PARAMARIBO \u2014 De legendarische Surinaams-Nederlandse cineast Pim de la Parra heerst zelfs tot over zijn graf over de filmwereld. Zo\u2019n twee jaar na zijn overlijden en maar liefst 33 jaar na de opnames, gaat zijn allerlaatste speelfilm \u2018Dagboek van een zwakke yogi\u2019 alsnog in premi\u00e8re in de bioscopen. De meester van de \u2018minimal movie\u2019 zal ongetwijfeld met een vergenoegde glimlach boven zijn geliefde Suriname zweven nu zijn cinematografische nalatenschap definitief is voltooid.<\/p>\n
De in 2024 overleden regisseur, producent, rebel en Witte Raaf van het filmlandschap bediende zich in 1993 voor deze productie van zijn beproefde succesformule: filmen met een piepklein team van enthousiastelingen waarin, in zijn eigen legendarische woorden, \u201cniemand voor, noch achter de camera, werd betaald\u201d.<\/p>\n
\u201cDe film bevat de voor De la Parra zo kenmerkende heftig realistische sekssc\u00e8nes en fraaie zwart-witcontrasten\u201d<\/p>\n
Waar gevestigde filmmakers jaren uittrokken voor een script en miljoenenbudgetten, schoot De la Parra zijn films in een moordend tempo. Deze slotfilm werd destijds in slechts tien dagen op pellicule gezet. Echter, door een slepend, decennialang juridisch conflict bleef het werk al die tijd op de plank liggen, tot de offici\u00eble bioscooprelease deze maand.<\/p>\n
Zijn radicale werkwijze leverde unieke en uiterst charmante cinema op. Dit wordt bevestigd door actrice Manouk van der Meulen, destijds zijn \u2018leading lady\u2019 die in een tijdsbestek van vier jaar in maar liefst vier van zijn films schitterde: \u2018Lost in Amsterdam\u2019, \u2018Max&Laura&Henk&Willie\u2019, \u2018De nacht van de wilde ezels\u2019 en het nu eindelijk uitgebrachte \u2018Dagboek van een zwakke yogi\u2019. \u201cHet was een intensieve periode. De cast en crew van een minimal movie is een slag apart\u201d, blikt Van der Meulen terug.<\/p>\n
Pim de la Parra-logica<\/p>\n
Doordat er bloedsnel moest worden geschakeld op de set, bleef het spel naturel, rauw en fris. \u201cJe kon zelf met suggesties komen en zij filmden of schreven eromheen.\u201d Met \u2018zij\u2019 doelt de actrice op De la Parra en diens toenmalige co-scenaristen Wik Beckers en Paul Ruven, de \u2018tovenaarsleerling\u2019 die later zelf grote successen zou vieren.<\/p>\n
Aan traditionele logica deed Pim de la Parra niet. \u201cThis is movies, men!\u201d zei hij altijd. Het ging de regisseur puur om boeiend beeld op elk vlak, met aansprekende acteurs in een geheel eigen filmwerkelijkheid. De film, die het psychologische drama schetst tussen twee bevriende echtparen in een midlifecrisis, bevat de voor De la Parra zo kenmerkende heftig realistische sekssc\u00e8nes en fraaie zwart-witcontrasten.<\/p>\n
Over de gedurfde naaktsc\u00e8nes, waaronder een opmerkelijke passage waarin ze naakt te paard zit, is Van der Meulen nuchter: \u201cIk zag er destijds wel tegenop, maar het idee was waardevol genoeg. Het is krachtige cinema-taal. Televisie is wat dat betreft echt een ander medium. Uiteindelijk vond ik de sc\u00e8ne heel mooi.\u201d<\/p>\n
Historische erkenning<\/p>\n
De Nederlandse filmpers reageerde destijds soms gereserveerd; zo kopte Het Parool deze week nog dat de film \u201ceerder een historisch curiosum dan een film voor de eeuwigheid\u201d is. Een vrolijke misvatting van het veel te serieuze establishment. Immers, De la Parra was nooit uit op het produceren van louter formele klassiekers, maar wilde de menselijke conditie vangen door pure nieuwsgierigheid en tomeloze productiviteit.<\/p>\n
Het Amsterdamse filmmuseum Eye heeft de titel inmiddels officieel in de nationale collectie opgenomen, waarmee het sluitstuk van Suriname\u2019s bekendste filmexportproduct definitief is veiliggesteld voor de toekomst. Of \u2018Dagboek van een zwakke yogi\u2019 in de toekomst ooit op de Surinaamse buis te zien zal zijn, is nog niet bekend. <\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
PARAMARIBO \u2014 De legendarische Surinaams-Nederlandse cineast Pim de la Parra heerst zelfs tot over zijn graf over de filmwereld. Zo\u2019n twee jaar na zijn overlijden en maar liefst 33 jaar na de opnames, gaat zijn allerlaatste speelfilm \u2018Dagboek van een zwakke yogi\u2019 alsnog in premi\u00e8re in de bioscopen. De meester van de \u2018minimal movie\u2019 zal … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":31,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[107,121],"tags":[],"class_list":["post-408699","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ware","category-wtijd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/408699","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/31"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=408699"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/408699\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=408699"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=408699"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=408699"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}