Wat begon met twijfel, eindigde met een volle zaal, negen films en filmmakers die nu al uitkijken naar een eventueel vervolg. Enkele dagen na de eerste Surinaamse editie van het \u201948 Hour Film Project\u2019 blikt city producer Melissa Verboeket-Acton tegenover de Ware Tijd terug op een traject dat ze grotendeels op eigen kracht opbouwde. \u201cHet gevoel is overweldigend. Ik ben dankbaar. Het was stilte, drukte, chaos en uiteindelijk alleen maar: \u2018check, check, check\u2019.\u201d<\/p>\n
Tekst en beeld Sharon Singh<\/p>\n
De premi\u00e8re in TBL Cinemas op 22 augustus liet zien dat een groot budget geen voorwaarde hoeft te zijn om een film te maken. Sommige producties werden met een mobiele telefoon opgenomen. De muziek van \u00e9\u00e9n van de films \u2013 \u2018De Verwenning\u2019 \u2013 werd speciaal hiervoor gecomponeerd door Sean Dilrosun, waardoor de productie een extra persoonlijk karakter kreeg.<\/p>\n
Opvallend veel jongeren gingen de uitdaging aan en leverden daarmee een belangrijke bijdrage aan de eerste Surinaamse editie van het 48 Hour Film Project. \u201cIk ben Surinaamse en vond altijd dat Suriname onderdeel moest zijn van dit internationale netwerk\u201d, deelt Verboeket-Acton mee aan de Ware Tijd. \u201cHet juiste moment diende zich aan nadat we Filmapalooza, het wereldwijde eindfestival van het 48 Hour Film Project, naar Cura\u00e7ao hebben gehaald.\u201d<\/p>\n
Eigen editie<\/p>\n
Dat Suriname nu een eigen editie heeft, noemt ze \u201cbijzonder\u201d. Toch was de weg ernaartoe allesbehalve vanzelfsprekend. \u201cDat was het engste moment. Je begint zonder films en dan denk je: \u2018zal er wel iemand meedoen?’\u201d Aanvankelijk hadden tien teams zich aangemeld, maar \u00e9\u00e9n viel buiten de boot. \u201cHet enthousiasme van de uiteindelijke deelnemers had ik vooraf niet durven verwachten\u201d, geeft Verboeket-Acton eerlijk toe.<\/p>\n
Sponsors waren er ook nauwelijks en veel moest zelf worden geregeld. \u201cIk heb eigen geld ingezet, eigen spullen gebruikt, een ticket hier geregeld. Familie en vrienden bleven zeggen: \u2018Hou vol!\u2019 Toen de teams eenmaal aan boord waren, kwam de hulp vanuit de teams zelf. Dat was overweldigend.\u201d<\/p>\n
\u2018Als je de energie in de zaal zag en hoe de filmmakers elkaar steunden, dan zie je hoe belangrijk zo\u2019n project is. Het maakt de film community sterker.\u2019 \u2013 Film commissioner Eloise van Wickeren<\/p>\n
Het concept van het 48 Hour Film Project is eenvoudig, maar uitdagend. Deelnemers krijgen precies 48 uur om het script te schrijven, de film op te nemen en te monteren. Daarbij moeten ze verplichte elementen verwerken die pas bij de start van de competitie bekend worden gemaakt.<\/p>\n
Juist die tijdsdruk zorgt volgens de organisatie voor onverwachte creativiteit en samenwerking. Verboeket-Acton meent dat juist zulke verhalen laten zien wat het project kan betekenen voor filmmakers die anders misschien nooit een verhalende film zouden maken.<\/p>\n
Toekomst<\/p>\n
Dit event stond al een tijdje op haar to-dolijst. \u201cMijn droom is niet alleen dit evenement organiseren, maar om Cura\u00e7ao en Suriname aan elkaar te koppelen. Ik wil dat we in de regio beseffen dat we meer overeenkomsten hebben dan verschillen.\u201d Haar streven is om aan meer projecten te werken waarbij de landen in het Caribisch Gebied samen een stap vooruit maken.<\/p>\n
Op de vraag of er een tweede editie komt, is Verboeket-Acton terughoudend. Ze wil nadenken over hoe verder en met wie ze een samenwerking wil aangaan. Over het enthousiasme zegt ze: \u201cWe gaan eerst Cura\u00e7ao doen, daarna werken we aan Filmapalooza en vervolgens kijken we hoe we verdergaan.\u201d<\/p>\n
48 Hour Film Project Cura\u00e7ao vindt van 25 tot en met 27 september plaats. Vier dagen na de filmvertoning en prijsuitreiking in TBL Cinemas, vertrok de city producer daarom alweer naar Curacao, waar ze woont.<\/p>\n
Talent<\/p>\n
Bij de premi\u00e8re was ook Eloise van Wickeren, film commissioner van Cura\u00e7ao, aanwezig. Zij noemt de eerste Surinaamse editie een belangrijke impuls voor de filmsector. \u201cJe ziet hoeveel talent er in Suriname is. Melissa, die zelf Surinaamse is, heeft deze editie hier opgezet en dat is ontzettend mooi\u201d, stelt Van Wickeren in gesprek met de Ware Tijd.<\/p>\n
Tijdens de eerste editie van het 48 Hour Film Project in Suriname was de primeur weggelegd voor het team van Beyond the Frame, dat zich kroonde tot eerste winnaar met de film \u2018De Laatste Bezorging\u2019.-.<\/p>\n
Ze voegt eraan toe dat de twee landen veel van dezelfde verhalen en culturele overeenkomsten delen. Juist daarom ziet zij veel waarde in de samenwerking tussen Suriname en Cura\u00e7ao. \u201cAls je de energie in de zaal zag en hoe de filmmakers elkaar steunden, dan zie je hoe belangrijk zo\u2019n project is. Het maakt de film community sterker.\u201d Ze hoopt daarom dat een eventuele volgende editie op meer steun uit de samenleving mag rekenen. \u201cDe eerste editie heeft 100 procent bewezen dat mensen dit willen.\u201d<\/p>\n
Voor haar zit de grootste winst niet alleen in de prijzen, maar vooral in de ontwikkeling van nieuwe makers. Zo zegt ze dat de maker van de winnende film \u2018De Laatste Bezorging\u2019 van Beyond the Frame haar vertelde dat hij tot nu toe vooral commercials maakte. \u201cDit was zijn eerste verhalende film en hij wint meteen. Dat laat zien hoeveel talent mensen hebben en het soms zelf nog niet beseffen. Nu gaat hij waarschijnlijk meer films maken over Suriname, voor Suriname. Dat is precies wat zo\u2019n project in beweging zet.\u201d.-.<\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wat begon met twijfel, eindigde met een volle zaal, negen films en filmmakers die nu al uitkijken naar een eventueel vervolg. Enkele dagen na de eerste Surinaamse editie van het \u201948 Hour Film Project\u2019 blikt city producer Melissa Verboeket-Acton tegenover de Ware Tijd terug op een traject dat ze grotendeels op eigen kracht opbouwde. \u201cHet … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":31,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[107,121],"tags":[],"class_list":["post-408237","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ware","category-wtijd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/408237","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/31"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=408237"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/408237\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=408237"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=408237"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=408237"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}