Guyana\u2019s snelle opkomst als olieproducent laat zien, hoe stabiele investeringsvoorwaarden en voorspelbare regelgeving de ontwikkeling van de oliesector kunnen versnellen. Dat stelt Francisco J. Monaldi, energiebeleidsexpert en directeur van het Latin America Energy Program van het Baker Institute for Public Policy van Rice University, in een recente analyse over de olie-industrie in Latijns-Amerika.
\nVolgens Monaldi heeft Guyana in minder dan tien jaar tijd, de productie opgebouwd van nul naar bijna \u00e9\u00e9n miljoen vaten olie per dag (b\/d). Daarmee behoort het land tot de snelst groeiende nieuwe olieprovincies in de moderne geschiedenis. Monaldi schrijft deze ontwikkeling onder meer toe aan het ontbreken van een nationale oliemaatschappij (NOC) en de keuze voor een concurrerend en stabiel fiscaal en regelgevend kader.
\nDe analyse is gepubliceerd in Energy Insights 2026, in het hoofdstuk: \u2018National Oil Companies and Latin America\u2019s Oil Boom: Catalysts or Constraints?\u2019, daarin vergelijkt Monaldi de prestaties van olieproducerende landen in de regio en onderzoekt hij hoe politieke inmenging en onzekerheid over investeringsvoorwaarden de ontwikkeling van de sector kunnen afremmen.
\nGuyana en Brazili\u00eb als drijvende krachten
\nDe sterke productiegroei van Guyana is vooral te danken aan opeenvolgende offshoreprojecten in het Stabroek-blok, dat wordt ge\u00ebxploiteerd door een consortium onder leiding van ExxonMobil. Sinds de eerste olieproductie in december 2019, heeft het land zijn productiecapaciteit in hoog tempo uitgebreid. Guyana produceerde in 2025 gemiddeld ongeveer 716.000 vaten olie b\/d en heeft inmiddels de grens van 900.000 vaten b\/d overschreden. Volgens Monaldi is het land op weg om tegen het einde van dit decennium tot de tien grootste olie-exporteurs ter wereld te behoren. Naast Guyana noemt de onderzoeker ook Brazili\u00eb als een belangrijke motor achter het herstel van de olieproductie in Latijns-Amerika. De twee landen volgen verschillende ontwikkelingsmodellen. Waar de offshore-industrie van Guyana voornamelijk door internationale oliemaatschappijen is ontwikkeld, speelt de Braziliaanse staatsoliemaatschappij Petrobras een centrale rol in samenwerking met internationale investeerders. Monaldi wijst erop dat Guyana bij de ontwikkeling van zijn oliesector vroegtijdig een stabiel productiedelingsmodel heeft ingevoerd. Het ontbreken van omvangrijke bestaande staats-oliebelangen heeft volgens hem, bovendien de mogelijkheden voor politieke inmenging beperkt.
\nStaatsoliebedrijven niet per definitie een belemmering
\nDe analyse stelt niet dat staatsoliemaatschappijen automatisch een rem vormen op de groei van de sector. Volgens Monaldi kunnen dergelijke bedrijven juist een belangrijke bijdrage leveren, wanneer zij beschikken over duidelijke commerci\u00eble doelstellingen, goed bestuur en voldoende ruimte om samen te werken met private investeerders. Petrobras is daarvan volgens hem een voorbeeld. Het Braziliaanse bedrijf heeft laten zien dat een staatsgecontroleerde onderneming grootschalige offshoreontwikkeling kan ondersteunen, mits commercieel management en langeter-mijnpartnerschappen met investeerders worden gewaarborgd. Voor Guyana vormt het huidige succes volgens Monaldi geen garantie voor blijvende groei. Hij waarschuwt dat de ontwikkeling kan worden bedreigd, wanneer het land de weg zou inslaan van onteigening en politieke inmenging, zoals in andere landen in de regio is voorgekomen. De ervaring van Guyana laat volgens de onderzoeker vooral zien, dat de achterstand in olieproductie in Latijns-Amerika niet hoofdzakelijk wordt veroorzaakt door een gebrek aan ondergrondse reserves, maar door institutionele omstandigheden die de inzet van kapitaal en technologie bevorderen of juist belemmeren.
\nBron: Oilnow.gy
\nThe post Guyana bereikt bijna 1 miljoen vaten olieproductie per dag ..<\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Guyana\u2019s snelle opkomst als olieproducent laat zien, hoe stabiele investeringsvoorwaarden en voorspelbare regelgeving de ontwikkeling van de oliesector kunnen versnellen. Dat stelt Francisco J. Monaldi, energiebeleidsexpert en directeur van het Latin America Energy Program van het Baker Institute for Public Policy van Rice University, in een recente analyse over de olie-industrie in Latijns-Amerika. Volgens Monaldi … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":31,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[107,119],"tags":[],"class_list":["post-412260","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ware","category-west"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/412260","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/31"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=412260"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/412260\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=412260"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=412260"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=412260"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}