komen? Dit gaat om instellingen die, zoals ik vaker aangeef, goede sier maken met hun bizar hoge winsten ten koste van veel dat beter zou kunnen gaan in de samenleving. Omdat er niets of te weinig wordt teruggegeven. Er wordt voornamelijk uit de samenleving getrokken.

Het zou mooi zijn als de verhoging zou leiden tot minder lange rijen bij pinautomaten. Of kortere zoektochten aan het einde van de maand naar automaten die geld bevatten. Men weet dondersgoed dat de vraag naar cash hoog is en dat dit nog een tijdje zo zal blijven, omdat we nog steeds argwanend zijn voor digitaal geldverkeer. Er is gebrek aan kennis over de voordelen ervan.

En soms zeggen we ondoordachte dingen tegen onze mensen. Zo kreeg ik laatst een mail van mijn bank. Dat ik moest oppassen voor skimmers. ‘Laat niet te veel geld op je giro’, ‘Wees slimmer dan de skimmer’. Dus? Ik moet meer gaan pinnen? Aha, dus vaker die elf, binnenkort SRD 17 neertellen? Volgens mij is de bank hier de skimmer.

“Terwijl er geld aan ons wordt verdiend, worden we gezien als een last wanneer we klagen dat de toegang tot ons geld wordt geblokkeerd”

Over een andere bank spraken een collega en ik laatst. Beroerde klantenservice. Mijn collega en ik waren het daarover eens. We hadden problemen ondervonden met de bankapp. Hm, misschien was dat ook weer een manier om ons toch weer naar de geldautomaat te krijgen? Anyway, het ging ons erom dat we na vijf dagen een bericht van die fijne bank kregen. ‘Geachte klant, blablabla’. Of we weer van alles konden indienen om geholpen te worden. Beiden dachten we: ‘Laat maar!’. Het probleem was inmiddels ook alweer opgelost. De gemiste kansen kwamen niet terug.

Terwijl er geld aan ons wordt verdiend, worden we gezien als een last wanneer we klagen dat de toegang tot ons geld wordt geblokkeerd. Toch kunnen we er blijkbaar niet omheen. We moeten meer neertellen voor ons eigen geld. Garandeer de mooie salarissen van bankdirecteuren!

Maar ff: is er ooit nog wat gedaan aan die ongewenste praktijken op de werkvloer van sommige banken? Of is dat weer een overheerlijk doofpotje geworden? Een doofpotje van chemisch gedode vis uit Saramacca, massala, afingi en pom met een flinke scheut saoto. Zo lekker!

Goed, het is best frustrerend dat regelmatig kosten worden verhoogd voor diensten waar we niet zonder kunnen. Afgelopen maand had ik twee keer geen stroom. Apparaten die dan sneuvelen? Mijn probleem. De waterdruk is bijzonder laag. Ook mijn probleem. Ondertussen betalen we meer voor beide diensten.

We betalen belasting maar wat we ervoor terugkrijgen, staat niet in verhouding. Een paar gelapte gaten in de weg. Een paar opgehaalde kanalen. Vaak nadat de schade al is aangericht. Wanneer gaan we naar proactief in plaats van reactief beleid? Ja, geen geld, blaba.

Een ander punt van ergernis is het feit dat niet elke betaler gelijke munt terugkrijgt. Of het nou belasting of een betaling voor een dienst is. Meer betalen is in principe niet erg. Behalve als het meer betalen voor minder is. Steeds vaker betalen we bovenmaats voor ondermaatse dienstverlening. Onkan!.-.

christiowijnhard@gmail.com