WW3

door

MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard

Diep zuchtend bekeek ik de beelden van de oorlog die is gestart door een paar oude witte mannen. Voorzichtig was ik het nieuws maar weer gaan volgen. Voorzichtig. Want in de afgelopen periode is het visuele materiaal dat door AI wordt gefabriceerd erg verbeterd. Het is minder goed van echt te onderscheiden. Dat maakt het dus lastig om te zien wat waar is en wat niet.

Inmiddels weten we dat nieuwsmedia die we altijd hebben vertrouwd ook niet echt betrouwbaar zijn. Dit omdat objectiviteit vaker geveinsd dan gewaarborgd wordt. Als toeschouwer ben je vrij om je eigen verhaal bij elkaar te verzinnen. Je eigen waarheid te maken.

Mijn waarheid is dat WW – van WW1, WW2 en nu dus WW3 – niet meer de afkorting moet zijn voor World War. Het juiste naampje is White of Western. Dat is waar het is gestart. Dat is waar de katalysator is.

Er is niets nobels aan alle recent gevoerde of nog aan de gang zijnde oorlogen. Het helpen van mensen is nooit de reden geweest. Dat zal het ook nooit worden. Het is hebzucht. Ziekelijke westerse hebzucht die heden ten dage direct kan worden herleid naar een stel witte mannen die lijden aan grootheidswaanzin.

En ik moet eerlijk zeggen dat ik steeds meer begin te denken dat ik last heb van waanzin. Dat wat deze witte mannen met de wereld doen eigenlijk is zoals het hoort. Waarom anders zijn er zelfs mensen in Suriname die zien wat er gebeurt maar toch het Amerikaanse adoreren? Soms zelfs Trump zijn racistische beleid goedpraten.

Wat ik me afvraag bij deze oorlog is wat het zal betekenen voor de natuur. Specifiek ook voor de atmosfeer. Wanneer een vulkaan uitbarst, komt er stof in de lucht dat zich verspreidt. Soms merken wij het als er een zandstorm in de Sahara is geweest. Hoewel het flink ver van ons is, is onze aarde wel rond. So what goes around comes around.

Verder vraag ik me af wat we verder zullen merken aan onze economie. Dan heb ik het niet over de mensen die gaan huilen over het duurder worden van hun parfum, auto’s of dergelijke. Ik vraag me af wat het gaat betekenen voor het voorzien in het dagelijkse onderhoud van de gewone mens. We hebben onze eigen kennis en kunde weggegooid en zijn gaan bouwen op dat van het buitenland. Wat als het niet meer kan worden geleverd?

Guyana als meest zelfvoorzienende land is naast ons, maar hebben we echt geïnvesteerd in de relatie met onze goede buur? Of kijken we weer naar die verre vriend aan de Noordzee die ons zogenaamd gaat helpen?

Ik vraag me ook af hoe lang het nog zal duren voordat onze handelaren weer denken dat Suriname een provincie van Nederland is. Net zoals toen de oorlog in Ukraïne begon en de spijsolie die we uit Brazilië importeerden ook duurder werd. We zullen het zien.

Ik verwacht niet veel goeds van de staat waarin de wereld verkeert. Steeds meer denk ik dat we het allemaal te wijten hebben aan de gelukszoekers zoals Columbus die ‘de wereld hebben ontdekt’. Toen begon eigenlijk al de vernietiging van de natuur, cultuur en vooral ook gemeenschapszin. Iets dat bij onze voorouders wel leefde.

We moeten gaan beseffen dat dit alles gebeurt omdat wij het toestaan. De wantoestanden in ons land. De wantoestanden in onze wereld. Het megalomane gedrag van wereldleiders in het buitenland. Van notabelen in ons eigen land.

Omdat wij allemaal stuk voor stuk denken en zeggen dat we in ons eentje niets kunnen betekenen. En misschien ook wel omdat het ons niets kan schelen. Of misschien hopen we juist dat het zodanig escaleert dat alles in elkaar stort. Vernietiging betekent ook opnieuw opstarten. Volgens mij is dat waar we aan moeten denken.-.

christiowijnhard@gmail.com

Streamer:

‘Er is niets nobels aan alle recent gevoerde of nog aan de gang zijnde oorlogen. Het helpen van mensen is nooit de reden geweest.’