Met een daverend applaus lieten ruim vijfhonderd scholieren dinsdagochtend in Theater Thalia hun waardering blijken voor de muziektheatervoorstelling \u2018Queen of Disco\u2019. De jongeren, afkomstig van verschillende scholen, lieten zich tijdens de try-out meeslepen door de opzwepende discomuziek. Halverwege de voorstelling veranderde het podium even in een discotheek toen ze werden uitgenodigd om mee te dansen. Naast het muzikale spektakel kregen de scholieren een inkijk in het bewogen leven van de Amerikaanse discolegende Sylvester James, die ondanks afwijzing en maatschappelijke vooroordelen als queer trouw bleef aan zichzelf.<\/p>\n
Tekst en beeld Audry Wajwakana<\/p>\n
De veertienjarige Kiana van het Ad Fontes Lyceum, die na afloop enthousiast reageerde, vertelt aan de Ware Tijd dat vooral de veerkracht van Sylvester indruk op haar maakte. Ze bewondert hoe de artiest ondanks alle moeilijkheden zijn eigen weg bleef volgen. De belangrijkste les die ze uit het verhaal haalt, is dat ieder mens er mag zijn. \u201cHet maakt niet uit wie iemand is of van wie die houdt\u201d, vat ze de belangrijkste boodschap van het stuk samen.<\/p>\n
\u201cIk denk dat we juist moeten leren van onze diversiteit. We moeten iedereen in zijn waarde laten en respect hebben voor elkaar\u201dMylene Pocorni<\/p>\n
Ook regisseur Marjorie Boston is tevreden over de reacties van het jonge publiek. \u201cIk ben blij dat we de try-out met scholieren mochten doen. Ze reageerden op de juiste momenten enthousiast\u201d, zegt Boston na afloop tegen de Ware Tijd. Ze is benieuwd hoe de jongeren de voorstelling verder hebben beleefd. Haar eerste indruk van de zaal is dat het verhaal bij hen is binnengekomen.<\/p>\n
Disco spreekt jongeren aan<\/p>\n
Hoewel de discomuziek uit de jaren zeventig en tachtig stamt, een tijdperk dat de scholieren niet hebben meegemaakt, bleek het genre hen toch aan te spreken. Dat jongeren zich aangesproken voelen door discomuziek, ontdekte Boston zes jaar geleden. Tijdens gesprekken viel het haar op dat veel van hen disconummers op hun speellijsten hadden. Toen ze vroeg wat hen daarin aantrok, vertelden ze dat de muziek hen vrolijk maakt en uitnodigt om te dansen. \u201cMaar toen ik ze vroeg over het ontstaan van disco, wisten ze dat niet\u201d, zegt ze.<\/p>\n
Boston wist gelijk dat dit verhaal ook aan hen moest worden verteld. Die geschiedenis vormt de achtergrond van \u2018Queen of Disco\u2019, waarin het levensverhaal van Sylvester de rode draad is. De Amerikaanse zanger groeide met hits als \u2018You Make Me Feel (Mighty Real)\u2019 uit tot een internationaal icoon, maar kreeg vanwege zijn uitgesproken identiteit ook te maken met discriminatie. In 1988 overleed hij op 41-jarige leeftijd aan de gevolgen van aids. De voorstelling belicht daarmee niet alleen de opkomst van disco, maar ook de maatschappelijke strijd rond identiteit, uitsluiting en de hiv- en aidsepidemie.<\/p>\n
Voor Boston schuilt de kracht van disco vooral in de vrijheid en verbondenheid die de muziek mensen biedt. \u201cVieren, vieren. Sense of belonging\u201d, benadrukt ze. De dansvloer was destijds een ontmoetingsplek waar mensen, ongeacht hun achtergrond, identiteit of seksuele gerichtheid, zichzelf konden zijn. Dat gevoel wil ze met haar regie ook op het publiek overbrengen. Daarom wordt de voorstelling halverwege bewust onderbroken en verandert het podium in een dansvloer. Bezoekers mogen dan zelf meedoen, terwijl degenen die liever op hun plek blijven, vanuit hun stoel kunnen dansen. Tijdens de try-out maakten de scholieren enthousiast gebruik van die gelegenheid om het podium op te gaan.<\/p>\n
Leren van diversiteit<\/p>\n
Het theaterbezoek krijgt in november een vervolg op de deelnemende scholen. Stichting New Monday, die samen met The Back Lot het educatieve gedeelte verzorgt, gaat dan met de leerlingen praten over weerbaarheid, diversiteit, mentale gezondheid en zelfacceptatie.<\/p>\n
Bestuurslid Mylene Pocorni vertelt dat zes tot zeven scholen aan de try-out deelnamen, voornamelijk met muloleerlingen tussen veertien en zeventien jaar. Bewust is ervoor gekozen om de jongeren niet direct na de voorstelling met vragen en discussies te belasten. Pocorni hoopt dat de ervaringen in het theater straks aanleiding geven tot openhartige gesprekken in de klas.<\/p>\n
Vooral de boodschap over veerkracht vindt ze waardevol. \u201cDat je ondanks de tegenslagen die je in het leven kunt hebben, toch weer kunt opstaan en jezelf kunt zijn\u201d, zegt ze. Die bewustwording blijft nodig, merkt ze in het werken met jongeren.<\/p>\n
Hoewel Suriname bekendstaat om zijn culturele en religieuze verscheidenheid, betekent dat niet automatisch dat iedereen verschillen ook accepteert. \u201cIk denk dat we juist moeten leren van onze diversiteit. We moeten iedereen in zijn waarde laten en respect hebben voor elkaar. Hoe we ook zijn, wat we ook vinden en van wie we ook houden.\u201d<\/p>\n
Met de gesprekken op scholen willen de organisatoren de thema\u2019s uit \u2018Queen of Disco\u2019 dichter bij de leefwereld van jongeren brengen. De enthousiaste reacties tijdens de try-out vormen daarvoor een veelbelovend begin.<\/p>\n
Het stuk is geschreven door Maarten van Hinte, die hiervoor in 2023 de Toneelschrijfprijs won. De productie van Rightaboutnow Inc. wordt in Suriname gepresenteerd in samenwerking met stichting The Back Lot. Juan Wells vertolkt de rol van Sylvester en staat op het podium met Candl Telesford, Serah Heyns, Damares Amautan en Amy Renfurm. De voorstelling is tot en met 1 november te zien in Theater Thalia. <\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Met een daverend applaus lieten ruim vijfhonderd scholieren dinsdagochtend in Theater Thalia hun waardering blijken voor de muziektheatervoorstelling \u2018Queen of Disco\u2019. De jongeren, afkomstig van verschillende scholen, lieten zich tijdens de try-out meeslepen door de opzwepende discomuziek. Halverwege de voorstelling veranderde het podium even in een discotheek toen ze werden uitgenodigd om mee te dansen. … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":31,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[107,121],"tags":[],"class_list":["post-411911","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ware","category-wtijd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/411911","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/31"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=411911"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/411911\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=411911"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=411911"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=411911"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}